Το Πάσχα, η μεγαλύτερη εορτή του ορθόδοξου χριστιανικού κόσμου, πλησιάζει και θα φωτίσει για μια ακόμη φορά όλη την ήπειρο γη, χαρίζοντας την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο!
Οι Έλληνες ορθόδοξοι απανταχού γης, αυτές τις ημέρες, θα τιμήσουμε τα Πάθη και την Σταύρωση και θα γιορτάσουμε την Ανάσταση του Χριστού, τη «Λαμπρή» των Ελλήνων, την «εορτή των εορτών» και την «πανήγυρη των πανηγύρεων». Μια Ανάσταση όμως που δεν έρχεται από μόνη της, αλλά ακολουθεί μια περίοδο νηστείας και παθών.
Τα πάθη και η Ανάσταση του Χριστού, θέλουν να μας δείξουν ότι στη σημερινή εποχή, που ο κόσμος μας, διέρχεται μια πρωτοφανή τραγική και αλλόκοτη πολεμική περίοδο, υπάρχει διέξοδος. Παρά το γεγονός ότι επικρατούν παντού η απαξίωση της ανθρώπινης ζωής, η θεοποίηση της λογικής, η προώθηση της αθεΐας, η διαστρέβλωση των εννοιών, η απόρριψη της ηθικής, η διάβρωση των αξιών και η περιφρόνηση των αρετών, υπάρχει διέξοδος.
Και η διέξοδος αυτή είναι η πίστη στο Χριστό και στη διδασκαλία του, που σημαίνει αισιοδοξία και πίστη στη δικαίωση κάθε αγώνα που κάνουμε στη ζωή μας. Γιατί:
-Δεν υπάρχει επιτυχία χωρίς αγώνα
-Δεν υπάρχει νόστος χωρίς ταλαιπωρία
-Δεν υπάρχει Ιθάκη χωρίς Οδύσσεια
-Δεν υπάρχει Ανάσταση χωρίς Γολγοθά
Τί ακριβώς όμως είναι το Πάσχα; Τι μπορούμε τώρα να κάνουμε εμείς στην πράξη για να αγγίξουμε έστω και ελάχιστα το νόημα των ημερών;
Το Πάσχα δεν είναι απλά μια καταναλωτική περίοδος εορτών, αλλά:
-Είναι μια περίοδος πνευματικού αγώνα, με σκοπό την μετάνοια, την αυτοκριτική, τον αυτοέλεγχο και την προσευχή. Είναι οι θείες ακολουθίες, η εξομολόγηση, η θεία κοινωνία. Είναι η ταπείνωση, η συγχώρηση και η ανάσταση των ψυχών μας. Είναι η περίοδος όπου καλούμαστε να «συγχωρήσωμεν πάντας τη Αναστάσει και είπωμεν και τοις μισούσιν ημάς Χριστός Ανέστη»!
-Είναι η Λαμπρή της Ορθοδοξίας! Είναι η επίσκεψη των παιδιών στους γονείς, είναι η χαρά των γονέων για την οικογενειακή μάζωξη. Είναι τα έθιμα, τα τσουρέκια, τα κόκκινα αυγά, οι λαμπάδες, το αρνί, τα τραγούδια, οι χοροί.
Στα πλαίσια λοιπόν του πνευματικού αυτού αγώνα, καλούμαστε να νικήσουμε το μεγαλύτερο των παθών μας, τον εγωισμό μας.
–Ας ρίξουμε τον εγωισμό μας, πλησιάζοντας τον συνάνθρωπό μας, κάνοντας εμείς το πρώτο βήμα, έστω και με ένα τηλεφώνημα, για επανασύνδεση κάποιων σχέσεων με συγγενικά ή φιλικά πρόσωπα, με τα οποία βρισκόμαστε σε απόσταση. Ας πούμε εμείς πρώτοι Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά. Η αγαλλίαση που θα νοιώσουμε θα είναι απίστευτη.
–Ας νικήσουμε τη δύναμη του χρήματος, κάνοντας ελεημοσύνη. Δεν έχει σημασία πόσα θα δώσουμε, αρκεί να δώσουμε. Τότε σίγουρα θα αισθανθούμε την ικανοποίηση ότι δεν είμαστε σκλάβοι του χρήματος, αλλά ότι το κυβερνάμε εμείς και όχι αυτό εμάς.
–Ας θερμάνουμε την καρδιά μας με μια προσευχή σε μια εκκλησία και πίστη στον Χριστό. Ας κοινωνήσουμε με σεβασμό, πίστη και αγάπη. Κι ας μη νηστεύσαμε καθόλου. Η πασχαλιάτικη ευχή, πριν από τη Θεία κοινωνία, καλεί «νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες» να κοινωνήσουν.
–Ας στηρίξουμε τις ελπίδες μας στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, τον μόνο αληθινό Θεό, πράττοντας παράλληλα το ανθρωπίνως δυνατόν, βαδίζοντες τον δρόμο της αρετής και αγωνιζόμενοι τον αγώνα τον αγνό για την πίστη και την πατρίδα μας.
Αυτό είναι το ορθόδοξο Πάσχα! Αυτή είναι η Λαμπρή των ορθοδόξων Ελλήνων! Είναι η «εορτή των εορτών» και η «πανήγυρις των πανηγύρεων»!
Καλή Ανάσταση! Χρόνια Πολλά!
Νικόλαος Ταμουρίδης
Αντιστράτηγος (ε.α) – Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ
