Δημήτρης Λιάτσος, ειδικά για τη RBTH
Στοιχεία για βρώμικες μπίζνες στη συριακή κρίση, που εκθέτουν Ερντογάν – Τουρκία, έδωσε στη δημοσιότητα η Μόσχα.
«Στην περιοχή των συνόρων Ιράκ – Συρίας – Τουρκίας δρά η ενιαία συμμορία ληστών και εκπροσώπων της τουρκικής ελίτ, του Ερντογάν και της οικογένειάς του…Εχουμε κατ΄επανάληψη τονίσει πόσο επικίνδυνο είναι να παίζει κανείς με τους τρομοκράτες». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον υφυπουργό Αμυνας της Ρωσίας, Ανατόλι Αντόνοφ, ο οποίος μαζί με ομάδα ανώτερων αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων και της αντικατασκοπείας παρουσίασε συντριπτικά στοιχεία για τις δοσοληψίες της τουρκικής ανώτατης εξουσίας με τους κορυφαίους εκπροσώπους του λεγόμενου «Ισλαμικού Κράτους» (οργανώσεις ISIS και «Αλ Νούσρα»).
Στους τρείς βασικούς διαδρόμους μεταφοράς του παράνομου πετρελαίου από τις περιοχές της Συρίας και του Ιράκ που ελέγχουν οι ένοπλες συμμορίες των τρομοκρατών προς την Τουρκία, η ρωσική Πολεμική Αεροπορία επέφερε συντριπτικά πλήγματα μειώνοντας τα έσοδά τους, από τα τρία εκ. δολάρια την ημέρα, στο 1,5 εκ. Τα αεροπορικά πλήγματα έδωσαν τη δυνατότητα στο συριακό στρατό να επανακτήσει τον έλεγχο των 2/3 των συρο-τουρκικών συνόρων. Στις 21-22 Νοέμβρη από τους βομβαρδισμούς των αεροσκαφών της βάσης Χμέιμιμ, έξω από τη Λατάκια, οι Ρώσοι κατέστρεψαν 4-5 πηγές παράνομης άντλησης πετρελαίου και περί τα800 (!) βυτιοφόρα που μετέφεραν «μαύρο χρυσό» στην Τουρκία. Ηταν τότε που το καθεστώς Ερντογάν αφήνιασε και διαλαλούσε προς κάθε κατεύθυνση ότι οι Ρώσοι «σκοτώνουν τους αδελφούς μας τουρκομάνους». Η ζημιά από τους βομβαρδισμούς ήταν προφανές ότι πόνεσε, έπληξε δυνατά τις «τσέπες» εκείνων που τις γέμιζαν με μαύρο, αιματοβαμένο χρήμα. Μήπως αυτή είναι μια από τις σοβαρές αιτίες κατάρριψης του ρωσικού Su-24, μόλις δυο ημέρες μετά (!), την Τρίτη 24 Νοέμβρη;
Υποκρισία made in USA
«Δεν πρόκειται να ξεχάσουμε ποτέ την προδοσία αυτών που πυροβόλησαν πισώπλατα τους πιλότους μας, εκείνους που με περισσή υποκρισία επιδιώκουν να δικαιώσουν τις πράξεις τους υποβοηθώντας και στηρίζοντας τους τρομοκράτες», τόνισε μιλώντας στην εθνοσυνέλευση της Ρωσίας ο Βλαντίμιρ Πούτιν.
Ο κύριος προμηθευτής του πετρελαίου που κλέβουν οι τρομοκράτες από τη Συρία και το Ιράκ, είναι η Τουρκία, εξηγεί με βάση τα στοιχεία που διαθέτει η υπηρεσία του, ο Αν. Αντόνοφ. Τα στοιχεία αυτά είναι ανοικτά στο διαδίκτυο, «περιέργως πως» ωστόσο, τα αποσιωπούν ή τουλάχιστον δεν τα λαμβάνουν υπ΄όψιν τους οι διάφορες αμερικανικές υπηρεσίες (είναι σίγουρο ότι τα ίδια, και ίσως περισσότερα, διαθέτουν και οι ίδιες), αυτές ντε που σε άλλες περιπτώσεις όπως η κατάρριψη του μαλαισιανού αεροσκάφους πάνω από το Ντονιέτσκ, τον Ιούλη του 2014, ή οι καταγγελίες για είσοδο ρωσικών τάνκς στην Ουκρανία κατά τακτές περιόδους γέμιζαν τους ιστότοπους με φωτογραφίες άγνωστης προέλευσης, που λίγες μέρες αργότερα αποδεικνύονταν «μαϊμού» (fake).
Αναφορικά με την αποκαλούμενη δυτική συμμαχία, με επικεφαλής τις ΗΠΑ, και την «πάλη» κατά του Ισλαμικού Κράτους που διεξάγεται –δήθεν– εδώ και 15 μήνες, ακριβώς σε αυτό το διάστημα, οι τρομοκράτες-πετρελαιοπειρατές αύξησαν το στόλο των βυτιοφόρων τους, από 2-2,5 χιλ. στις … 8,5 χιλιάδες (!). Εφτασαν μάλιστα να μεταφέρουν 200 χιλ τόνους πετρέλαιο το 24ωρο.
Τα στοιχεία που δίνει ο Αντόνοφ -κι ας τα διαψεύσει η Ουάσιγκτον με στοιχεία και όχι με λόγια στα ελεγχόμενα από την ίδια «διεθνή» ΜΜΕ –πιστοποιούν ότι «η δυτική συμμαχία δεν επιφέρει αεροπορικά πλήγματα στα βυτιοφόρα και στις υποδομές συσσώρευσης και παράνομης εμπορίας πετρελαίου». Ολα τα στοιχεία βρίσκονται στην ηλεκτρονική σελίδα του ρωσικού υπουργείου Αμυνας, ανοικτά σε κάθε ενδιαφερόμενο για να τα μελετήσει.
Η Ευρώπη δεκανίκι των Αμερικανών;
Μετά την αιματηρή επίθεση στο Παρίσι, ο Γάλλος πρόεδρος Ολάντ ανέλαβε πρωτοβουλία για τη δημιουργία διεθνούς συμμαχίας κατά του «Ισλαμικού Κράτους» και των πολυάριθμων παραφυάδων του. Μίλησε για την ανάγκη «σφραγίσματος» των συνόρων μεταξύ Τουρκίας – Συρίας – Ιράκ. Μια λογική πρόταση για την αποκοπή των τρομοκρατών από το αλισβερίσι με το παράνομο πετρέλαιο και την τροφοδοσία τους με χιλιάδες τόνους πολεμοφόδια κάθε βδομάδα. Μετά την επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον, ο Ολάντ έφθασε στη Μόσχα αλλά στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Πούτιν, στο Κρεμλίνο, δεν ανέφερε τίποτα για το θέμα. Κι αυτό παρότι η Μόσχα με κάθε τρόπο έδειξε ότι πρόκειται για μια λογική και αναγκαία πρόταση. Τι συνέβη και ο Γάλλος την απέσυρε, καθένας μπορεί να αναζητήσει την απάντηση μόνος του …
Τις τελευταίες μέρες Βερολίνο και Λονδίνο έσπευσαν να πείσουν τα κοινοβούλια τους να ψηφίσουν υπέρ της συμμετοχής των χωρών αυτών στους βομβαρδισμούς κατά των τρομοκρατών στη Συρία. Ακούγεται ελπιδοφόρο για την αντιτρομοκρατική πάλη. Είναι όμως έτσι στην πραγματικότητα; Ο νέος ηγέτης των Εργατικών στο βρετανικό κοινοβούλιο, Τζέρεμι Κόρμπιν, αναρωτήθηκε πως μπορεί να γίνει αυτό χωρίς απόφαση του Σ.Α. του ΟΗΕ ή χωρίς την άδεια της νόμιμης κυβέρνησης της Συρίας, όπως γίνεται στην περίπτωση με τη ρωσική συμμετοχή. Λοιδορήθηκε σχεδόν ως «προδότης» των βρετανικών συμφερόντων.Τελικά αναγκάστηκε να επιτρέψει στους βουλευτές του κόμματός του να ψηφίσουν «ελεύθερα» και «κατά συνείδηση». Ετσι, ένα μεγάλο μέρος του βουλευτικού κατεστημένου των Εργατικών υπερψήφισε την πρόταση του Κάμερον.
Διέξοδος από το χάος
Μα αυτό δεν επεδίωκε και η Ρωσία;, θα αναρωτηθεί κάποιος με αφέλεια. Όχι. Η Μόσχα επεδίωκε και συνεχίζει να το παλεύει για να σχηματιστεί μια πλατιά συμμαχία με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας και υπό την αιγίδα του, που θα παλέψει κατά του τρομοκρατικού «κράτους» και δεν θα επιδιώκει μια «κατασκευασμένη» -από την Ουάσιγκτον- συμμαχία που θα παίζει τη γάτα με το ποντίκι με τους τρομοκράτες. Και, πολύ περισσότερο, που θα προσπαθεί να τους χρησιμοποιήσει για την ανατροπή του προέδρου Ασαντ. Διότι αυτό γινόταν τα προηγούμενα πέντε χρόνια.
Μέχρι πριν λίγα χρόνια πετυχημένες εν πολλοίς –για τα μέτρα της Μέσης Ανατολής- κοινωνίες όπως το Ιράκ, η Λιβύη και η Συρία, μετατράπηκαν σε ζώνες χάους και αναρχίας απ’ όπου πλέον πηγάζει απειλή για ολόκληρο τον κόσμο, τονίζει ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Ξέρουμε γιατί έγινε αυτό. Ξέρουμε σε ποιους χρειαζόταν να επιβάλλουν με βίαιο τρόπο τις επιλογές τους. Εν τέλει, αναστάτωσαν τους πάντες και τα πάντα, διέλυσαν την κρατική υπόσταση των χωρών αυτών, δηλητηρίασαν τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, άνοιξαν το δρόμο της κυριαρχίας των ριζοσπαστών ισλαμιστών και των κάθε λογής τρομοκρατών και τώρα «νίπτουν τας χείρας τους».
Κάνουν, όμως, και κάτι άλλο: Τώρα που διαπίστωσαν ότι η Ρωσία επέφερε τεράστιο πλήγμα στις τάξεις των ληστών-συμμοριτών, τώρα που όλοι διαπίστωσαν ότι στην περιοχή η ρωσική παρουσία παίζει θετικό ρόλο για τις πολύπαθες τοπικές κοινωνίες, σπεύδουν να «συμμετάσχουν» στην πάλη κατά του παραπαίοντος τρομοκρατικού μορφώματος, για να έχουν θέση την επόμενη μέρα. Τηρουμένων των αναλογιών, δεν σας θυμίζει κάτι από το 1944 και το αργοπορημένο άνοιγμα του δεύτερου μετώπου στο τελευταίο Παγκόσμιο Πόλεμο;
