Αμερικανοϊσραηλινή συνέντευξη με τον Αλεξάντερ Ντούγκιν για το Brain Rot
Αμερικανοϊσραηλινή Εγκεφαλική Σήψη
- 21 Ιούνιος 2025
- Συνέντευξη με τον Αλεξάντερ Ντούγκιν
Ερωτήσεις από την Τατιάνα Λαντάεβα
- ΕΡΩΤΗΣΗ της Τατιάνας Λαντάγιεβα: Δυστυχώς, η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται και ο τίτλος του προγράμματός μας αντικατοπτρίζει την κατάσταση στον κόσμο όπως ποτέ άλλοτε. Ας ξεκινήσουμε με το πιο σημαντικό πράγμα ─ τη Μέση Ανατολή. Οι επιθέσεις μεταξύ Ισραήλ και Ιράν συνεχίζονται εδώ και τέσσερις ημέρες. Μόλις αναφέρθηκε ότι η Ιρανική αεράμυνα κατέρριψε πολλά μίνι-drones πάνω από το βορειοανατολικό Ιράν και μια Ισραηλινή πυραυλική επίθεση προκάλεσε ζημιές σε νοσοκομείο στα δυτικά της χώρας. Υπάρχουν θύματα. Πριν από λίγα λεπτά, ο Ιρανός πρόεδρος δήλωσε ότι οι υποστηρικτές της παραγωγής πυρηνικών όπλων στην Τεχεράνη δεν έχουν θέση στην πολιτική της δημοκρατίας. Ας κάνουμε έναν απολογισμό: Ποια σενάρια είναι πιθανά για την επίλυση ή μη αυτής της σύγκρουσης; Ας συζητήσουμε αυτό το θέμα.
- ΑΠΑΝΤΗΣΗ του Αλεξάντερ Ντούγκιν: Ναι, νομίζω ότι αυτό είναι το πιο σημαντικό γεγονός αυτή τη στιγμή, και πράγματι, είναι μια σοβαρή κλιμάκωση. Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να εκφράσω τη βαθύτατη αλληλεγγύη και τη θλίψη μου για τις απώλειες αμάχων στο Ιράν. Οι Ισραηλινές επιδρομές έχουν εξαλείψει όλη τη στρατιωτική ηγεσία του Ιράν. Πολλοί πολίτες έχουν σκοτωθεί ─ φυσικοί, επιστήμονες, στρατιωτικό προσωπικό, πολέμαρχοι, μαζί με τις οικογένειές τους. Κατά κάποιο τρόπο δεν το έχουμε τονίσει αυτό, αλλά απλώς εξοντώθηκαν μαζί με τα παιδιά και τις συζύγους τους. Σύμφωνα με τα στοιχεία σήμερα το πρωί, περισσότεροι από 70 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, έχουν γίνει παράπλευρες απώλειες των βομβαρδισμών. Και το Ιράν είναι σύμμαχος μας, φίλος μας. Μας έχει υποστηρίξει από την αρχή της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης στην Ουκρανία, μαζί με τη Βόρεια Κορέα. Επομένως, αυτό είναι ένα πολύ βαρύ πλήγμα για εμάς. Όχι ότι εμπλεκόμαστε άμεσα σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά η συμπάθεια του λαού μας ─ και, μου φαίνεται, όλης της ανθρωπότητας ─ είναι με το Ιράν. Ακόμα και στη Δύση, υπάρχουν αρκετοί απλοί άνθρωποι που υποστηρίζουν το Ιράν, αν πιστέψουμε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (όπου υπάρχει περισσότερη ελευθερία από ό,τι στα ψεύτικα συστημικά ΜΜ ενημέρωσης). Θεωρούμε τις ενέργειες του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή ─ στη Γάζα, τον Λίβανο, το Ιράν, τη Συρία – θηριώδεις. Είναι μια αιμοδιψής, σκληρή, απάνθρωπη προσέγγιση, που χτυπά αδιακρίτως και καταστρέφει τους ηγέτες κυρίαρχων κρατών χωρίς κανένα λόγο. Το Ισραήλ, το οποίο κατέχει πυρηνικά όπλα, αποφάσισε ότι το Ιράν δεν πρέπει να τα έχει και εξαπέλυσε προληπτικές επιθέσεις που εξόντωσαν τη στρατιωτική ηγεσία μιας κυρίαρχης χώρας, επιτέθηκαν σε πυρηνικούς σταθμούς και σκότωσαν εκατοντάδες πολίτες. Αυτό δεν ταιριάζει σε κανένα πλαίσιο. Δεν είναι κόκκινη γραμμή, κανόνας ή ηθική.
Σημερινά νέα: Ο Τραμπ, ο οποίος από την αρχή υποστήριξε το Ισραήλ, βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα κύμα αντιπαράθεσης & διαμαρτυρίας από τους ίδιους τους υποστηρικτές του στο κίνημα MAGA. Ολόκληρο το διαδίκτυο, ή τουλάχιστον τα δωρεάν κοινωνικά δίκτυα, σφύζει από εκκλήσεις για διακοπή της βοήθειας προς το Ισραήλ. «Όχι δεν είναι δικός μου πόλεμος αυτός» είναι το πιο δημοφιλές σύνθημα. Ο Τραμπ, ο οποίος μόλις είχε υποσχεθεί να βοηθήσει το Ισραήλ, αντιστρέφει αμέσως τη στάση του: Τώρα είναι υπέρ της ειρήνης, ζητώντας παύση των εχθροπραξιών και υπενθύμισε πώς υποτίθεται ότι τερμάτισε τις συγκρούσεις μεταξύ Αιγύπτου και Αιθιοπίας, Ινδίας και Πακιστάν, Σερβίας και Κοσσυφοπεδίου ─ όλα αυτά τα είπε με πρόθεση για να μετριάσει την αλγεινή εντύπωση ότι υποστηρίζει πλήρως το επιθετικό Ισραήλ. Γιατί σήμερα, όλοι μισούν το Ισραήλ. Είναι ανήθικο να είσαι υποστηρικτής του. Μπορεί να έχουμε διαφορετικές απόψεις πάνω στο θέμα αυτό, αλλά μετά τη Γάζα και την επίθεση στο Ιράν, αυτό το αίσθημα έχει γίνει κυρίαρχο. Η επίθεση ήταν απρόκλητη: Για 15 χρόνια, μας έλεγαν ότι το Ιράν είναι κοντά στην κατασκευή πυρηνικής βόμβας, αλλά οι ισχυρισμοί αυτοί δεν ήταν αληθινοί. Γιατί να το πιστέψουμε τώρα; Δεν υπάρχουν στοιχεία που να το υποστηρίζουν. Και ο Τραμπ λέει ότι ο Νετανιάχου του ζήτησε την άδεια να σκοτώσει τον Αγιατολάχ, τον πνευματικό ηγέτη του Ιράν, και ότι εκείνος το αρνήθηκε. Μπορείτε να το φανταστείτε αυτό; Οι τρομοκράτες σπέρνουν χάος σε όλο τον κόσμο, ζητώντας άδεια να σκοτώσουν έναν πνευματικό ηγέτη, όπως στον Μεσαίωνα. Μόνο ο Τραμπ, έδειξε «έλεός», και απαγόρευσε την δολοφονία του. Δεν πρόκειται για κλιμάκωση· είναι ένας εφιάλτης. Όλες οι έννοιες του Διεθνούς Δικαίου καταρρέουν. Το Ισραήλ είναι ένα κράτος του οποίου ο λαός υπέφερε τόσα πολλά στον 20ό αιώνα. Αλλά τώρα κάθε νομιμότητα, κάθε συμπόνια κάθε συμπάθεια για τα θύματα του καθεστώτος του Χίτλερ – αλλά δεν υπέφεραν μόνο οι Εβραίοι, αλλά και οι Τσιγγάνοι, οι Σλάβοι και άλλοι λαοί ─ καταστρέφεται από τις ενέργειες του σιωνιστικού καθεστώτος. Εβραίοι σε όλο τον κόσμο διαμαρτύρονται κατά του Ισραήλ. Ραβίνοι, πολιτικοί και αναλυτές λένε: «Κάτω το Ισραήλ». Οι ενέργειες του Νετανιάχου είναι ένα χαστούκι στο πρόσωπο του εβραϊκού λαού, μια χλεύη των ιστορικών θυσιών του.
- ΕΡΩΤΗΣΗ της Τατιάνας Λαντάγιεβα: Μπορείτε να διευκρινίσετε αν είναι σαφές το τι θέλει να πετύχει ο Νετανιάχου με τις ενέργειές του εναντίον του Ιράν και άλλων χωρών; Η Λωρίδα της Γάζας ─ μια σύγκρουση που συνεχίζεται εδώ και 23 χρόνια ─ ναι, αυτό είναι κατανοητό. Υπάρχει μια μακρά ιστορία εκεί. Εντάσεις υπάρχουν επίσης με το Ιράν εδώ και χρόνια, αλλά το ερώτημα εδώ είναι: Αν κανείς δεν τον υποστηρίζει ─ ούτε ο Τραμπ, ο οποίος ήδη προσπαθεί να πάρει αποστάσεις και να αναζητήσει λύσεις, ούτε, όπως φαίνεται, ο ίδιος ο λαός του ─ τι τον ωθεί τον Νετανιάχου; Μπορώ να υποθέσω ότι φοβάται για τον εαυτό του και δεν θέλει να χάσει την εξουσία του ─ αυτό είναι προφανές. Αλλά τι θέλει τελικά να πετύχει;
- ΑΠΑΝΤΗΣΗ του Αλεξάντερ Ντούγκιν: Για να κατανοήσουμε το τι θέλει να πετύχει ο Νετανιάχου, πρέπει να απομακρυνθούμε από την οικεία άποψη της πολιτικής ότι αποτελεί έναν αγώνα για συμφέροντα, για την απόκτηση υλικών πόρων και πρώτων υλών ή την αποδοχή της κοινωνίας. Αυτή είναι μια ψευδαίσθηση που δημιουργείται από μια ρηχή, επιφανειακή ερμηνεία της πραγματικότητας. Η παγκόσμια πολιτική καθοδηγείται από άλλες δυνάμεις ─ από βαθιές ιδέες και πεποιθήσεις. Το Κράτος του Ισραήλ ιδρύθηκε όχι για να αποκτήσουν οι Εβραίοι ένα κράτος, μια εστία, δεν ήταν αυτός ένας εθνικός στόχος, μια μεγάλη ιδέα, αλλά ως η ενσάρκωση ενός θρησκευτικού στόχου ─ της άφιξης του Μεσσία του Ισραήλ.
Για τους Εβραίους, αυτό αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της θρησκευτικής πίστης τους. Ωστόσο, οι Σιωνιστές, οι οποίοι εμφανίστηκαν πριν από έναν αιώνα και πλέον, εισήγαγαν μια νέα αμφιλεγόμενη ιδέα. Αφού ο Μεσσίας, ο Σωτήρας μας που περιμένουν — από την στιγμή που δεν αναγνωρίζουν τον Ιησού Χριστό και τον Χριστιανισμό — αργεί να εμφανιστεί, πρέπει να αναλάβουμε εμείς τη δική του αποστολή.
Ο Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός απαγορεύει κατηγορηματικά την επιστροφή των Ιουδαίων στη Γη της Επαγγελίας και την ίδρυση κράτους του Ισραήλ πριν από την έλευση του Μεσσία. Αυτή είναι μια Ταλμουδική αρχή, μια αδιάσειστη ξεκάθαρη απαγόρευση. Αλλά οι Σιωνιστές δήλωσαν: «Δεν θα περιμένουμε. Εμείς οι ίδιοι θα γίνουμε ο Μεσσίας συλλογικά». Αποφάσισαν να ιδρύσουν το “Μεγάλο Ισραήλ”, ανακήρυξαν την Ιερουσαλήμ πρωτεύουσά του και ανέλαβαν συλλογικά τον ρόλο του Μεσσία. Αυτός είναι ο πυρήνας του Σιωνισμού στη θρησκευτική του διάσταση. Ο Μπεν-Γκβιρ, που θεωρείται εξτρεμιστής, εκφράζει απλώς αυτή τη λογική. Ο Σιωνισμός δεν περιμένει τη θεϊκή παρέμβαση, αλλά δρα εδώ και τώρα, αντικαθιστώντας τον Μεσσία, που αργεί να εμφανιστεί.
Οι Εβραίοι είναι διχασμένοι. Κάποιοι που έχουν ασπαστεί τον Σιωνισμό ισχυρίζονται: «Παίρνουμε το πεπρωμένο μας στα χέρια μας και κάνουμε αυτό που έπρεπε να είχε κάνει ο Μεσσίας». Άλλοι διαφωνούν: «Όχι, πρέπει να περιμένουμε. Είμαστε λαός προσδοκίας και η βιασύνη είναι η αλαζονία που εμποδίζει τον ερχομό του». Έχω δει εικόνες με Ραβίνους στο Λονδίνο, ντυμένους με τα χασιδικά ρούχα, κρατώντας Ιρανικές σημαίες, που ζητούν την καταστροφή του Ισραήλ. Το βλέπουν ως ένα ψεύτικο βασίλειο, μια απάτη, έναν προάγγελο του Αντίχριστου, που κρατά τον αληθινό Μεσσία μακριά.
Μια τέτοια κοσμοθεωρία υπερβαίνει την ορθολογική πολιτική σκέψη. Το Ισραήλ επιδιώκει να κυριαρχήσει σε όλο τον κόσμο αναλαμβάνοντας συλλογικά τον μεσσιανικό ρόλο για τον εαυτό του. Η συμβατική πολιτική ανάλυση ─ συμφέροντα, στρατηγικές, λανθασμένοι υπολογισμοί ─ είναι ανίσχυρη εδώ να δώσει εξηγήσεις. Όλα μπορούν να εξηγηθούν μόνο από τη μεταφυσική. Ναι, οι Εβραίοι υπέφεραν πολύ, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί τη λογική της Παλαιάς Διαθήκης του «οφθαλμού αντί οφθαλμού», σύμφωνα με την οποία ένα χτύπημα πρέπει να απαντηθεί με πλήρη εξόντωση. Οι Χριστιανικοί λαοί, που είχαν επίσης υποφέρει, προσευχήθηκαν για τους εχθρούς τους αντί να πάρουν εκδίκηση.
Η πολεμική κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή λαμβάνει εσχατολογικές διαστάσεις. Για τους Σιίτες στο Ιράν, η Δύση και το Ισραήλ είναι η ενσάρκωση του Ντατζάλ, [σ.μ. = ο Απατεώνας, ο ψεύδομεσσίας. Ο Αλ Μασίχ Αντ Ντατζάλ (Al Masih ad Dajjal), είναι ο Ψευδομεσσίας, σύμφωνα με την Ισλαμική εσχατολογική θεολογία] του Αντίχριστου τους. Πολεμούν, αλλά τηρούν τους κανόνες και δεν ξεπερνούν τις κόκκινες γραμμές. Ωστόσο, μετά την ήττα τους στη Γάζα, τον Λίβανο και τη Συρία, αναγκάζονται να αμυνθούν. Εν τω μεταξύ, οι Αμερικανοί Προτεστάντες και Χριστιανοί Σιωνιστές, η συνοδεία του Τραμπ, περιμένουν την εισβολή του «Βασιλιά Γωγ» ─ δηλαδή της Ρωσίας. Μας προκαλούν να υποστηρίξουμε το Ιράν για να πυροδοτήσουν έναν μεγάλο καταστροφικό πόλεμο. Η Ρωσία καταδικάζει το Ισραήλ και υποστηρίζει το Ιράν, αλλά η σύγκρουση κλιμακώνεται. Το Ισραήλ ισχυρίζεται ότι έχει καταστρέψει το ένα τρίτο των πυραυλικών βάσεων του Ιράν και η Χαμάς υποθέτει ότι η Γάζα θα μείνει έξω από αυτήν την σύγκρουση. Η σύγκρουση όλο και περισσότερο κλιμακώνεται, μόνο αυξάνεται.
Δηλαδή, στην πραγματικότητα οι Ιρανοί αμύνονται και, παρεμπιπτόντως, έχουν αποσύρει όλες τις στρατιωτικές τους μονάδες από τη Συρία. Αυτό συνέβη αφότου ο Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζουλάνι, τον οποίο πολλοί κατηγορούν βάσιμα ότι εργάζεται προς όφελος του Ισραήλ, ξεκίνησε την τρομερή εκστρατεία του εναντίον της Δαμασκού και κατάφερε να ανατρέψει τον πολύ λογικό και μετριοπαθή πολιτικό ηγέτη Μπασάρ αλ-Άσαντ. Παρά την εσωτερική τους οργή, οι Ιρανοί συμπεριφέρθηκαν με εκπληκτική αυτοσυγκράτηση και δεν ξεπέρασαν ποτέ ορισμένα όρια, τις κόκκινες γραμμές. Αντίθετα, συζήτησαν με καλή θέληση και προσπάθησαν να διαπραγματευτούν ακόμη και να κάνουν πιθανούς συμβιβασμούς για μια πυρηνική συμφωνία με τους Αμερικανούς. Αλλά χωρίς να το περιμένει κανείς την παραμονή της επόμενης συνάντησης για διαπραγματεύσεις, το Ισραήλ αιφνιδιαστικά ματαίωσε τα πάντα με αυτό το τρομερό πλήγμα ─ και ο πόλεμος ξεκίνησε.
Τώρα, προς το Πακιστάν: Εκδίδει απειλητικές δηλώσεις και ισχυρίζεται ότι το Πακιστάν θα εξαπολύσει πυρηνικά αντίποινα εάν το Ισραήλ χρησιμοποιήσει πυρηνική βόμβα ─ και όλοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι το Ισραήλ έχει και αυτό όχι μόνο μία. Αυτό που αποφεύχθηκε στη σύγκρουση μεταξύ των δύο πυρηνικών δυνάμεων, του Πακιστάν και της Ινδίας, γίνεται τώρα για άλλη μια φορά μια πολύ πραγματική προοπτική. Ζούμε σε μια κρίσιμη ιστορική καμπή. Οι εξηγήσεις & οι αναλύσεις για τη συμπεριφορά των βασικών παραγόντων αυτής της απίστευτης κλιμάκωσης δεν ταιριάζουν πλέον στο συνηθισμένο πλαίσιο. Στη Δύση, υπάρχει επίσης μια αυξανόμενη συζήτηση για έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Εμφανίζονται δημόσιες αναρτήσεις και hashtags όπως τo “#WW3”. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ότι η κατάσταση έχει ήδη ξεφύγει, έχει κλιμακωθεί σε τέτοιο σημείο που οι παλιές προσεγγίσεις και οι παραδοσιακές εξηγήσεις & αναλύσεις δεν λειτουργούν πλέον. Η Παλιά Παγκόσμια Τάξη έχει ήδη καταρρεύσει. Δεν έχει απομείνει τίποτα από αυτήν. Οι διεθνείς θεσμοί έχουν παραλύσει, η εξουσία & το κύρος τους έχει μειωθεί στο μηδέν.
Οι πολιτικές θέσεις αλλάζουν καθημερινά, κάτι που απαιτεί να δημιουργήσουμε έναν νέο πολιτικοεπιστημονικό, ή πιο συγκεκριμένα, γεωπολιτικό, χάρτη. Πρέπει να λάβουμε υπόψη αυτό που προηγουμένως είτε αγνοούνταν εντελώς είτε υποτιμούνταν ─ την θρησκευτική διάσταση και τα εσχατολογικά σενάρια. Ακριβώς εκεί στη Μέση Ανατολή σήμερα συγκρούονται οι πιο ποικίλες ιδέες για το τέλος του κόσμου. Αυτές οι ιδέες είναι ευρέως διαδεδομένες τόσο μεταξύ των Αμερικανών Προτεσταντών όσο και σε κύκλους του λεγόμενου Χριστιανικού σιωνισμού. Πολλοί από τους οπαδούς τους, συμπεριλαμβανομένου και του στενού κύκλου του Τραμπ, αναπτύσσουν το δικό τους όραμα για το τι συμβαίνει ή το πρέπει να συμβεί σε αυτήν την περιοχή. Όλοι αυτοί αναμένουν μια εισβολή από τον «Βασιλιά Γωγ», τον «Βασιλιά του Βορρά» ─ με άλλα λόγια, μια τρομερή εισβολή από την Ρωσία, την οποία την εξισώνουν με τον βιβλικό Γωγ. Ο υπολογισμός τους είναι απλός. Θεωρούν ότι η Ρωσία θα υποστηρίξει αποφασιστικά το Ιράν και ότι θα μπει στον πόλεμο εναντίον του Ισραήλ, κάτι που θα τους δώσει το πρόσχημα για να εξαπολύσουν μια ολοκληρωτική σύγκρουση εναντίον της Ρωσίας. Πρόκειται ουσιαστικά για μια πρόκληση που στοχεύει στο να οδηγήσει τη Ρωσία να εμπλακεί σε μία πολεμική κλιμάκωση.
Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι ο Νετανιάχου διαπραγματεύτηκε με τον Πούτιν και στη συνέχεια με τον Τραμπ. Η Ρωσία παίρνει σαφή θέση σε αυτή τη σύγκρουση. Υποστηρίζει το Ιράν και καταδικάζει τις ενέργειες του Ισραήλ. Για όσους δεν παρακολουθούν τις ειδήσεις, οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις ανακοίνωσαν πρόσφατα ότι κατέστρεψαν το ένα τρίτο των πυραυλικών συστημάτων του Ιράν. Ταυτόχρονα, εκπρόσωποι της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας πιστεύουν ότι η κλιμάκωση μεταξύ Ιράν και Ισραήλ δεν θα τους επηρεάσει άμεσα. Ωστόσο, είναι σαφές ότι κλιμάκωση της πολεμικής σύγκρουσης όλο και αυξάνεται μόνο.
- ΕΡΩΤΗΣΗ της Τατιάνας Λαντάγιεβα: Όσο για τον Τραμπ: Πριν από περίπου οκτώ λεπτά, δήλωσε ότι το Ισραήλ και το Ιράν έπρεπε να τερματίσουν τη διαμάχη για να καταλήξουν σε συμφωνία. Αλλά, Αλεξάντερ Ίλιτς, όταν αυτό μόλις ξεκινούσε, πολλοί ισχυρίστηκαν ότι το Ισραήλ ενεργούσε απευθείας με εντολές του Τραμπ. Είπαν ότι δεν ήθελε καμία συμφωνία με το Ιράν και ουσιαστικά πίεσε το Ισραήλ να προβεί σε αυτές τις ενέργειες. Δεν θα έπρεπε τώρα ο Τραμπ να αναλάβει την πρωτοβουλία και να φέρει το Ισραήλ και το Ιράν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να βρεθεί μια λύση σε αυτή την κατάσταση;
- ΑΠΑΝΤΗΣΗ του Αλεξάντερ Ντούγκιν: Θεωρώ τον ρόλο του Τραμπ σε αυτή τη σύγκρουση αρκετά παράδοξο. Δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ο εμπνευστής αυτών των γεγονότων, καθώς οι ενέργειες του Ισραήλ υπό την ηγεσία του Νετανιάχου ακολουθούν μια γραμμή ακραίου θρησκευτικού, ακροδεξιού Σιωνισμού. Αντίθετα, ο Τραμπ βρίσκεται σε μια θέση όπου είναι όμηρος, παγιδευμένος σε πολέμους που δεν ξεκίνησε ο ίδιος. Προσπαθεί να ενεργήσει ως ειρηνοποιός, αλλά ταυτόχρονα συμμετέχει ενεργά στη σύγκρουση αυτή. Κατά την άποψή μου, είναι στριμωγμένος, σαν το κουνέλι. Οι δηλώσεις του ακούγονται περισσότερο σαν μια υστερία παρά σαν μια καλά μελετημένη στρατηγική. Η στάση του αλλάζει καθημερινά ─ προσπαθεί να ικανοποιήσει τις αντίπαλες δυνάμεις, αλλά αυτό δεν είναι δική του θέληση, αλλά μια αντίδραση στην πίεση των περιστάσεων.
Όταν συζητάμε για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει και τη θέση άλλων Ισλαμικών κρατών. Το Ισραήλ επιδεικνύει εκπληκτικό υπολογισμό και καταστροφική επιμονή ─ τα έχει καταφέρει με επιτυχία στη Γάζα και το Ιράκ. Προκύπτει όμως το προφανές ερώτημα: Ποιος ελέγχει στην πραγματικότητα την κατάσταση εκεί; Είναι η Αμερική που χρησιμοποιεί το Ισραήλ ως όργανο της πολιτικής της ή μήπως είναι το ίδιο το Ισραήλ που χειραγωγεί την Αμερική και τη διεθνή κοινότητα προς το συμφέρον του; Ενώ τέτοιες σκέψεις κάποτε θεωρούνταν θεωρίες συνωμοσίας, τώρα αναπόφευκτα προκύπτει αυτό το ερώτημα βάσιμα.
Σκεφτείτε πόσο επιδέξια έχει αντιμετωπίσει το Ισραήλ όλους τους αντιπάλους του μετά την εισβολή του στη Γάζα, αντιμετωπίζοντας τον καθέ αντίπαλο του ξεχωριστά. Μετά τις σκανδαλώδεις τρομοκρατικές ενέργειες της Χαμάς, οι οποίες ξεπέρασαν κάθε όριο, το Ισραήλ απάντησε με τον ίδιο τρόπο. Η επιχείρησή του εναντίον της Χαμάς, καταδικάτηκε από τις Ισλαμικές χώρες, ωστόσο απέτρεψε τις περιφερειακές δυνάμεις από το να επέμβουν άμεσα. Αφού αντιμετώπισε τη Γάζα ─ αν και όχι πλήρως, αλλά με τη χρήση βομβαρδισμών που θύμιζαν σκοτεινά κεφάλαια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ─ το Ισραήλ έστρεψε την προσοχή του στον Λίβανο και τη Χεζμπολάχ. Αφού εξόντωσε την ηγεσία του, συμπεριλαμβανομένων των ιδρυτών της, εισέβαλε στο έδαφος του Λιβάνου, σε ένα κυρίαρχο κράτος και βομβάρδισε πόλεις με αμάχους χωρίς να υπολογίζει τις απώλειες. Η μόνη πραγματική αντίσταση προβλήθηκε από τους Χούθι της Υεμένης, οι οποίοι επέδειξαν εξαιρετικό θάρρος, ενώ τα άλλα κράτη αρκέστηκαν σε διαμαρτυρίες και μετατράπηκαν σε απλούς παρατηρητές.
Τώρα το Ισραήλ έχει καταφέρει ένα τρομερό πλήγμα στο Ιράν ─ μια χώρα πολύ ανώτερη από το ίδιο από κάθε άποψη. Ο κύριος στόχος του σιωνιστικού καθεστώτος είναι σαφής. Θέλει να αποτρέψει την ενοποίηση όλων των Ισλαμικών κρατών έχοντας στο πλευρό του τους Τούρκους, τους Σαουδάραβες και τα κράτη του Κόλπου. Το Ισραήλ εξαλείφει μεθοδικά τον έναν αντίπαλο μετά τον άλλον, ενώ ο Ισλαμικός κόσμος φαίνεται να παραμένει σε έκσταση σοκ και δέους, παράλυτος, μαγεμένος από αυτή την πανούργα, υπολογισμένη, σχεδόν διαβολική θέληση του Ισραήλ για παγκόσμια κυριαρχία. Η μικρή αλλά επιθετική και φανατική χώρα επιτίθεται στα Ισλαμικά καθεστώτα ενώ αυτά παραμένουν απλοί παρατηρητές, επικαλούμενα εσωτερικές συγκρούσεις ή οικονομικά συμφέροντα. Πού είναι η πολυσυζητημένη & πολυδιαφημισμένη Ισλαμική Ούμμα; Μπροστά σε αυτές τις πραγματικές δοκιμασίες, οι Μουσουλμάνοι επιδεικνύουν παθητικότητα και διχασμό. Το Ισραήλ διαθέτει εξυπνάδα, πανουργία, θέληση και τη φανατική αποφασιστικότητα να παίξει τον ρόλο του Μεσσία συλλογικά, ενώ οι Μουσουλμάνοι περί άλλων τυρβάζουν, και στην πραγματικότητα φαίνεται να ασχολούνται με το εμπόριο πετρελαίου και την επίκληση του Διεθνούς Δικαίου.
Τώρα μπορούμε να επιστρέψουμε στον Τραμπ — όλα αυτά τα ζητήματα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα.
- ΕΡΩΤΗΣΗ της Τατιάνας Λαντάγιεβα: Ναι, όλα τα γεγονότα πραγματικά συνδέονται μεταξύ τους. Επιτρέψτε μου να συνοψίσω τα σχόλια που λαμβάνουμε ενεργά εν τω μεταξύ από τους ακροατές. Πολλοί ρωτούν: Γιατί όσοι είναι δυσαρεστημένοι με τις πολιτικές του Νετανιάχου και του Ισραήλ δεν λύνουν μόνοι τους τα προβλήματά τους και προσπαθούν να παρασύρουν τις γειτονικές χώρες στη σύγκρουση; Έχουμε ήδη αναφερθεί σε αυτό το θέμα. Κάποιοι φοβούνται ότι η σιωπή των άλλων κρατών θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια κατάσταση όπου «έρχονται να επιτεθούν σε εμένα και δεν υπάρχει κανείς να παρέμβει». Άλλοι βλέπουν οικονομικούς λόγους για το ό,τι συμβαίνει, που συνδέονται με τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, λέγεται ότι ο στόχος είναι η αύξηση των τιμών του πετρελαίου, κάτι που ωφελεί την Αμερικανική πετρελαϊκή βιομηχανία και ενδεχομένως τον Τραμπ. Οι ακροατές μας κάνουν διάφορες υποθέσεις, αλλά φαίνεται ότι έχουμε καλύψει αυτό το θέμα από όλες τις οπτικές γωνίες. Όσο για τις ΗΠΑ, αν δεν κάνω λάθος, οι Αμερικάνοι διαμαρτύρονται κατά του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και της κυβέρνησής του εδώ και τρεις ημέρες. Ας διευκρινίσουμε τι σημαίνει η πανεθνική καμπάνια που έχει σαν σύνθημα «Όχι Βασιλιάδες». Αυτό σχετίζεται άμεσα με αυτό που συμβαίνει στην Αμερική σήμερα.
- ΑΠΑΝΤΗΣΗ του Αλεξάντερ Ντούγκιν: Η κατάσταση είναι πράγματι εξαιρετικά σοβαρή. Πριν μιλήσουμε για τον Τραμπ, πρέπει να αναφερθούμε στη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Το Ισραήλ έχει προβάλει ένα επιχείρημα στο Αμερικανικό λαό που δεν έχει ακόμη λάβει την πρέπουσα προσοχή εδώ, αλλά συζητείται ευρέως στις ΗΠΑ, ειδικά σε σχέση με τις διαμαρτυρίες. Δεν πρόκειται μόνο για την Επιχείρηση “Λάος των Λιονταριών” εναντίον του Ιράν, αλλά και για την λεγόμενη “Επιλογή Σαμψών”. Αυτή είναι η ιδέα ότι σε περίπτωση ήττας του Ισραήλ, εάν ο “Σιδερένιος Θόλος” που προστατεύει το Ισραήλ αποτύχει, το Ισραήλ είναι έτοιμο να ανατινάξει αποφασιστικά τις πυρηνικές εγκαταστάσεις σε όλο τον κόσμο. Έχουν ήδη δείξει πώς οι πράκτορές τους έχουν διεισδύσει ακόμη και σε χώρες με αυστηρό καθεστώς όπως είναι το Ιράν. Επιλεκτικά χτυπήματα εναντίον αυτής της χώρας έχουν πραγματοποιηθεί από αδρανείς πυρήνες που βρίσκονταν φαινομενικά εν υπνώσει στην επικράτειά του. Το αυτό Το πώς συνέβη αυτό υπό αυτές τις συνθήκες παραμένει ένα μυστήριο. Η “Επιλογή του Σαμψών” είναι μια βιβλική εικόνα. Πεθάνεις δίπλα, μαζί με τους εχθρούς σου, όπως ο Σαμψών. Εάν το Ισραήλ αρχίσει να χάνει, θα ενεργοποιήσει τους πυρήνες του σε όλο τον κόσμο και θα προκαλέσει μια πυρηνική αποκάλυψη. Αυτή είναι μια απειλητική προοπτική που έχει ήδη φτάσει στους Αμερικανούς και έχει γίνει μέρος των συζητήσεων γύρω από τις διαμαρτυρίες που έχουν σαν σύνθημα «Χωρίς Βασιλείς».
Οι διαμαρτυρίες «Χωρίς Βασιλιάδες» είναι μια κινητοποίηση των πολιτικών αντιπάλων του Τραμπ που έχουν σαν στόχο την ανατροπή του. Δημοκρατικοί, μετανάστες και εξτρεμιστικές ομάδες όπως η Antifa καλούν σε επανάσταση, σε εξέγερση. Είναι περίεργο το γεγονός ότι η ομάδα Antifa, η οποία διακηρύσσει την καταπολέμηση του φασισμού, παραμένει σιωπηλή εδώ και χρόνια όταν εκδηλώνεται ο φασισμός, για παράδειγμα, στην Ουκρανία. Ενεργοποιείται μόνο για να ανατρέψει ηγέτες που επιδιώκουν το καλό των λαών τους, κατηγορώντας τους για «φασισμό». Η ομάδα Antifa είναι ο πυρήνας του κινήματος «Χωρίς Βασιλιάδες», που έχουν σαν πρότυπο τις έγχρωμες επαναστάσεις που διοργάνωσε ο Σόρος. Το κίνημα BLM [σ.μ. Το «BLM» σημαίνει συνήθως «Black Lives Matter», είναι ένα διεθνές ακτιβιστικό κίνημα που αγωνίζεται κατά της βίας και του συστημικού ρατσισμού απέναντι στους μαύρους], οι Λατινοαμερικανοί με τα «καφέ καπέλα», που τροφοδοτούν την απόσχιση στο Τέξας και την Καλιφόρνια, και οι αναρχικοί, που θεωρούν οποιαδήποτε μορφή εξουσίας ως φασισμό, βρίσκονται τώρα στην πρώτη γραμμή. Όλοι αυτοί οι ριζοσπάστες ακτιβιστές είναι οι πιο επιθετικοί. Είναι οπλισμένοι και προκαλούν την αστυνομία. Οι Δημοκρατικοί υποστηρίζουν αυτό το κίνημα. Στη Μινεσότα, ένας υποστηρικτής των Δημοκρατικών πυροβόλησε την Αμερικάνα Γερουσιαστή S. Harbhan, τον σύζυγό της και τον πολιτικό Hoffman ─ αυτό είναι ήδη μια μορφή πολιτικής τρομοκρατίας. Οι άνθρωποι μιλάνε για εμφύλιο πόλεμο. Ο Τραμπ, όπως ο Πούτιν ή ο Όρμπαν, κατηγορούνται για αυταρχισμό και γίνονται στόχος αυτής της επανάστασης.
Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν λιγότερο έντονα, πιθανώς λόγω των επιθέσεων του Ισραήλ στο Ιράν, οι οποίες απέσπασαν την προσοχή. Αλλά ο Τραμπ βρίσκεται πολιτικά στριμωγμένος στη γωνία. Δεν έφερε ειρήνη στην Ουκρανία, δεν εγκατέλειψε την υποστήριξή του στο καθεστώς του Κιέβου και, ως εκ τούτου, απέτυχε στην αποστολή για την οποία εξελέγη. Η υποστήριξή του στο Ισραήλ, ειδικά στην αρχή, απογοήτευσε τους υποστηρικτές του που αντιτίθενται στον παρεμβατισμό. Η ενεργή στάση του απέναντι στο Ιράν αποδείχθηκε μοιραία. Η αποτυχία του στην Ουκρανία, η υποστήριξή του στα απάνθρωπα μέτρα του Ισραήλ και η εσωτερική αναταραχή ─ όλα αυτά αποτελούν τα μολυβένια σύννεφα που μαζεύονται πάνω από το κεφάλι του.
Ο ρόλος του Έλον Μασκ, του δεύτερου πιο ισχυρού άνδρα στην Αμερικανική πολιτική, προκαλεί το ενδιαφέρον μας. Αρχικά, προσέγγισε τον Τραμπ, ζήτησε συγγνώμη και προγραμμάτισε μια συνάντηση. Αλλά μετά τις επιθέσεις στο Ιράν, ο Μασκ άλλαξε τη ρητορική του όταν είδε την λαϊκή υποστήριξη προς τον Τραμπ να μειώνεται κατακόρυφα. Η ιδέα του για ένα κόμμα με τίτλο «Αμερική» προσέλκυσε το 87% των δυσαρεστημένων υποστηρικτών του Τραμπ μεταξύ των εκατομμυρίων οπαδών του. Ο Τραμπ ωθείται στον ρόλο του πολεμοχαρούς, όπως και ο Μπάιντεν. Υποστηρίζεται από προσωπικότητες όπως ο Λίντσεϊ Γκράχαμ, ο οποίος συμπεριλήφθηκε στη λίστα τρομοκρατών από την Rosfinmonitoring. Οι Δημοκρατικοί, συμπεριλαμβανομένου του Μπέρνι Σάντερς, του διοργανωτή του κινήματος «Χωρίς Βασιλιάδες», καταδικάζουν ξαφνικά τον πόλεμο και το Ισραήλ, παρόλο που το κόμμα τους τον υποστήριζε πάντα. Πιέζουν τον Τραμπ να κάνει λάθη και στη συνέχεια τα χρησιμοποιούν εναντίον του ─ είναι μια διαβολική τακτική.
Είναι δύσκολο να λυπηθεί κανείς τον Τραμπ. Οι δηλώσεις του είναι αντιφατικές, η θέση του αλλάζει καθημερινά. Αλλά είναι ο Πρόεδρος μιας μεγάλης χώρας, παγιδευμένος ανάμεσα στις διαμαρτυρίες, τις διαψευσμένες προσδοκίες των υποστηρικτών του και τα δικά του τραγικά λάθη. Είναι μία υστερική κατάσταση. Έχει ακόμη τρία χρόνια για να συμπληρώσει την θητεία του στην εξουσία, αλλά η εξουσία του μειώνεται ραγδαία και η πτώση του έχει ήδη ξεκινήσει. Τρανς άτομα, φεμινίστριες και ΛΟΑΤΚΙ+ ακτιβιστές ─ ομάδες απαγορευμένες στη Ρωσία ─ συμμετέχουν σε αυτές τις διαμαρτυρίες εναντίον του Τραμπ.
- ΕΡΩΤΗΣΗ της Τατιάνας Λαντάγιεβα: Μπορείτε να διευκρινίσετε τι πραγματικά θέλουν όλοι αυτοί οι διαδηλωτές; Θέλουν την πλήρη παραίτηση του Τραμπ, την αποχώρηση του από το προεδρικό αξίωμα του; Ή μήπως πρόκειται για καθαίρεση; Ή μήπως απλώς απαιτούν από τον Τραμπ να αλλάξει τις πολιτικές του σε ορισμένους βασικούς τομείς;
- ΑΠΑΝΤΗΣΗ του Αλεξάντερ Ντούγκιν: Πιστεύω ότι δεν είναι πλέον ικανοί για να κάνουν ορθολογικές σκέψεις. Το θέμα είναι ότι, κατά τη διάρκεια της Δημοκρατικής κυβέρνησης του Μπάιντεν, όταν η χειρουργική επέμβαση αλλαγής φύλου επιβάλλονταν στα σχολεία, μέχρι να φτάσει ένα άτομο σε ηλικία που να μπορεί να συμμετάσχει σε διαμαρτυρίες, οι δεξιότητες, η κριτική σκέψη του είχαν ήδη υπονομευτεί. Ένα μεγάλο μέρος της Αμερικανικής κοινωνίας βρίσκεται σε κατάσταση παραισθήσεων, που τροφοδοτείται από την εξάπλωση των ναρκωτικών και το φαινόμενο που είναι γνωστό ως «εγκεφαλική σήψη» ─ μια κουλτούρα παράλογων μιμιδίων που γοητεύει εκατομμύρια χρήστες. Όσο πιο χαζό είναι το περιεχόμενο τους, τόσο πιο δημοφιλές γίνεται. Αυτή η «εγκεφαλική σήψη» είναι μια κατάσταση στην οποία ήδη βρίσκεται ένα μεγάλο μέρος των Αμερικανών. Είναι πολύ εύκολο να πείσεις αυτή τη μάζα, που δεν έχει δουλειά και ζει με τα επιδόματα της κοινωνικής πρόνοιας και τα ναρκωτικά, να διαμαρτυρηθεί ─ ακόμη και χωρίς να εξηγήσεις τους στόχους της διαδήλωσης. Είναι αποδειγμένο ότι ο Τζορτζ Σόρος και οι ομάδες του χρηματοδοτεί αυτούς που συμμετέχουν στις διαμαρτυρίες δίνοντάς τους χρήματα και μπισκότα, όπως στις κλασικές έγχρωμες επαναστάσεις.
Αυτό είναι ένα σοβαρό πλήγμα για τον Τραμπ. Κέρδισε όταν κανικά έπρεπε να είχε χάσει τις εκλογές. Διακήρυξε τις παραδοσιακές αξίες. Και τώρα προσπαθούν να τον ανατρέψουν, να τον δυσφημίσουν και να στρέψουν τους πάντες εναντίον του ─ από τρανς άτομα μέχρι Λατινοαμερικανούς. Αλλά αυτή η σαπισμένη ανθρώπινη μάζα που βρίσκεται σε εγκεφαλική αποσύνθεση δεν έχει ένα εποικοδομητικό σχέδιο, όπως ακριβώς συνέβη και με τις άλλες έγχρωμες επαναστάσεις. Οι Δημοκρατικοί και οι παγκοσμιοποιητές φαίνεται ότι ωθούν σκόπιμα τις ΗΠΑ σε ένα εμφύλιο πόλεμο ή σε μια πυρηνική σύγκρουση χωρίς να προσφέρουν ένα θετικό όραμα για το μέλλον. Επιθετικότητα, βία, εκφυλισμός, σαδισμός, διαστροφή ─ όλα αυτά αφθονούν, αλλά δεν υπάρχει εικόνα για το τι μέλλον θέλουν. Ίσως βιαστήκαμε να ισχυριστούμε ότι κίνδυνος της κλιμάκωσης της εκτροπής απομακρύνθηκε. Αντίθετα, τώρα ο κίνδυνος αυτός θεριεύει, μόνο αυξάνεται, και μέσα σε αυτό το χάος, εμφανίζονται τα πιο άγρια τα επικίνδυνα σενάρια. Η Ρωσία θα πρέπει να παραμείνει πάντα το προπύργιο της λογικής και θα συνεχίσει να εργάζεται σταθερά για την επίτευξη των στόχων της, αλλά αυτό γίνεται όλο και πιο δύσκολο, επειδή είμαστε μέρος αυτού του κόσμου, και η «εγκεφαλική σήψη» μας επηρεάζει και εμάς.
ΠΗΓΗ: https://synergon-info.blogspot.com/2025/06/amerikanisch-israelische-hirnfaule.html
Μετάφραση: ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
