Αρχίζει να ξεκαθαρίζει το τοπίο στη Συρία για το πού επιθυμούν να οδηγήσουν την κατάσταση κυρίως οι Ρώσοι με τους Ιρανούς που προστατεύουν τον Άσαντ, καταφέρνοντας να προσελκύσουν στη γραμμή και τους Τούρκους οι οποίοι συναινούν με τη λογική του «μικρότερου κακού», καθώς διασφαλίζεται η παρουσία τους ώστε να αποτρέπεται η ανάδυση ενιαίας κουρδικής οντότητας που θα λειτουργούσε ως εν αναμονή κράτος.
Όπως μεταδίδουν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, Ρωσία, Τουρκία και Ιράν υπέγραψαν στην πρωτεύουσα του Καζακστάν, Αστάνα, μνημόνιο για τη δημιουργία ζωνών ασφαλείας εντός της Συρίας, μία εκ των οποίων θα είναι στην περιοχή Ιντλίμπ που ενδιαφέρει την Τουρκία, προκαλώντας την οργή των εκπροσώπων των αντικαθεστωτικών που αποχώρησαν μια μέρα νωρίτερα λόγω συνέχισης των βομβαρδισμών από τις δυνάμεις του Άσαντ, για να επιστρέψουν, σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο, μετά από παρέμβαση και διαπραγματεύσεις με τον επικεφαλής της τουρκικής MIT, Δρ. Χακάν Φιντάν!
Το ενδιαφέρον πλέον επικεντρώνεται στην αντίδραση των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς μόλις χθες, ο υπουργός Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον, μιλώντας προς τα στελέχη του State Department, προδιέγραψε τον συριακό εμφύλιο ως το πρώτο πεδίο δυνητικής συνεργασίας ανάμεσα στη Ρωσία και τις ΗΠΑ, ενώ και το Πεντάγωνο έχει ρίξει τους τόνους, μετά την έξαρση που παρατηρήθηκε λόγω των αεροπορικών πληγμάτων κατά των Κούρδων.
Μένει να αποδειχθεί εάν ο τρόπος προσέλκυσης και τα ανταλλάγματα της Ρωσίας στην Τουρκία που συμπεριλαμβάνουν την οικονομική συνεργασία σε διάφορους τομείς και την απομάκρυνση των εμποδίων που είχαν ορθωθεί στο διμερές εμπόριο, έχει εξασφαλίσει παρασκηνιακά τη συναίνεση της Ουάσιγκτον ή όχι, καθώς επίσης κι αν η στρατηγική τους είναι μια κατάσταση που θα… σέρνεται με την Τουρκία, αλλά οι συνήθεις παρορμητικές της αντιδράσεις θα είναι υπό έλεγχο.
Η Μόσχα ακολουθώντας πολιτική ικανοποίησης μέρους των επιδιώξεων των εμπλεκομένων, π.χ. στηρίζοντας τους Κούρδους αλλά απαγορεύοντας ουσιαστικά την αυτοδιάθεσή τους, κερδίζει χρόνο, επιχειρεί να πετύχει τερματισμό των συγκρούσεων, με πιθανότερη απώτερη επιδίωξη μια ομοσπονδιακή Συρία, με τον Άσαντ στο «τιμόνι» τουλάχιστον στην πρώτη – μεταβατική – φάση.
