Το πόσο σοβαρό είναι το έγκλημα των Τεμπών φαίνεται από την δραστηριοποίηση του παρακράτους. Ο διαδικτυακός υπόκοσμος η ενεργοποίηση του οποίου κοστίζει αρκετές χιλιάδες ευρώ όπως έχουμε δει και σε άλλες περιπτώσεις, έχει εξαπολύσει συντονισμένη τρομοκρατική προπαγάνδα κατά των χαροκαμένων συγγενών, που αγωνίζονται για την πλήρη διαλεύκανση.
Άνθρωποι όπως η Μαρία Καρυστιανού, ο Νίκος Πλακιάς, ο Παύλος Ασλανίδης και άλλοι, δέχονται τρομακτικό διαδικτυακό μπούλινγκ με ύβρεις και απειλές, προκειμένου όπως είναι προφανές, να καμφθεί το σθένος τους και να κάνουν πίσω στην διερεύνηση του εθνικού εγκλήματος.
Δεν πρόκειται φυσικά για κάποιους αυτόκλητους υποστηρικτές του καθεστώτος Μητσοτάκη. Όχι. Ουδείς, όσο σάπιος ή ηλίθιος και αν είναι, δεν θα τολμούσε να εξυβρίσει και να απειλήσει έναν άνθρωπο που έχει χάσει το παιδί του.
Πρόκειται για έμμισθα κτήνη που λειτουργούν ως πράκτορες, όπως έχουμε δει και σε άλλες υποθέσεις εθνικών εγκλημάτων. Με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό της Novartis. Όπου ένα εθνικό έγκλημα μετετράπη σε «σκευωρία» μέσω μίας γιγαντιαία επιχείρηση προπαγάνδας, τρομοκράτησης, ενοχοποίησής όσων αγωνίζονταν για την διαλεύκανση του.
Εννοείται ότι εν τέλει η ελληνική δικαιοσύνη αλλά ακόμα και η κυβέρνηση υποχρεώθηκε να παραδεχτεί πως πρόκειται για ένα γιγάντιο σκάνδαλο εκατοντάδων εκατομμυρίων. Ουδείς όμως έχει διεκδικήσει έστω και ένα ευρώ.
Επομένως, και για το εθνικό έγκλημα των Τεμπών έχουν ακολουθήσει την ίδια τακτική και έχουν διαθέσει μεγάλα ποσά προκειμένου να συγκαλυφθεί η υπόθεση.
Είναι αυτονόητο ότι αυτά τα ανθρωποειδή πρέπει να αποκαλυφθούν, αλλά κυρίως να αποκαλυφθούν οι εντολείς τους. Διότι έτσι θα φτάσουμε στην άκρη του νήματος και θα δούμε ποιοι πληρώνουν για να γλιτώσουν την τιμωρία.
Εννοείται ότι δεν πρόκειται να αναδημοσιεύσουμε τις αθλιότητες. Θα δείξουμε όμως ένα χαρακτηριστικό διάλογο με τον Νίκο Πλακιά, για να γίνει εμφανές ότι πρόκειται για επαγγελματίες δολοφόνους, που κρύβουν τα ίχνη τους έπειτα από το έγκλημα τους εξαφανίζοντας τους μαϊμού λογαριασμούς που χρησιμοποιούν:
Η απάντηση του Νίκου Πλακιά στο κάθαρμα, το οποίο φυσικά εξαφανίστηκε
