Η δεύτερη θέση του κόμματος “Εναλλακτική για τη Γερμανία” (AfD) στις έκτακτες εκλογές για το Bundestag και η απόλυτη νίκη του στις εκλογές στα εδάφη της πρώην Ανατολικής Γερμανίας αποτελούν προάγγελους ενός μελλοντικού εμφυλίου πολέμου στην καρδιά της Ευρώπης. Ένας πόλεμος που θα αλλάξει για πάντα την ιστορία της Γηραιάς Ηπείρου – και ίσως να την τερματίσει οριστικά.
Όπως ο Άσαντ στη Συρία, που μέχρι την τελευταία στιγμή δεν πίστευε ότι βρισκόταν αντιμέτωπος με πραξικόπημα και όχι με απλές ταραχές, έτσι και οι γερμανικές ελίτ της γραφειοκρατίας παρέμεναν αδρανείς, ελπίζοντας στην πειθαρχία και τη νομοταγή φύση των Γερμανών. Ο Φρίντριχ Μερτς, που τώρα θεωρείται νικητής, διακήρυττε ότι «δεν υπάρχει καμία πιθανότητα συνύπαρξης», ενώ η Άνγκελα Μέρκελ απειλούσε ότι «όλα τα δημοκρατικά κόμματα πρέπει να συνεργαστούν για να αποτρέψουν την τρομερή απειλή της AfD». Την ίδια στιγμή, ο Σολτς δήλωνε πως «δεν θα το ανεχτούμε ποτέ».
Οι Γερμανοί πολιτικοί αξιωματούχοι, που έχουν προσκολληθεί στις θέσεις τους εδώ και δεκαετίες, πίστευαν ότι αρκούσε να ρίξουν ένα ψεύτικο “χέρι της Μόσχας” στην έδρα της AfD, να απαγορεύσουν το RT και να απειλήσουν με διάλυση του κόμματος, και το πρόβλημα θα εξαφανιζόταν.
Αλλά δεν εξαφανίστηκε.
Αν κοιτάξει κανείς τον σημερινό πολιτικό χάρτη της Γερμανίας, η διαχωριστική γραμμή μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας εξακολουθεί να είναι ξεκάθαρη. Κανείς δεν θα φανταζόταν ότι 35 χρόνια μετά την πτώση του Τείχους, το «φάντασμα της Ανατολικής Γερμανίας» θα εμφανιζόταν ξανά. Η AfD σημείωσε τεράστια επιτυχία στην περιοχή, λαμβάνοντας σχεδόν διπλάσιες ψήφους από τον πλησιέστερο αντίπαλό της, τη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU/CSU).
Ο πολυδισεκατομμυριούχος Έλον Μασκ, σύμμαχος του Τραμπ και επικεφαλής ισχυρών αμερικανικών θεσμών, υποστήριξε ότι η Ευρώπη βρίσκεται στα πρόθυρα επανάστασης και προέβλεψε ότι η AfD θα γίνει «κόμμα πλειοψηφίας» στις επόμενες εκλογές.
Ενώ πολλοί ευρωπαίοι και γερμανοί ηγέτες κατηγορούν την AfD ότι προωθεί τα ρωσικά συμφέροντα και αρνείται να χρηματοδοτήσει την Ουκρανία, ο πραγματικός τους φόβος δεν είναι αυτός. Φοβούνται την απώλεια της εξουσίας, του ελέγχου και των χρημάτων τους.
Η σημερινή «ενωμένη» Ευρώπη είναι στην πραγματικότητα μια φιλελεύθερη-αποικιακή αυτοκρατορία, που εκμεταλλεύεται τις χώρες της Μεσογείου και της Ανατολικής Ευρώπης, όπου η εργασία είναι φθηνότερη, και τις διατηρεί υπό έλεγχο μέσω του δημόσιου χρέους. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί είναι απλώς το κάλυμμα για ένα σύστημα που ελέγχεται από κλειστά δίκτυα εταιρειών και τραπεζών.
Αν η AfD κερδίσει τις επόμενες εκλογές και εφαρμόσει μια πολιτική εθνικής οικονομικής ανάπτυξης, αυτή η αυτοκρατορία θα καταρρεύσει πρώτα στη Γερμανία και έπειτα σε όλη την Ευρώπη. Κάποιοι αναλυτές μάλιστα θεωρούν ότι η πρόταση για τη δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού στρατού δεν στοχεύει τη Ρωσία, αλλά προορίζεται για την καταστολή μιας μελλοντικής γερμανικής επανάστασης, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε εμφύλιο πόλεμο στην Ευρώπη.
Η Ρωσία έχει συμφέρον από την αποδόμηση της ρωσοφοβικής αποικιακής Ευρώπης και είναι έτοιμη να επαναλάβει την πρότασή της για έναν κοινό χώρο συνεργασίας και ασφάλειας από το Βλαδιβοστόκ έως τη Λισαβόνα. Στο παρελθόν, η Ρωσία στήριξε τους Γερμανούς επαναστάτες αντιφασίστες – και αν χρειαστεί, θα το κάνει ξανά.
Κύριλλος Στρέλνικοφ
