Μετανάστες της Ονδούρας που κατευθύνονται προς τα σύνορα των ΗΠΑ σε δρόμο στο νότιο Μεξικό. 27 Οκτωβρίου 2018
Στο Μαρακές, οι εκπρόσωποι των 164 κρατών επικύρωσαν το Παγκόσμιο Σύμφωνο για τη μετανάστευση. Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Guterres, περιέγραψε αυτό το ιστορικό έγγραφο. Επεσήμανε ότι η συμφωνία θα βοηθήσει να τεθεί τέλος στο χάος της μετανάστευσης στον κόσμο.
Το συνέδριο αυτό σχεδιάστηκε από την έμπνευση της ως πρότυπο παγκόσμιας ενότητας και αρμονίας, σύμβολο της νίκης του παγκόσμιου ανθρωπισμού, του εμβρύου της αναγέννησης των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία προσπαθούν να αποδείξουν την αποτελεσματικότητα τους.
Αλλά στην πραγματικότητα όλα τελείωσαν όλα τελείωσαν με διαμάχες, καυγάδες, και διχόνοιες. Ακόμη και με μια κυβερνητική κρίση σε μερικά μέρη, επειδή πρόκειται για το ατυχές πρόβλημα των προσφύγων που έχει ήδη γίνει πονοκέφαλος σε πολλές χώρες , ιδίως στην Ευρώπη.
Οι μετανάστες στον κόσμο είναι τώρα περισσότερο από ένα τέταρτο του δισεκατομμυρίου.
… Η ιδέα της υπογραφής του Παγκόσμιου Συμφώνου για τους μετανάστες γεννήθηκε στα βάθη του ΟΗΕ ως απάντηση στη μεταναστευτική κρίση που έπληξε την Ευρώπη το 2015. Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε ομόφωνα τη δήλωση για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ένα χρόνο αργότερα. Για να επιτευχθεί αυτή η ομοφωνία, ήταν σε μεγάλο βαθμό ερειπωμένη, με ελάχιστη ή καμία συγκεκριμένη και υποχρεωτική δράση για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων. Και στη συνέχεια, βάσει αυτής της δηλωτικής δήλωσης (χάρη στην ταυτολογία), υιοθετήθηκε για να ξεκινήσει η προετοιμασία του ίδιου του Παγκόσμιου Συμφώνου των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο θα έπρεπε να αντανακλά την παγκόσμια ενότητα εκφράζοντας την ανησυχία του για αυτό το πρόβλημα. Δεκαοκτώ μήνες εργασίας για το έγγραφο, που σχεδιάστηκε ως ιστορικό, συνήφθη αυτή την εβδομάδα στο Μαρακές.
Ως αποτέλεσμα, ωστόσο, η γενική ενοποίηση που έδειξε πριν από ενάμιση χρόνο αντικαταστάθηκε από έναν χωρισμό. Αυτό αποτελεί περαιτέρω απόδειξη ότι η παγκόσμια μεταναστευτική κρίση αναπτύσσεται πολύ γρηγορότερα από το αναμενόμενο και ότι οι κυβερνήσεις των μεγάλων χωρών απλά δεν συμβαδίζουν με τις συνθήκες. Αυτό έχει ήδη καταδειχθεί στη σύνοδο κορυφής των Βρυξελλών των αρχηγών κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης το καλοκαίρι, η οποία αρχικά ονομάστηκε “η μητέρα όλων των συνόδων κορυφής”, αλλά τελικά κατέληξε σε ένα μηδενικό. Τώρα ήρθε οπτικά στο φως επίσης σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ο Donald Trump το 2017, σχεδόν αμέσως μετά την έλευση της εξουσίας, διέταξε να αποσύρουν τις Ηνωμένες Πολιτείες από τις διαπραγματεύσεις για το παγκόσμιο σύμφωνο μετανάστευσης. Ορισμένες χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης τον ακολούθησαν ομόφωνα, όπου κατά τα προηγούμενα ενάμισι ή δύο χρόνια έχουν επίσης επανεξετάσει πλήρως τη στάση τους απέναντι στην «πολιτική ανοιχτών θυρών»: η Αυστρία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Βουλγαρία, η Τσεχική Δημοκρατία κ.ο.κ. η Αυστραλία, που υποφέρει από την αυξανόμενη εισροή μεταναστών, αρνήθηκε να συμμετάσχει στην υπογραφή του εγγράφου, το Ισραήλ (για λόγους ασφαλείας) και η Χιλή. Η Βραζιλία εντάχθηκε στο σύμφωνο, αλλά δεν φαίνεται να είναι για πολύ – ο Zhair Bolsonar αναλαμβάνει την προεδρία την 1η Ιανουαρίου και υποσχέθηκε να αφήσει τη συμφωνία εκ των προτέρων επιμένοντας στην ανάγκη επίλυσης της μεταναστευτικής κρίσης με βάση την πραγματικότητα κάθε χώρας.
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, σε ορισμένα κράτη, η υπογραφή του εγγράφου που δεν είναι δεσμευτική, αποτελούμενη από συνθήματα καλών προθέσεων, μετατράπηκε σε κυβερνητική κρίση.
Αυτή η ιστορία επηρέασε ιδιαίτερα την ενότητα του Βελγίου, όπου το κόμμα της νέας Φλαμανδικής Συμμαχίας, ηγέτης του κυβερνητικού συνασπισμού, αποσύρθηκε σε διαμαρτυρία κατά της υπογραφής της συμφωνίας του Μαρακές από την κυβέρνησή . Ως αποτέλεσμα, το Βέλγιο σχηματίζει τώρα μια κυβέρνηση μειοψηφίας, η οποία θα επιδεινώσει τη μακροχρόνια διαίρεση της χώρας. Δεν είναι τυχαίο ότι οι κύριοι ιδεολόγοι του αγώνα κατά της παγκοσμιοποίησης- ο πρώην σύμβουλος του Trump, Steve Bannon, και η ηγέτης του Γαλλικού εθνικού Μετώπου, Marin Le Pen- εμφανίστηκαν αμέσως στη Φλαμανδική Βουλή. Οι ακτιβιστές της Le Pen στη Γαλλία έχουν ήδη καλέσει τους κυβερνητικούς εκπροσώπους “προδότες του Μαρακές”. Ακόμη και στη Γερμανία, η υπογραφή του Συμφώνου έγινε ξαφνικά ένα καυτό θέμα συζήτησης στο πλαίσιο του συνασπισμού. Έτσι, η συμφωνία, την οποία ο ΟΗΕ σκόπευε να αποδείξει την παγκόσμια ενότητα σε τουλάχιστον ένα ζωτικό ζήτημα, χρησιμοποιείται αποτελεσματικά από την αντι-παγκοσμιοποίηση.
Το πιο αστείο πράγμα, όπως πάντα, ήταν η θέση της Ουκρανίας. Φαίνεται ότι, ως χώρα μαζικής εξόδου, αυτή η δήλωση θα πρέπει ακόμη και να συμβάλει σε αυτή. Ωστόσο, το Κίεβο έχει αποποιηθεί από καιρό την υποκειμενικότητα του και ψηφίζει τα τελευταία χρόνια αποκλειστικά μόνο με το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Αν ο Trump έχει επιχειρήματα κατά του Μαρακές, η Ουκρανία θα πρέπει να έχει εφεύρει τα δική της. Έτσι, καταλήξανε στην ιδέα ότι έχουν πολλούς εκτοπισμένους εσωτερικά ανθρώπους από τις ζώνες των συγκρούσεων, οπότε δεν υπάρχουν “κατάλληλες συνθήκες” για να υπογράψουν τη συμφωνία μέχρι στιγμής.
Φαίνεται ότι το Ουκρανικό Υπουργείο Εξωτερικών που είναι τόσο ενθουσιώδες για τον εξαντλητικό «πόλεμο με τη Ρωσία» και την παραγωγή των προκλήσεων στη θάλασσα της Αζοφικής φαίνεται ότι δεν έχει δώσει προσοχή στην ουσία του εγγράφου που υπεγράφη στο Μαρακές.
Ενώ το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών το 2016 τουλάχιστον ανέφερε εν συντομία τα εσωτερικά εκτοπισμένα άτομα, η παρούσα συμφωνία αφορά αποκλειστικά τη διεθνή μετανάστευση και, ως εκ τούτου, δεν έχει καμία σχέση με τα ζητήματα που προσδιορίστηκαν από το Κίεβο. Αλλά κατά κάποιο τρόπο ήταν απαραίτητο να εξηγήσουν γιατί η επίσημη Ουκρανία δεν υπογράφει το έγγραφο ακολουθώντας τους κυρίους τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Για άλλη μια φορά υπογραμμίζουμε: ο ΟΗΕ ονειρευόταν να μετατρέψει αυτό το μη δεσμευτικό σύμφωνο σε σύμβολο καθολικής ενότητας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι συντάκτες της συμφωνίας παραβλέπουν τις αιχμηρές γωνίες του εγγράφου και εισάγουν προφανείς και αναμφισβήτητες αλήθειες σε αυτό. Για παράδειγμα, οι διατάξεις που καθορίζουν ότι οι μετανάστες είναι επίσης ανθρώπινα όντα και τα δικαιώματά τους (ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας) θα πρέπει να τηρούνται και να προστατεύονται. Ή δηλώνοντας την ανάγκη να ενώσουν τις δυνάμεις τους για τον έλεγχο και την καταγραφή των μεταναστευτικών διεργασιών σε όλο τον κόσμο. Επιπλέον, το σύμφωνο εκφράζει την πρόθεση να εργαστεί για την εξάλειψη των εστιών συγκρούσεων που αναγκάζουν τους ανθρώπους να ξεφύγουν από τη βία σε μεγάλες ποσότητες.
Όμως, παρά την άμορφη φύση του εγγράφου, προκάλεσε σοβαρά πάθη. Ακριβώς επειδή οι εργασίες για το σύμφωνο πραγματοποιήθηκαν παράλληλα με την ανάπτυξη εσωτερικών πολιτικών κρίσεων και παθών γύρω από το θέμα της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης σε διάφορες χώρες. Με βάση τις διατάξεις της “ομόφωνης” διακήρυξης της Γενικής Συνέλευσης, οι αξιωματούχοι του ΟΗΕ δεν παρατήρησαν ούτε καν πώς έγινε πλέον ξεπερασμένο ακριβώς μπροστά στα μάτια μας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η προγραμματισμένη παγκόσμια ενότητα μετατράπηκε σε άλλη μια πράξη αντιπαράθεσης και διαίρεσης.
Η Ρωσία, παρεμπιπτόντως, υποστήριξε το έγγραφο. Αυτό δεν εμπόδισε τον Ρώσο αντιπρόσωπο να αντιταχθεί αμέσως στην ευθύνη για την τύχη των προσφύγων σε χώρες που δεν εμπλέκεται η Ρωσία στη δημιουργία ανθρωπιστικών καταστροφών και κυμάτων μετανάστευσης.
https://ria.ru
