Της Λαμπρινής Θωμά
Η αήθης επίθεση που εξαπέλυσαν, χριστουγεννιάτικα, εναντίον του προκαθημένου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, τα πιστά σκυλιά των ΗΠΑ και του Οικουμενικού Πατριαρχείου, δίνει άλλη διάσταση στο «Απαγορεύεται δια να ομιλείτε».
Όποιος τολμήσει να διαφωνήσει με την (αμερικανοκίνητη και εκτρέφουσα ακραία εθνικιστικά στοιχεία) πολιτική του Φαναρίου στο Ουκρανικό ζήτημα είναι βέβαιο ότι θα δεχθεί επιθέσεις – κι αυτό δεν αφορά μόνο τους της Ιεραρχίας. Το κλίμα τρομοκρατίας που σπέρνει το Φανάρι μέσω των αυθόρμητων ή όχι και τόσο αυθόρμητων υπερασπιστών του, όμως, ξεπερνά κάθε προηγούμενο και φέρνει στο νου μεσαιωνικά Παπικά και γκαιμπελικά χαρακτηριστικά.
Ο λόγος για την επίθεση που δέχθηκε ο Αλβανίας Αναστάσιος, μια κίτρινη και βρώμικη επίθεση, από τον «Εθνικό Κήρυκα» της γνωστής οικογενείας, εφημερίδα με βαθείς συνδέσμους με το Αμερικάνικο Κατεστημένο αλλά και την σημερινή κυβέρνηση των Αθηνών.
Με τίτλο «Ο Αναστάσιος ξιφουλκεί κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου», η εφημερίδα γράφει για τον προκαθήμενο της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αλβανίας ότι, στην πρόσφατη συνέντευξη του στην Καθημερινή, «εκκένωσε για μία ακόμα φορά τα πραγματικά του αισθήματα για την Μητέρα Εκκλησία, η οποία τον πήρε από τα αζήτητα της τιτουλαρίας όπου ήταν επί χρόνια και τον έκανε Αρχηγό Αυτοκέφαλης Εκκλησίας».
Η φράση αυτή, το ξεκατίνιασμα αυτό, αναφέρεται στην αγαπητική και ενωτική στάση του Αλβανίας Αναστασίου, στο Ουκρανικό ζήτημα, και δεν τελειώνει εδώ: ακολούθως κάνει λόγο για «καρυκεύματα που αναφέρει κατά καιρούς περί αγάπης και εκτίμησης στο Πατριαρχείο και τον Πατριάρχη».
Η Αγάπη, στο μυαλό των εραστών της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής και των κολαούζων τους, ταυτίζεται με την υποταγή.
Ως ..φίδι παρουσιάζεται ο Αναστάσιος που «άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά με την ερώτηση της Καθημερινής για να ιοβολήσει εναντίον της καρδιάς του Γένους, της Μητρός Εκκλησίας και να συνταχθεί για μία ακόμα φορά με την Μοσχοβίτικη προπαγάνδα σε βάρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου».
«Προπαγάνδα» χαρακτηρίζεται η εξής φράση / έκκληση του Αναστασίου: «η πρωτοβουλία για τη θεραπευτική αγωγή της νέας πραγματικότητος αναμφιβόλως ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο». Δηλαδή, η έκκληση για επιστροφή στην συνοδική, εκκλησιαστική παράδοση και η έξοδος από τα «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» που επιβάλουν οι ΗΠΑ και οι κολαούζοι τους.
Όσο για την αναφορά σε όσα «χρωστάει» στο Πατριαρχείο, προσωπικώς, ο Αλβανίας, που «τον πήρε από τα αζήτητα» – να θυμίσουμε ότι είναι τα ίδια …αζήτητα από τις εξουσίες, που μας έχουν χαρίσει Αγίους μοναδικής λάμψης. Αλλά, φυσικά, η όντως Ορθόδοξη στάση δεν απασχολεί την εφημερίδα. Μόνο της μέλημα η εξουσία, τα παιγνίδια εξουσίας και το πόσο τα βλάπτει ένας αληθινός Ορθόδοξος Ιεράρχης που μιλά ελεύθερα και με αγάπη.
Όλα αυτά θα ήταν αυτό που μοιάζουν εξ αρχής: ένα απλό ξεκατίνιασμα κάποιων γραφικών, αν δεν υπήρχε η απειλή που υπάρχει στο τέλος του κειμένου, απειλή που η θέση της εφημερίδας σήμερα στα ελληνο-αμερικανικά πράγματα την κάνει ανησυχητική. Η φράση πριν την κατακλείδα, λοιπόν είναι: «Με την ευκαιρία να πούμε ότι απασχολεί πολύ στην Αθήνα και αλλού το θέμα της διαδοχής του, καθότι βρίσκεται στο 91ο έτος της ηλικίας του. Και μόνο το θέμα ποίον προωθεί για διάδοχό του και ποίες θα είναι οι συνέπειες για την εκεί Εκκλησία θα πρέπει να τον κάνουν πιο προσεκτικό». Και η κατακλείδα: «Δυστυχώς για κάποιον περίεργο λόγο συνεχίζουν και τον λιβανίζουν στην Αθήνα. Τα γεγονότα όμως άλλα δείχνουν…».
Η αντίφαση που καταγράφεται μεταξύ των δύο αυτών φράσεων, είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Από τη μια το θέμα της διαδοχής «απασχολεί πολύ την Αθήνα και αλλού» και από την άλλη «η Αθήνα τον λιβανίζει», σημαίνει πως εκείνο το αδιευκρίνιστο «και αλλού» αποτελεί το βασικότερο ζήτημα και από κει ἐρρύη τὰ φαῦλα. Αυτό το άγνωστο «και αλλού», είναι που μπορεί να δράσει στο θέμα της διαδοχής – που σοφά πράττει και προετοιμάζει ο Ιεράρχης – και να έχει «συνέπειες στην εκεί Εκκλησία». Αυτό το «και αλλού» είναι η αληθινή απειλή.
Ο Αλβανίας Αναστάσιος δεν χρειάζεται υπερασπιστές. Το ίδιο του το έργο, η παρουσία του στην ιεραποστολή αλλά, και κυρίως, και στην Εκκλησία της Αλβανίας, ο ρόλος του στην ζωή του λαού και του ποιμνίου της χώρας, είναι γνωστά. Όποιος πέρασε από την Αλβανία σε δύσκολους καιρούς, στην πείνα της δεκαετίας του ’90, στους σεισμούς, στις εξεγέρσεις, ξέρει το έργο του, ξέρει πως, όπως μου είχε πει συνάδελφος που ήταν μπροστά «περίμεναν να τελειώσει η λειτουργία για να πάνε να τον αγγίξουν, έφτανε να αγγίξουν το ράσο του για να φύγουν γαλήνιοι» οι άνθρωποι του πόνου και του μόχθου, αυτοί που μόνο στήριγμα, σε μια τότε διαλυμένη και διεφθαρμένη χώρα, είχαν την πίστη τους και τον ακέραιο αυτόν άνθρωπο, τον πνευματικό τους πατέρα.
Γιατί, ο Αλβανίας υπήρξε και υπάρχει αληθινός πατέρας, και μάλιστα με τεράστια θεολογική μόρφωση, που, προσωπικώς, ας μου επιτραπεί, δεν την θεωρώ ούτε προαπαιτούμενο ούτε μέτρο για την εκκλησιαστική παρουσία του ανδρός: το χωραφάκι της χήρας είναι που μετρά, εκεί που η εξουσία γίνεται μέγιστος πειρασμός.
Σήμερα το Φανάρι φέρεται σαν κράτος. Εξαπολύει τη δική του «λίστα» κατά όποιου τολμήσει να εκφράσει αληθινό εκκλησιαστικό λόγο. Προφανώς, γιατί έχει τις πλάτες της Αυτοκρατορίας. Καλό θα ήταν όμως να θυμηθεί την ίδια την Ιστορία των Πατριαρχών μας, αυτών που μνημονεύει και αγαπά ο λαός. Γιατί στον Αλβανίας Αναστάσιο η στάση του Φαναρίου μάλλον έχει δώσει ρόλο Χρυσοστόμου. Το ρόλο της Ευδοξίας μοιάζει να τον έχει ο Πομπέο. Αυτό ποιον ρόλο αφήνει για τον Οικουμενικό Πατριάρχη και την υστεροφημία του, ας το αναρωτηθεί όποιος τον αφορά.
Όσα είπε ο Αλβανίας Αναστάσιος στην Καθημερινή εδώ
Παραθέτουμε το σχόλιο του Θεοδώρου Καλμούκου στον “Εθνικό Κήρυκα” για τις δηλώσεις Αναστασίου
«Ο Αναστάσιος ξιφουλκεί κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Τις άγιες χρονιάρες μέρες των Χριστουγέννων επέλεξε ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος για να ξιφουλκήσει κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, με τη συνέντευξή του στην εφημερίδα «Καθημερινή» της Αθήνας, που δημοσιεύτηκε την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου. Χρησιμοποίησε για αφορμή το θέμα της Αυτοκεφαλίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας και «εκκένωσε» για μία ακόμα φορά τα πραγματικά του αισθήματα για την Μητέρα Εκκλησία, η οποία τον πήρε από τα αζήτητα της τιτουλαρίας όπου ήταν επί χρόνια και τον έκανε Αρχηγό Αυτοκέφαλης Εκκλησίας. Χρησιμοποίησα τη φράση «πραγματικά του αισθήματα» γιατί τα καρυκεύματα που αναφέρει κατά καιρούς περί αγάπης και εκτίμησης στο Πατριαρχείο και τον Πατριάρχη ανήκουν στον γνωστό τακτικισμό των Ζωηκών, έτσι για να μη ξεχνιούνται οι καταβολές.
Ενώ λοιπόν στη συνέντευξη μίλησε για τη μόλυνσή του από τον κορωνοϊό και την αποθεραπεία του από αυτόν, άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά με την ερώτηση της «Καθημερινής» για να ιοβολήσει εναντίον της καρδιάς του Γένους, της Μητρός Εκκλησίας και να συνταχθεί για μία ακόμα φορά με την Μοσχοβίτικη προπαγάνδα σε βάρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Λίγη μονάχα εμπειρία περί τα εκκλησιαστικά, αρκεί για να καταλάβει κάποιος τι εννοεί και υπονοεί ο Αναστάσιος. Αλλωστε εμείς εν Αμερική έχομε γνώση περί αυτών από την ενταύθα εικοσαετή παρουσία του πνευματικού του αυτάδελφου, του Δημητρίου, οπότε δεν μας εκπλήττει καμία κενή αγαπολογία ή καμουφλαρισμένη υπονόμευση του είδους ότι «η πρωτοβουλία για τη θεραπευτική αγωγή της νέας πραγματικότητος αναμφιβόλως ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο».
Αυτό ακριβώς έκανε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, θεραπευτική αγωγή της ασθένειας που υφίστατο στην Ουκρανία, αλλά προσέκρουσε στην Μοσχοβίτικη αντίδραση και προπαγάνδα και στους δορυφόρους της. Κι ο Αναστάσιος της Αλβανίας αντί να είναι εκ των πρώτων που έπρεπε να είχε συμπαραταχθεί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, εξακολουθεί ανερυθρίαστα τα παίγνιά του και την παροχή πολεμοφοδίων στον Κύριλλο και τον περιφερόμενο κολαούζο του, τον Ιλαρίωνα, για να βάλλουν εναντίον του Πατριάρχη και της Μητρός Εκκλησίας στην οποία οφείλει ο Μακαριότατος Αναστάσιος αυτό που είναι σήμερα.
Με την ευκαιρία να πούμε ότι απασχολεί πολύ στην Αθήνα και αλλού το θέμα της διαδοχής του, καθότι βρίσκεται στο 91ο έτος της ηλικίας του. Και μόνο το θέμα ποίον προωθεί για διάδοχό του και ποίες θα είναι οι συνέπειες για την εκεί Εκκλησία θα πρέπει να τον κάνουν πιο προσεκτικό.
Δυστυχώς για κάποιον περίεργο λόγο συνεχίζουν και τον «λιβανίζουν» στην Αθήνα. Τα γεγονότα όμως άλλα δείχνουν…»
Πηγή: kosmodromio
https://oukraniko.blogspot.com/2020/12/blog-post_28.html
