Την ίδια στιγμή, το Πεντάγωνο τόνισε ότι οι δοκιμές ήταν προγραμματισμένες και είχαν γνωστοποιηθεί στους Ρώσους – ό,τι κι αν συνέβη.
Σε κάθε περίπτωση, αυτή είναι η δεύτερη είδηση από τις αρχές Σεπτεμβρίου που σχετίζεται με πυρηνικά όπλα…
Είναι αξιοσημείωτο ότι είχαν προηγηθεί οι Ρώσοι, με τους «Sarmat» να αναλαμβάνουν δράση.
Από την άλλη, το αμερικανικό LGM-30 Minuteman III βρίσκεται σε υπηρεσία από το 1970 και είναι απαρχαιωμένο.
Όπως σημειώνει το περιοδικό Time, «όλος ο στόλος των ICBM έχει λιγότερη υπολογιστική ισχύ από το smartphone που έχετε στην τσέπη σας».
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα πυρηνικά όπλα δεν διακρίνονται για την ταχύτητα του επεξεργαστή τους, και το κινητό σας τηλέφωνο δύσκολα θα μπορέσει να εξαφανίσει την πόλη… αλλά η σύγκριση είναι σημαντική.
Το LGM-30, όπως αρμόζει σε έναν πύραυλο που βρίσκεται σε υπηρεσία μάχης για μισό αιώνα, χάνει από τον Sarmat σε όλες τις κατηγορίες: βεληνεκές, ισχύ, ταχύτητα, ικανότητα παράκαμψης πυραυλικής άμυνας.
Είναι μάλλον συγκρίσιμο με το Topol, αλλά, σε αντίθεση με αυτό, δεν έχει τη δυνατότητα να τοποθετηθεί σε εταιρείες κινητής τηλεφωνίας – μόνο σε ορυχεία.
Εύλογα λοιπόν θα μπορούσαμε να καταλήξουμε στο εξής «δελεαστικό» συμπέρασμα: η Ρωσία έχει αφήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες πολύ πίσω σε αυτόν τον τομέα.
Επισημαίνεται πως η επαναστατική φύση του «Sarmat» αναγνωρίζεται στη Δύση.
Σύμφωνα με την Daily Mail, η εμφάνιση τέτοιων όπλων στη Ρωσία έχει καταστήσει άχρηστα τα αντιπυραυλικά συστήματα.
Και οι συνάδελφοί τους από το Newsweek σημειώνουν ότι ένας τέτοιος πύραυλος «είναι ικανός να καταστρέψει το Τέξας ή τη Γαλλία».
Δεν πρέπει να ξεχνάμε
Ωστόσο, δύο πράγματα δεν πρέπει να ξεχνάμε:
Πρώτον, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θέτουν τα ICBM στην κεφαλή του πυρηνικού τους δόγματος – τοποθετούν πάνω από τις μισές από τις αναπτυσσόμενες πυρηνικά κεφαλές σε υποβρύχια.
Αυτός ο δείκτης θα αυξηθεί στο 70% με την υιοθέτηση των υποβρυχίων κατηγορίας Columbia.
Δεύτερο, οι Minutemen δεν θα έχουν πολύ χρόνο ζωής.
Μέχρι το 2030 θα έχουν τύχει αντικατάστασης από τους πιο σύγχρονους Sentinel, οι οποίοι, σύμφωνα με το Πεντάγωνο, θα είναι η απάντηση στους Sarmat.
Πάντως, η παραγωγή τους δεν εξελίσσεται τόσο ομαλά όσο είχε προγραμματιστεί στην Ουάσιγκτον: ο χρόνος υιοθέτησης των νέων «Guardians» έχει ήδη μετατοπιστεί κατά έναν χρόνο, και λόγω της έλλειψης προσωπικού και των προβλημάτων στις εφοδιαστικές αλυσίδες μπορεί να πάει ακόμα πιο αργά.
Όλες αυτές οι περιστάσεις μας επαναφέρουν -ηθελημένα και μη- στη συζήτηση για το ενδεχόμενο η Ρωσία να χρησιμοποιήσει όπλα μαζικής καταστροφής.
Οι υποστηρικτές ενός προληπτικού χτυπήματος με τακτικά πυρηνικά όπλα πληθύνονται.
Ωστόσο, οι προσπάθειες χρήσης όπλων μαζικής καταστροφής είναι επικίνδυνες και νομιμοποιούν κάθε μέσο απόκρισης που διαθέτει ο εχθρός.
Στην περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους στο ΝΑΤΟ, αυτό θα μπορούσε να είναι ένα τεράστιο πυρηνικό χτύπημα πλήρους κλίμακας – και το ανάστροφο, εκ μέρους της Ρωσίας.
Από την άλλη στην Ουκρανία γίνεται προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί μια βρώμικη βόμβα, η οποία θα έχει καταστροφικές συνέπειες.
Ταυτόχρονα, τα πυρηνικά όπλα ήταν και παραμένουν ένα ατού διαθέσιμο σε λίγες μόνο δυνάμεις σε αυτόν τον κόσμο.
Και οι αντίπαλοι της Μόσχας θα πρέπει να έχουν καταλάβει το εξής: στο ενδεχόμενο επαρκώς οξείας απειλής για το ρωσικό κράτος, αυτό το όπλο σίγουρα θα χρησιμοποιηθεί χωρίς τον παραμικρό δισταγμό.
