Στην ουσία η λύση που προετοιμάζουν οι διακοινοτικές συνομιλίες συνιστά ένα αναποδογύρισμα των πραγμάτων.
Πρόκειται για λύση δύο κρατών που θα μετονομασθούν συνιστώντα για να παράξουν ένα συνεταιριστικό μόρφωμα που μπορεί να συνεχίσει να ονομάζεται κυπριακή δημοκρατία ή ομοσπονδιακή κυπριακή δημοκρατία αλλά δεν θα έχει καμία σχέση με το κράτος της κυπριακής δημοκρατίας που η κυριαρχία του είναι πρωτογενής και αυτοδύναμη και αυτενεργός.
Η νέα κυπριακή δημοκρατία που θα προκύψει θα έχει κυριαρχία δευτερογενή δηλαδή προερχόμενη από τα δύο συνιστώντα κράτη.
Σε βάθος χρόνου αυτά τα δύο κράτη εννοείται θεωρητικά πως κανένας δεν τα εμποδίζει να καταλύσουν το συνεταιριστικό μόρφωμα και να πάρουν διαζύγιο και ταυτόχρονα να διατηρήσουν την πρωτογενή κυριαρχία τους ως συνιστώντα κράτη.
Βέβαια οι σχέσεις εξάρτησης που θα δημιουργηθούν με την Τουρκιά θα είναι τόσο ισχυρές που κανένα διαζύγιο δεν θα μπορεί να τις καταργήσει. Οπότε σε αυτή την περίπτωση το κράτος των “ελληνοκυπρίων” απλά θα υποκύψει στην εξάρτηση του από την Τουρκία.
Δηλαδή τελειώνει η παρουσία του ελληνισμού στην Κύπρο σε πολύ λίγο διάστημα μετά την συνεταιριστική λύση.
Αυτή θα είναι η κατάληξη της υποστασιοποίησης των κοινοτήτων και του διακοινοτικού διαλόγου στη βάση των συμφωνιών κορυφής.
(διαβάστε τι λέει ο Ακιντζί με τον οποίο συμφωνεί ο Αναστασιάδης)
Λουκάς Σταύρου
