Η τελευταία κερδοσκοπική επίθεση κατά του τραπεζικού συστήματος δείχνει ότι ακόμα και όταν υποκύπτεις σε ότι ζητάει η διεθνής χρηματοπιστωτική μαφία, δεν είναι αρκετό.
Το ότι θα δικαιωνόμασταν για άλλη μια φορά και μάλιστα τόσο γρήγορα, πραγματικά δεν το περιμέναμε.
Μετά την υποτιθέμενη έξοδο από τα μνημόνια και το περίφημο διάγγελμα Τσίπρα είχαμε γράψει πως οι
μετριοπαθείς ‘Αριστεροί’ προσπαθούν να μας πείσουν ότι τώρα η χώρα θα έχει περισσότερη ελευθερία να χαράξει τις δικές της πολιτικές. Δηλαδή, η χρεοκοπημένη Ελλάδα (που βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση απ’ότι όταν μπήκε στο πρόγραμμα διάσωσης), θα κολυμπήσει ξεβράκωτη στα ίδια νερά με τους καρχαρίες των αγορών και θα επιβιώσει. Αυτό πάνω-κάτω μας λένε.
Πράγματι λοιπόν, μετά από περίπου ενάμισι μήνα, ένα από τα βασικά εργαλεία του μηχανισμού της διεθνούς χρηματοπιστωτικής μαφίας (το Bloomberg), αποφάσισε να εξαπολύσει επίθεση κατά του τραπεζικού συστήματος και ο πανικός δεν άργησε να εξαπλωθεί. Όπως αναφέρει το tvxs:
… παράγοντες με γνώση των υπόγειων πιέσεων διεργασιών στο τραπεζικό σύστημα δείχνουν με νόημα συγκεκριμένα στοιχεία στην εξέλιξη της επίθεσης κατά των τραπεζών. Το ένα, όπως λένε, είναι πως όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα του Bloomberg που αμφισβητούσε την δυνατότητα της Τράπεζας Πειραιώς να αντλήσει κεφάλαια από τις αγορές. Το δεύτερο είναι πως η κατακρήμνιση των τραπεζικών μετοχών οδήγησε στην δημοσιοποίηση δύο βασικών σεναρίων – είτε εκείνου που ήθελε ακόμη και την κρατικοποίηση τραπεζών, είτε του έτερου που θέλει την ταχεία και επιθετική δημιουργία μιας bad bank («κακής τράπεζας») η οποία θα αναλάβει τον μεγαλύτερο όγκο των κόκκινων δανείων. Και το τρίτο στοιχείο είναι πως όλα… συνεχίζονται επίσης μέσω του Bloomberg το οποίο σε νέο, σημερινό του τηλεγράφημα αναφέρει ότι μετά το χθεσινό μίνι κραχ η Ελλάδα θα προχωρήσει στην δημιουργία της bad bank – συγκεκριμένα «σε ένα Σχήμα Προστασίας Ενεργητικού (APS) με βάση το οποίο οι τράπεζες θα «ξεφορτωθούν» κάποια από τα «κακά» δάνεια σε Οχήματα Ειδικού Σκοπού (SPVs), αφαιρώντας τα από τους ισολογισμούς τους».
Τι και αν ο Τσίπρας έκανε το καλό παιδί και τα έδωσε σχεδόν όλα στους εκπροσώπους των δανειστών. Απ’ότι φαίνεται αυτό είναι μόνο η αρχή.
Το πρώτο πράγμα που θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς είναι ότι αυτό ήταν μια προειδοποιητική βολή εν όψει της μάχης για τις περικοπές των συντάξεων το 2019. Δεν χρειάζεται πλέον να είναι κανείς προφήτης για να μαντέψει ότι αν η κυβέρνηση ‘τολμήσει’ να αθετήσει τα προσυμφωνημένα και δεν περικόψει εκ νέου τις συντάξεις, οι επιθέσεις των περίφημων ‘ελεύθερων αγορών’ θα γίνουν ακόμα πιο σφοδρές.
Το έχουμε δει το έργο πολλές φορές. Τελευταίο επεισόδιο, η επίθεση που δέχθηκαν τα Ιταλικά σπρεντ μετά τις εμπρηστικές δηλώσεις των αρχι-γραφειοφασιστών των Βρυξελλών, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ και Πιερ Μοσκοβισί. Το αποτέλεσμα ήταν η άτακτη υποχώρηση των Ιταλών αξιωματούχων και η υπόσχεση ότι θα τηρήσουν αυτά που ζητάει η Ευρωπαϊκή Χρηματοπιστωτική Δικτατορία για το έλλειμμα.
Απ’ότι φαίνεται δεν υπάρχει σωτηρία. Κι όμως, το ότι η Ελλάδα είναι αυτή τη στιγμή εκτός αγορών, αλλά και εκτός μνημονίων (έστω και τυπικά), δηλαδή δεν μπορεί να απειληθεί με ξαφνικό θάνατο μέσω της ΕΚΤ, όπως έγινε μετά το δημοψήφισμα του 2015, αποτελεί ένα σημαντικό πλεονέκτημα.
Δηλαδή, πέρα από τα κερδοσκοπικά παιχνίδια, η χώρα δεν μπορεί να απειληθεί άμεσα με χρεοκοπία. Αυτή είναι μια μοναδική ευκαιρία που έχει η κυβέρνηση να προχωρήσει μεθοδικά και αιφνιδιαστικά σε τρεις ταυτόχρονες κινήσεις που θα μπορούσαν να απελευθερώσουν την Ελληνική οικονομία από την ομηρία των δανειστών και των αγορών:
– Εθνικό νόμισμα
– Κεντρική τράπεζα υπό πλήρη δημόσιο έλεγχο
– Διαγραφή χρέους
Είναι σχεδόν απίθανο ο Τσίπρας να τολμήσει κάτι τέτοιο, ειδικά όταν είναι στριμωγμένος από την μετριοπαθή ομάδα Δραγασάκη που τον ανάγκασε σε άτακτη υποχώρηση μπροστά στους δανειστές. Βέβαια, αυτή είναι η ίδια ομάδα που έτρεξε πανικόβλητη να κάνει σύσκεψη στο Μαξίμου μετά την τελευταία κερδοσκοπική επίθεση.
Παρόλα αυτά, αυτή είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία να αποδράσει η χώρα από τη σαδο-μονεταριστική φυλακή της ευρωζώνης μπας και σωθεί.
Μετά τις εκλογές του 2019 και την πιθανή άνοδο του Κυριάκου Μητσοτάκη στην εξουσία, δεν υπάρχει επιστροφή. Ο Μητσοτάκης είναι αναπόσπαστο κομμάτι του νεοφιλελεύθερου ιερατείου που επιβάλει σκληρή λιτότητα και σαδο-μονεταρισμό για χάρη του μεγάλου κεφαλαίου. Οι δανειστές θα έχουν το κεφάλι τους ήσυχο με έναν απόλυτα δικό τους άνθρωπο στην εξουσία. Με Μητσοτάκη πρωθυπουργό, δεν είναι καθόλου απίθανο να ξαναδούμε τον εφιάλτη του ΔΝΤ να επιστρέφει. Άλλωστε, το έργο το έχουμε δει πρόσφατα με τον ομοϊδεάτη του Μαουρίσιο Μάκρι στην πολύπαθη Αργεντινή.
