Μπορεί η τουρκική επέμβαση στο Αφρίν να περατώθηκε με επιτυχία για τη Τουρκία και τους συμμάχους της, ωστόσο ο Τουρκικός Στρατός φαίνεται πως επιθυμεί να παίξει πιο ενεργό ρόλο στα τεκταινόμενα της Συρίας, κάνοντας αισθητή τη παρουσία του πολύ νοτιότερα και συγκεκριμένα στην επαρχία του Ιντλίμπ, όπου τις τελευταίες ημέρες καταγράφεται έντονη δραστηριότητα με τη δικαιολογία της δημιουργία φυλακίων παρατήρησης. Όλα τα ανωτέρω εντάσσονται στη λεγόμενη Συμφωνία της Αστάνα μεταξύ Ρωσίας, Τουρκία και Ιράν, για την επίβλεψη της εκεχειρίας μεταξύ των δυνάμεων του Άσαντ και αντικαθεστωτικών ομάδων.
Οι τρεις χώρες συμφώνησαν το περασμένο Μάρτιο στην Αστάνα και κατόπιν στην Άγκυρα στις αρχές Απριλίου, να συνεργαστούν για τη δημιουργία ζωνών «αποκλιμάκωσης» των συγκρούσεων. Στη πραγματικότητα ωστόσο, πρόκειται για μια απόπειρα «νομιμοποίησης» της παρουσίας τους στη Συρία και καλύτερου συντονισμού των μεταξύ τους επιθετικών επιχειρήσεων. Η Τουρκία έχει ήδη στήσει 10 φυλάκια στο Ιντλίμπ και σκοπεύει να ενισχύσει ακόμη περισσότερο στη παρουσία της στη περιοχή, αναλαμβάνοντας το ρόλο μιας από τις τρεις «εγγυήτριες δυνάμεις» για το τι μέλλει γεννέσθαι στη Συρία.
Το (Κυβερνείο του) Ιντλίμπ είναι ένας μεγάλος θύλακας στα βορειοδυτικά της Συρίας που ακόμη βρίσκεται υπό τον έλεγχο αντικαθεστωτικών δυνάμεων (βλέπε FSA και Ahrar al-Sham). Τις τελευταίες ώρες, καταγράφηκε κομβόι τουρκικών οχημάτων να εισέρχονται στη περιοχή και πιο συγκεκριμένα να κατευθύνονται σε ύψωμα πάνω από τη πεδιάδα Al-Ghab, 25 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Χάμα. Πρόκειται για το 11ο ανάλογο φυλάκιο στη περιοχή που σύντομα θα πλαισιωθεί από τουλάχιστον ακόμη ένα.
Προφανώς δε πρόκειται για μια απλή κατάσταση, δεδομένου πως η Τουρκία αντιμετωπίζεται ως θανάσιμος εχθρός από τη Δαμασκό, την ίδια στιγμή που συνεργάζεται με Ρωσία και Ιράν που είναι οι στενότεροι σύμμαχοι του Άσαντ. Προφανώς η Άγκυρα θέλει να επεκτείνει τη σφαίρα επιρροής της σε όσο το δυνατόν περισσότερα εδάφη της Συρίας και να παρουσιαστεί ως ρυθμιστής εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή, αναλαμβάνοντας ρόλους που ξεπερνούν αυτούς μιας «περιφερειακής υπερδύναμης.»
