Η Άγκυρα και το Ισλαμαμπάντ συμφώνησαν να αναζητήσουν κινητήρες αντικατάστασης για 30 τουρκικά επιθετικά ελικόπτερα που πρόκειται να αγοράσει το Πακιστάν , αφού οι ΗΠΑ όπως όλα δείχνουν, μπλοκάρουν τις εξαγωγές αμυντικού υλικού εν όψει της προμήθειας του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400 από την Τουρκία.
Έτσι αναφέρει σε δημοσίευμά του το ρωσικό ειδησεογραφικό δίκτυο RT, επικαλούμενο δηλώσεις Τούρκου αξιωματούχου της SSM στο defensenews, ο οποίος τελικά επισήμανε ότι το πρόβλημα δεν είναι τεχνικής ή οικονομικής φύσης, αλλά καθαρά πολιτικό.
Η συμφωνία, ύψους 1,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων για 30 ελικόπτερα του τύπου υπογράφτηκε τον Ιούλιο μετά από 4 χρόνια διαπραγματεύσεων μεταξύ των δυο χωρών. Το ελικόπτερο είναι βασισμένο στο ιταλικό Α129, αλλά αν και πλέον κατασκευάζεται στην Τουρκία που έχει καταφέρει να αντικαταστήσει τα περισσότερα υποσυστήματά του με τουρκικά, δεν έχει καταφέρει να αναπτύξει ακόμα εγχώριο κινητήρα, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιεί ακόμα τον LHTEC T800 που κατασκευάζονται στις ΗΠΑ από κοινοπραξία της αμερικανικής Honeywell και της βρετανικής Rolls-Royce.
Τα προβλήματα με την αδειοδότηση δεν είναι βέβαια κάτι καινούριο, κι οι αναγνώστες της Π&Δ έχουν ενημερωθεί σχετικά αφού από την πρώτη στιγμή επισημάναμε το γεγονός ότι κάθε τουρκική εξαγωγική απόπειρα οπλικού συστήματος που δεν φέρει 100% τουρκικά υποσυστήματα, είναι επισφαλής και ανά πάσα στιγμή κινδυνεύει να πέσει θύμα εμπάργκο, δεδομένου προφανώς του διπλωματικού σκηνικού όπως εξελίχθηκε με την πρόθεση προμήθειας από την Τουρκία του S-400, αγνοώντας επιδεικτικά τις κυρώσεις εκ μέρους των ΗΠΑ σε βάρος της Ρωσίας.
Παρά τις περί του αντιθέτου φωνές που εξέφραζαν σιγουριά και μάλιστα… απόλυτη (!) ότι κάτι τέτοιο δεν θα συνέβαινε αλλά χωρίς κανένα στοιχείο στήριξης – πέρα από το κλασικό «να δείτε που στο τέλος θα τα πάρουν. Αφού όλοι το ξέρουν» – φαίνεται ότι για ακόμα μία φορά η Π&Δ επιβεβαιώνεται, όχι βέβαια για τις μαντικές μας ικανότητες, αλλά για την απλή παράθεση ψυχρών δεδομένων που νομοτελειακά μπορούσαν να οδηγήσουν μόνο σε ένα συμπέρασμα.
Σύμφωνα δε με την τουρκική εφημερίδα Χουριέτ σε χθεσινό της δημοσίευμα, το Πακιστάν και η Τουρκία συμφώνησαν να αναζητήσουν τα σενάρια αντικατάστασης για τους κινητήρες. Γαλλικοί και πολωνικοί κινητήρες θεωρούνται δυνητικοί προμηθευτές, υπό τον όρο όμως ότι θα πρέπει να εγκατασταθούν στο ελικόπτερο, να γίνουν νέες δοκιμές για να πιστοποιηθούν οι επιδόσεις σε μεγάλο υψόμετρο και υπό κακές καιρικές συνθήκες.
Οι υπάρχοντες κινητήρες δοκιμάστηκαν στο T129 για να επιβεβαιωθεί ότι ανταποκρίνονται στις πακιστανικές απαιτήσεις το 2016. Η TAI ελπίζει τώρα ότι θα μπορέσει να ολοκληρώσει τη σύμβαση σε πέντε χρόνια, σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα.
Περεταίρω δε, «Έπεσε σύρμα» από τις ΗΠΑ στην κερδοφόρα αγορά όπλων προκειμένου να τιμωρήσουν την Άγκυρα για την επιλογή της να αγοράσει ρωσικά όπλα παρά τις υφιστάμενες κυρώσεις και προειδοποιήσεις της Ουάσινγκτον, δήλωσε ανώτατος αξιωματούχος της SSM στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων στα πλαίσια της διεθνούς έκθεσης όπλων IDEAS 2018 στο Καράτσι του Πακιστάν. Ανέφερε μάλιστα ότι εξετάζεται η περίπτωση προμήθειας ακόμα και κινέζικου κινητήρα!
Όπως αντιλαμβανόμαστε, πρόκειται για ένα χειροπιαστό δείγμα των συνεπειών της σύγκρουσης ΗΠΑ-Τουρκίας. Όλες οι εξαγωγικές προσπάθειες της Τουρκίας ξαφνικά πάνε πολλά χρόνια πίσω. Ακόμα κι αν ο πελάτης είναι πρόθυμος να επιμείνει στα τουρκικά προϊόντα, θα πρέπει να ανεχτεί καθυστερήσεις και υπερβάσεις κόστους προκειμένου να παραλάβει τελικά ένα κατώτερο ή διαφορετικό προϊόν από αυτό που ήθελε κι είχε συμφωνήσει αρχικά.
Πολύτιμο συνάλλαγμα που θα ήταν κρίσιμο όχι μόνο για την τουρκική οικονομία αλλά και για την στήριξη άλλων υφιστάμενων προγραμμάτων ανάπτυξης δεν θα εισρεύσει ποτέ στα κρατικά ταμεία, ή θα αργήσει πολλά χρόνια.
Η φήμη της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας αμαυρώνεται ανεπανόρθωτα, αφού πλέον είναι ανίκανη να εγγυηθεί την υποστήριξη των προϊόντων που προσπαθεί να πουλήσει ή έχει ήδη πουλήσει εφόσον για τον σκοπό αυτό χρειάζεται απάρτια που δεν κατασκευάζει η ίδια και στα οποία δεν έχει πλέον πρόσβαση.
Ακόμα και φερόμενες ως «κλεισμένες δουλειές» όπως η πρόσφατη επιτυχία με την επιλογή του Τ129 και από τις Φιλιππίνες, πλέον πέφτουν στο κενό. Συνεργασίες με ξένες εταιρείες πλέον παγώνουν, αφού δεν μπορούν να υλοποιηθούν οι συμβατικές υποχρεώσεις από τις Τουρκικές επιχειρήσεις.
Οι εξελίξεις έχουν πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας, ενώ πρόκειται για μία εξέλιξη που οφείλεται ξεκάθαρα σε πολιτικές επιλογές και ελιγμούς της Τουρκίας, οι συνέπειες των οποίων θα είναι ορατές για πολλά χρόνια στο ορατό μέλλον.
