Η ανυπαρξία της ελληνικής διπλωματίας έχει ξεπεράσει κάθε όριο πολιτικής κατάντιας και υποτέλειας
Την ώρα που οι Τούρκοι και οι Αλβανοί οργιάζουν, με θρασύτατες πολιτικές δηλώσεις αλλά και με ταπεινωτικές ενέργειες εναντίον του ελληνισμού, το Μέγαρο Μαξίμου λάμπει διά της απουσίας του ενώ οι υπουργοί Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς και Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος είναι παντελώς ανύπαρκτοι.
Η τελευταία πρόκληση ήρθε χθες Σάββατο 11 Ιουνίου από Αλβανούς οπαδούς, οι οποίοι κατά τη διάρκεια του αγώνα μεταξύ Αλβανίας και Ελβετίας για το Euro 2016, κρέμασαν πανό που έγραφε, «Η Ελλάδα είναι ένοχη. Θυμηθείτε τη γενοκτονία της Τσαμουριάς. Εκατό χιλιάδες Αλβανοί θύματα».
Ακόμα και μετά από αυτή την αθλιότητα ο κ. Κοτζιάς, άφαντος… Όπως και ο υπερπατριώτης και λαλίστατος Πάνος Καμμένος.
Η μοναδική αντίδραση από ελληνικής πλευράς ήταν η ανακοίνωση που εξέδωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών που επί της ουσίας προσπάθησε να υποβαθμίσει το θέμα λέγοντας ότι είναι προβοκατόρικες ενέργειες: «Είναι ολοφάνερο ότι αυτές οι προβοκατόρικες ενέργειες γίνονται από περιθωριακούς κύκλους που είναι δυσαρεστημένοι από την προσέγγιση Ελλάδας-Αλβανίας και από την επίσημη παραδοχή από το Αλβανικό Υπουργείο Εξωτερικών ότι δεν υφίσταται κανένα ζήτημα Τσαμουριάς», ανέφερε σε ανακοίνωσή του ο Ευστράτιος Ευθυμίου.
Με… άσκηση θάρρους ο κ. Ευθυμίου είπε βέβαια: «H ανάρτηση πανό με προβοκατόρικο και προκλητικό περιεχόμενο στον αγώνα Αλβανίας-Ελβετίας συνιστά θρασύτατη ενέργεια» και μέχρι εκεί.
Παρά την τραγικότητα τόσο του ταξιδιού του στην Αλβανία, αλλά και τον αντίκτυπο από την ανάγνωση του Κορανίου στην Αγία Σοφία, ο κ. Κοτζιάς όχι μόνο δεν υπερασπίστηκε την εθνική μας αξιοπρέπεια αλλά αντίθετα επιχείρησε να δικαιολογήσει τόσο τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όσο και τον Αλβανό πρωθυπουργό Έντι Ράμα.
Μάλιστα, σε ό,τι αφορά ειδικότερα τη στάση της Άγκυρας, ο κ. Κοτζιάς έσπευσε να αποδώσει την κλιμακούμενη προκλητικότητα των Τούρκων στη νευρικότητα του κ. Ερντογάν, εξαιτίας των προκλήσεων που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό της χώρας του, με φόντο τη διαμάχη με το PKK και τους οπαδούς του ισλαμιστή ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν.
«Η Τουρκία είναι μια χώρα πάρα πολύ νευρική αυτή την περίοδο», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο υπουργός Εξωτερικών σε συνέντευξή του στον Alpha 9,89 την περασμένη Πέμπτη (09/06/2016), σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.
«Υδροκέφαλη» εξωτερική πολιτική
Η συμπεριφορά της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών προβληματίζει: Τη στιγμή που Άγκυρα και Τίρανα επιδίδονται σε ένα ανηλεές παιχνίδι αλυτρωτισμού, καταλύοντας ιερά και όσια αλλά και γεωγραφικά κεκτημένα της Ελλάδας που προέκυψαν έπειτα από μακρόχρονους αιματηρούς αγώνες και διεθνείς συνθήκες, οι κ.κ. Κοτζιάς και Καμμένος παρουσιάζονται ανίκανοι να διαχειριστούν μια τόσο σοβαρή απειλή.
Μάλιστα, σημειώνεται και το εξής παράδοξο: Η ελληνική κυβέρνηση δείχνει να αποδέχεται αδιαμαρτύρητα τις απαιτήσεις και διεκδικήσεις των βορείων και ανατολικών γειτόνων, τις οποίες κατόπιν επιχειρεί να εμφανίσει ως… σπουδαίες διπλωματικές επιτυχίες.
Στη λογική αυτή, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών αποδέχθηκε να μπει, για πρώτη φορά, στη διπλωματική ατζέντα Αθήνας – Τιράνων το ζήτημα των Τσάμηδων, σε σημείο τέτοιο, ώστε η χώρα μας να εμφανίζεται υποχωρητική έναντι του αλβανικού μεγαλοϊδεατισμού.
Και είναι, τουλάχιστον, απαράδεκτο το να φτάνει ο πολιτικός επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας να δηλώνει ικανοποιημένος επειδή ο Αλβανός ομόλογός του Ντιτμίρ Μπουσάτι επέβαλε στην ατζέντα την «ανθρωπινή διάσταση του Τσάμικου», αλλά χωρίς να εγείρει, ταυτόχρονα, ζήτημα για «επιστροφή της Ηπείρου μέχρι και την Θεσπρωτία υπό αλβανική κυριαρχία»(!).
Ωστόσο, τόσο ο κ. Κοτζιάς όσο και ο υπερπατριώτης και «εθνικά ευαίσθητος» συνάδελφός του, ο Πάνος Καμμένος, δεν είπαν το παραμικρό για τον χάρτη που φιγουράριζε πίσω από το γραφείο του Αλβανού πρωθυπουργού, και έδειχνε ελληνικά τμήματα να βρίσκονται υπό αλβανική κτήση. Και το χειρότερο; Ο κ. Κοτζιάς φωτογραφήθηκε με τον κ. Ράμα με φόντο τον συγκεκριμένο χάρτη!
Τελικά, έχουμε εξωτερική πολιτική; Έχουμε πρόσωπο στη διπλωματική σκηνή ως χώρα; Ή μήπως θα πρέπει όλοι να πούμε κι «ευχαριστώ» στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, επειδή επιλέγει τη σιωπή ή αποδέχεται σιωπηρά τις άκρως προκλητικές αξιώσεις των γειτόνων μας;
Το μέτρο έχει χαθεί τελείως και η υποτέλεια τείνει να γίνει δεύτερη φύση για την Ελλάδα.
