«ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ» ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ – ΖΟΡΙΚΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ
Πιέσεις για τη μείωση του εθνικού κατώτατου μισθού του ανειδίκευτου εργάτη κάτω από το επίπεδο των 586 ευρώ που βρίσκεται σήμερα, δέχεται η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ από το ΔΝΤ καθώς η διαπραγμάτευση για τα εργασιακά που θα ενταθεί το φθινόπωρο, ατύπως έχει ήδη ξεκινήσει.
Η μεγαλύτερη μάχη στον πόλεμο για τα εργασιακά του Σεπτεμβρίου θα είναι η μάχη για τον κατώτατο μισθό και η κυβέρνηση προετοιμάζει πυρετωδώς τη στρατηγική και τα επιχειρήματά της.
Η ελληνική πλευρά αν και επιμένει να δηλώνει ότι το συγκεκριμένο «καυτό» θέμα» δεν θα ανοίξει στις διαπραγματεύσεις του Σεπτεμβρίου, γνωρίζει ότι θα ανοίξει.
Προς το παρόν αναφέρεται μόνο έμμεσα σε αυτό, μιλώντας για την επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων και την αλλαγή του πλαισίου διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού, ώστε αυτός να ρυθμίζεται από τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις των κοινωνικών εταίρων (και όχι από την εκάστοτε κυβέρνηση).
Ταυτόχρονα όμως, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας προσπαθεί να εξασφαλίσει τις συμμαχίες και τα επιχειρήματα που χρειάζονται για μην περάσει η θέση του ΔΝΤ για μείωση του εθνικού κατώτατου μισθού για τους ανειδίκευτους εργάτες.
Τα επιχειρήματα της ελληνικής πλευράς
Στα επιχειρήματά της είναι ότι αυτό αποτελεί «εθνική θέση» στην οποία έχουν καταλήξει από τις 19/07/2016 οι κοινωνικοί εταίροι (ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, ΣΕΤΕ) ενάντια στη μείωση του εθνικού κατώτατου μισθού, (ο ΣΕΒ τάσσεται υπέρ της ενίσχυσης των επιχειρησιακών συμβάσεων).
Και ταυτόχρονα αναμένει το πόρισμα της διεθνούς επιτροπής εμπειρογνωμόνων για το νέο Εργασιακό να μην τάσσεται υπέρ της μείωσης του κατώτατου μισθού. Σημειώνεται ότι η διεθνής Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων για τα εργασιακά, αφού ολοκλήρωσε τον πρώτο κύκλο των διαβουλεύσεων με την ελληνική πλευρά και πήρε για να μελετήσει το κείμενο συμφωνίας με τους κοινωνικούς εταίρους που της κατέθεσε ο υπουργός Εργασίας, Γιώργος Κατρούγκαλος, επιστρέφει στις 12 Αυγούστου.
Μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου θα πρέπει να έχει παραδώσει το πόρισμα με τις προτάσεις της για τις επίμαχες μεταρρυθμίσεις στα εργασιακά, ειδικά σε ό,τι αφορά το πλαίσιο διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού, τη σχέση επιχειρησιακών και κλαδικών συμβάσεων, αλλά και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις.
Την ίδια στιγμή όμως, η κυβέρνηση προετοιμάζει και δεύτερη εκδοχή των θέσεών της, για την περίπτωση που το ΔΝΤ επιμένει με ακραίο τρόπο στη μείωση του εθνικού κατώτατου μισθού. Τότε ετοιμάζει μια πρόταση μείωσης του κατώτατου μισθού μόνο στις επιχειρησιακές συμβάσεις δηλαδή να θεσμοθετηθεί η δυνατότητα να μπορεί να συμφωνηθεί κατώτατος μισθός, κάτω από τον εθνικό κατώτατο μισθό, αν κάτι τέτοιο συμφωνηθεί σε επίπεδο μίας επιχείρησης μεταξύ εργοδότη και εργαζομένων.
Οι επιχειρησιακές συμβάσεις έτσι μπορούν να αποτελέσουν το Δούρειο Ίππο για την είσοδο στην ελληνική αγορά της απελευθέρωσης του κατώτατου μισθού.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στην κυβερνητική εναλλακτική, η υποχώρηση μελετάται να μην προβλέπεται για όλες τις επιχειρήσεις, αλλά μόνο σε όσες αντιμετωπίζουν χρόνια αντικειμενικά «διαγνωσμένα» σοβαρά οικονομικά προβλήματα, δεν έχουν προβεί σε καμία απόλυση και εφόσον η σύμβαση είναι ορισμένου χρόνου. Κανείς, όμως, δεν εγγυάται ότι θα περάσουν και οι περιορισμοί της πρότασης και ότι δεν θα αλλάξουν πολύ κατά τη διαπραγμάτευση κάνοντας τις επιχειρησιακές συμβάσεις τη μέση λύση για την υποχώρηση της κυβέρνησης.
Για το ΔΝΤ ο εθνικός κατώτατος μισθός στην Ελλάδα είναι «υψηλός» σαν ποσοστό του μέσου εισοδήματος της χώρας σε σχέση με το τι ισχύει σε άλλες χώρες –μέλη της ΕΕ, και γι αυτό οι εμπειρογνώμονες του ίδιου οργανισμού έχουν προτείνει τη μείωση του δείκτη μισθών κατά 2%.
Το ΔΝΤ εστιάζει την κριτική του στη μειωμένη ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων και τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος για την προσέλκυση επενδύσεων, που θα δώσουν ώθηση στην ελληνική οικονομία και, υπό προϋποθέσεις θα περιορίσουν την ανεργία.
Γι’ αυτό και πιέζει για να περιοριστούν οι κατώτατες αποδοχές, μέσω της κατάργησης των τριετιών και των επιδομάτων που ακόμα μπορούν να προστεθούν σε αυτές.
Σημειώνεται ότι ο θεσμοθετημένος κατώτατος μισθός στην Ελλάδα είναι τα 586 ευρώ (για νέους έως 25 ετών, 511 ευρώ), στην περίπτωση που προστεθούν τρεις τριετίες, ως ανώτατο όριο, μπορεί να ανέλθει στα 761 ευρώ.
Λόγω των τριετιών μεσοσταθμικά η Eurostat, υπολογίζει τις κατώτατες αποδοχές στη χώρα, για τους ανειδίκευτους εργάτες, στα 684 ευρώ.
Το Ταμείο θεωρεί ότι οι δημογραφικές εξελίξεις και δη η γήρανση του πληθυσμού αποτελούν τροχοπέδη στην ανάπτυξη επηρεάζοντας ταυτόχρονα αρνητικά το δημόσιο χρέος. Όπως αναφέρεται στην Έκθεση, οι χώρες που αναμένεται να πληγούν περισσότερο από τη γήρανση του εργατικού δυναμικού είναι η Ελλάδα, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Σλοβενία, η Σλοβακία και η Ιρλανδία, όπου η μέση αύξηση του μεριδίου των παλαιών εργαζομένων στο συνολικό εργατικό δυναμικό θα είναι περίπου 10% μεταξύ 2020 και 2035.
Το ΔΝΤ ζητά ακόμη να προχωρήσει το άνοιγμα των «κλειστών επαγγελμάτων» με προτεραιότητα σε κρίσιμα επαγγέλματα όπως οι μηχανικοί, οι δικηγόροι και οι φορτοεκφορτωτές.
Επίσης ζητά να εφαρμοστούν οι συστάσεις του ΟΟΣΑ για τη μείωση των εμποδίων για τον ανταγωνισμό στους τομείς του χονδρικού εμπορίου, των κατασκευών και του ηλεκτρονικού εμπορίου, ενώ τάσσεται υπέρ της αναμόρφωσης του συστήματος αδειοδότησης στους κλάδους τροφίμων και ποτών, καθώς και στον τουρισμό.
Επισημαίνει το έλλειμμα επενδύσεων στην Ελλάδα, μετά τη δραματική μείωσή τους κατά 20% στη διάρκεια της κρίσης. Όπως σημειώνει, οι εταιρικές επενδύσεις στη ζώνη του ευρώ μειώθηκαν μετά την κρίση και παρέμειναν σε σχετικά χαμηλά επίπεδα.
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία του ΔΝΤ, οι ακαθάριστες πραγματικές επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ από μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις στη ζώνη του ευρώ υποχώρησαν σχεδόν 15% κατά τη διάρκεια της κρίσης.
