Κυριακή δεύτερη του Ματθαίου η σημερινή, σεβαστοί πατέρες και αγαπητοί μας αδελφοί. Και έρχεται θα λέγαμε σαν συνέχεια της μνήμης των αγίων Αποστόλων.
Η αγία μας Εκκλησία στο ιερό Ευαγγέλιο παρουσιάζει την θεία κλήση των πρώτων μαθητών του Χριστού, των ταπεινών και πάμπτωχων ψαράδων της Γαλιλαίας, Ανδρέα και Πέτρου, Ιωάννη και Ιακώβου.
Ας τρέξουμε όμως πρόθυμα να καταδυθούμε στο βυθό των κρυμμένων Πατερικών διδαγμάτων και να αντλήσουμε επίκαιρα μαργαριτάρια πίστεως για τις μαρτυρικές μέρες που διανύει η ανθρωπότητα από την μανιώδη κατοχή του σατανά.
“Ο πάνσοφος και φιλάνθρωπος Κύριος, ο θείος προνοητής, ο μόνος ιατρός και βασιλιάς της κτίσεως Ιησούς Χριστός, επιλέγει μερικούς ευτελείς ακολούθους και τους εμπιστεύεται την ιατρεία της οικουμένης. Διαλέγει τους ταπεινούς κι αγράμματους, για να κατατροπώσει τους ισχυρούς και τους σοφούς. Διαλέγει τους φτωχούς, για να ντροπιάσει τους πλούσιους. Αφήνει τις τάξεις των Αγγέλων και περιέρχεται πεζός στη γη για να δανειστεί τους υπηρέτες των θείων δογμάτων του! Τους καλεί να τον ακολουθήσουν και αυτοί ανταποκρίνονται πάραυτα να διακονήσουν στο πέλαγος της ασέβειας, για να γίνουν εκεί ψαράδες ψυχών! Δεν δέχεται να υπηρετηθεί από τον πλούτο, ούτε από τη φιλοσοφία, ούτε από την κοσμική εξουσία, για να μη νοθευτεί το θαύμα. Διότι εκεί που δεν υπάρχουν ανθρώπινα πλεονεκτήματα, εκεί φυλάσσεται ακέραια η δύναμη της Θεότητας.
Ο στρατιώτης τότε θαυμάζεται, όταν ανδραγαθήσει με ευτελή όπλα.
Οι πρώτοι αγνοί μαθητές ακολούθησαν ολοπρόθυμα τον Κύριο, Αυτόν που αναζητά μόνο ελεύθερα θύματα! Αλίευσαν με τα δίχτυα της Χάριτος όλα τα έθνη.
Ο διάβολος βέβαια, μη υποφέροντας να βλέπει τη σωτηρία να εξαπλώνεται, διέγειρε άγρια θαλάσσια κήτη, φονεύοντάς τους. Όμως, να που και μετά τον θάνατό τους συνεχίζουν την αλιευτική τους αποστολή. Διότι και οι τάφοι ακόμα των Αγίων μιλούν, όταν θέλει ο Θεός” (Βασίλειος Σελευκείας).
Μας μιλούν οι διδαχές τους, μας στηρίζουν οι γραφές τους, μας καθοδηγούν οι συνεχείς εμφανίσεις τους στις εκλεκτές αποστολικές ψυχές της θυσίας!
Σήμερα, καλοί μας αναγνώστες, η αγριεμένη θάλασσα του Αντιχρίστου κατέκλυσε τα πάντα.
Το νέφος της Πανθρησκείας, της Παναίρεσης και κάθε είδους βλασφημίας κατά του Αγίου Πνεύματος καλύπτει την Εκκλησία μας. Βυθός διαστροφής, τρικυμία πλάνης, υποκρισία και τσουνάμι εμβολιαστικού σφραγίσματος, καταπνίγουν ψυχές και σώματα των φοβισμένων και σκοτισμένων Χριστιανών. Δυσωδία αφόρητη επιχέεται από την εωσφορική θυσία των εκτρωμένων βρεφών. Μόλυνση πρωτοφανής στην κτίση διενεργείται από το άνομο μυστήριο του θανατηφόρου εμβολιασμού.
Με δόλωμα ασήμαντες χρηματικές προσφορές και πρόσκαιρες απολαύσεις για μια αρνησίχριστη ένεση, οι ελεύθεροι άνθρωποι γίνονται ανεπιστρεπτί δούλοι των οργάνων του σκότους. Οι ψαράδες ρασοφόροι της αίρεσης του Αντιχρίστου με αγαπολογίες, ως ενοποιοί του ψεύδους, με αγκίστρι την οικουμενιστική απάτη των υγιειονομικών δογμάτων, τραβούν συνεχώς στον βυθό της απωλείας εκατομμύρια λογικά πρόβατα που έχασαν και την λογική, μα και την πίστη τους. Η συντριπτική πλειοψηφία δυστυχώς υποκύπτει από τον φόβο, την φιλοζωΐα και την φιληδονία, συστρατευόμενη με τους διώκτες και αιρετικούς και χωριζόμενη από τον Χριστό.
Ώ του μεγέθους της πτώσεως!
Οι ταλαίπωροι Χριστιανοί του τύπου τρέχουν προς τη σφαγή χάνοντας την ελευθερία τους, χάνοντας την υγεία τους, χάνοντας την χαρά τους, χάνοντας και το εισιτήριο και για την αιώνια ζωή! Ποιος άραγε θα βρεθεί να σταματήσει αυτήν την πρωτοφανή αποστασία στην εκκλησιαστική ιστορία; Ποιός; Οι Αρχάγγελοι τώρα άρχισαν ήδη να χύνουν τις χρυσές αποκαλυπτικές φιάλες με το κρασί του άκρατου θείου θυμού, οι ελαχιστότατοι καλοί ψαράδες κρυμμένοι, διωκόμενοι, στις κατακόμβες, τρέχοντας, κηρύττοντας και κοινωνώντας, συνεχίζουν
το σύγχρονο μαρτυρικό και ομολογιακό αποστολικό έργο. Οι στιγμές είναι κρίσιμες, η ολόψυχη κραυγή αγωνίας των πιστών προς τον δίκαιο Κύριο σαν ομοβροντία παρακλήσεως ενώνεται με τις αδιάκοπες ευχές των Αγίων Μαρτύρων, Οσίων και δικαίων αγωνιστών πατέρων και μητέρων μας: “Έως πότε (Κύριε), ο δεσπότης ο άγιος και αληθινός, ού κρίνεις και εκδικείς το αίμα ημών έκ των κατοικούντων επί της γης; (Αποκ.6,10).
Αγαπημένοι μας αδελφοί, εν θελήσει και δυνάμει μεγαλομάρτυρες, ο μόνος φιλάνθρωπος και δίκαιος Θεός μας άραγε, “ού μή ποιήση τήν εκδίκησιν των εκλεκτών αυτού, τών βοώντων πρός αυτόν ημέρας και νυκτός και μακροθυμών επ’ αυτοίς;
Λέγω υμίν, ότι ποιήσει την εκδίκησιν αυτού εν τάχει. Πλήν ο υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει τήν πίστιν επί της γής;” (Λουκ.18, 7-8)
Είθε ποτέ να μη μας βρει η επερχόμενη ουράνια οργή του Θεού σε χλιαρότητα, ολιγοπιστία, αμέλεια και αμετανοησία, σε φιλία και κοινωνία με την διοικούσα Αίρεση και τη σφραγίδα του εωσφορικού εμβολιασμού. Διότι έρχεται, ναι, κοντοφτάνει “η ημέρα η μεγάλη της οργής αυτού, καί τίς δύναται σταθήναι;” (Αποκ.6,17).
ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ!!!
Α. ΜΙΑ ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ.
Ο άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς συνοψίζοντας χαριτωμένα την Πατερική διδασκαλία, μας εξηγεί βαθύτερα το νόημα της σημερινής περικοπής: “Αλιείς, ψαράδες, είναι εκείνοι που αναζητούν πνευματικές ευλογίες· τα δίκτυα υποδηλώνουν την ψυχή· θάλασσα είναι ο κόσμος και πλοίο το σώμα. Το “βάλλοντας αμφίβληστρον εις την θάλασσαν” δείχνει πως οι ψαράδες αναζητούσαν πνευματικές ευλογίες, πνευματική τροφή, τη βασιλεία του Θεού. Άπλωναν και βύθιζαν την ψυχή τους στα πλάτη και τα βάθη αυτού του κόσμου, για να βρουν τις ευλογίες αυτές, όπου και να ήταν. “Καταρτίζοντας τα δίκτυα” σημαίνει τις προσπάθειες που έκαναν για να καταρτίσουν τις ψυχές τους. Για τους δύο πρώτους, το “αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ”, σημαίνει πως άφησαν την παλιά κι αμαρτωλή ψυχή τους κι άρχισαν ν’ ανακαινίζονται από τον Χριστό, για ν’ αναγεννηθούν, να μορφώσουν καινούργια ψυχή και καινούργιο πνεύμα. Σημαίνει επίσης πως από τώρα δεν θ’ αναζητούν πια ν’ αποκτήσουν πνευματικές ευλογίες με τις δικές τους προσπάθειες και δυνάμεις, αλλά με το Χριστό. Δεν θα στηριχθούν στη δική τους δύναμη, αλλά στη δύναμη του Θεού. Δεν θα βασιστούν στον δικό τους νου, αλλά στην αποκάλυψη του Θεού. Στους άλλους δύο μαθητές, το “αφέντες το πλοίον και τον πατέρα αυτών” σημαίνει πως άφησαν τ’ αμαρτωλά σώματα και τον επίγειο πατέρα τους για ν’ ασχοληθούν με τη σωτηρία της ψυχής τους, να βαδίσουν προς συνάντηση του ουράνιου Πατέρα τους, ως παιδιά κατ’ υιοθεσίαν με τη χάρη του Θεού.
Ο Χριστός μας, αδελφοί, γνώριζε την απλότητα της πίστης και της καρδιάς των ψαράδων της Γαλιλαίας. Η ταπείνωση και υπακοή στον λόγο του Θεού γέμιζε την καρδιά τους. Οι ψυχές τους έβλεπε ότι πεινούσαν και διψούσαν για την αλήθεια και την δικαιοσύνη. Και γι’ αυτό τους κάλεσε τόσο επιτακτικά.
Ω τί αρχοντιά και σεβασμό στην ελευθερία μας, φανερώνει ο τρόπος που μας πλησιάζει ο Χριστός! Ελεύθερα μας αφήνει να διαλέξουμε τον δρόμο της σωτηρίας ή της απωλείας μας! Όταν βλέπει πως η καρδιά μας έχει στραφεί ολότελα προς το δρόμο της κακίας και της πλάνης, ολότελα όμως, τότε μας αφήνει και πέφτουμε στη δυναστεία του σατανά. Αυτό έγινε στην περίπτωση του προδότη Ιούδα.
Καθώς είδε πως ο σατανάς είχε μπει πια μέσα του, του είπε: «Ο ποιείς, ποίησον τάχιον» (Ιωάν, ιγ’ 27).
Αγαπητοί μας αναγνώστες, και μόνο από τον φανερά τρομοκρατικό και πονηρά εκβιαστικό τρόπο επιβολής του ανίερου και ανελεύθερου εμβολιασμού ως “σχεδίου ελευθερίας”, διακρίνουμε τη μανιακή παρουσία του διαβόλου, που με λύσσα ορμάει να σφραγίσει και να καταπιεί ψυχές και σώματα , ακόμα και εκλεκτών Χριστιανών!
Ο Χριστός μας, αδελφέ μου, όταν σε δει να έχεις κλείσει ραντεβού με τον διάβολο στο κέντρο της γενοκτονίας και ψυχοκτονίας, όταν με την θέλησή σου παραδίνεσαι στη δημόσια αυτή προδοσία της Πίστεως, δεν μπορεί να επέμβει! Σέβεται την ελευθερία σου! Σε έχει προειδοποιήσει επανειλημμένα με τα σημεία των καιρών, με τους λόγους των Αγίων του, με τη διδαχή της Ιεράς Αποκαλύψεως. Φίλε μου καλέ, αποφάσισες να εμβολιαστείς, δηλ. να αρνηθείς τον Χριστό και να συνταχθείς με το κράτος του Αντιχρίστου; Σκέψου καλά ποιους εμπιστεύεσαι γι’ αυτή σου την κίνηση: τους απροκάλυπτους δολοφόνους των λαών μεγιστάνες του πλούτου και άρχοντες του σκότους, τους επίορκους και πληρωμένους επιστήμονες, τους αιρετικούς επισκόπους, ή τις προειδοποιήσεις των θείων Γραφών, των Αγίων μας και των ευσυνείδητων επιστημόνων της αρετής; Πρόσεξε αδελφέ, πρόκειται όχι τόσο για θέμα της υγείας σου, αλλά για θέμα Πίστεως και της αιώνιας σωτηρίας της ψυχής σου! Μή ξεχνάς ποτέ ότι “οὗ τὸ Πνεῦμα Κυρίου, ἐκεῖ ἐλευθερία” (Β’ Κορινθ.3,17). Όπου δηλ. υπάρχει το Άγιο Πνεύμα, εκεί βρίσκεται και η αληθινή ελευθερία. Εκεί όμως που βλασφημείται, όπως σήμερα παντού, εκεί σίγουρα κυριαρχεί η σκλαβιά του διαβόλου
Β. ΤΑΠΕΙΝΩΜΕΝΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ Ή ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟΙ ΑΡΝΗΤΕΣ;
Οι καρδιές των πρώτων Μαθητών του Χριστού είχαν ήδη διαλέξει να ακολουθήσουν με αυταπάρνηση την αρετή και την αλήθεια. Μετά την θεία κλήση τους δεν ρώτησαν: πώς θα ζούμε, τί θα τρώμε, ποιός θα φροντίσει τις οικογένειές μας.
Σαν μικρά παιδιά άφησαν κάθε φροντίδα τους με απόλυτη εμπιστοσύνη στον Κύριο, όπως στον πατέρα τους. Και μάλιστα τα άφησαν όλα “ευθέως”, στη μέση δε της εργασίας τους! Νομίζετε ότι αυτό είναι κάτι μικρό; Όχι βέβαια! Ήταν κάτι αξιοθαύμαστο, μεγαλειώδες, τέλειο σε υπακοή, ανδρεία, αγάπη και απεριόριστη αφοσίωση στον Χριστό! Δεν είπαν, θα το συζητήσουμε με τους δικούς μας Κύριε και θα σε ειδοποιήσουμε, αλλά αμέσως άλλαξαν ζωή.
Τέτοια υπακοή αδελφοί ζητάει από μας ο Χριστός στο άγιο θέλημά του, ώστε ούτε στιγμή αναβολής να μην κάνουμε ακόμη κι αν μας βιάζει κάτι από τα αναγκαία!
Και εμείς όμως όλοι, μαθητές Χριστού είμαστε, Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Με το άγιο βάπτισμά μας ενταχθήκαμε στο στράτευμα των ακολούθων του Κυρίου. Υποσχεθήκαμε ενώπιον του Θεού ότι θα πράττουμε μόνο το θέλημά του, όχι το θέλημα της πομπής και λατρείας του Σατανά. Στον Χριστό και μόνο χρωστάμε τα πάντα, απόλυτη υπακοή!
Τι κάνουμε όμως, αγαπητοί μας φίλοι, σήμερα; Ποιόν υπακούμε; Θυσιάζουμε άραγε τη ζωή μας για χάρη των θείων εντολών, της αλήθειας και της δικαιοσύνης, ή ακολουθούμε δρόμους και ανθρώπους πλάνης, αίρεσης, απιστίας, αδικίας και βολέματος κοσμικού;
Μήπως τρέχουμε να εμβολιαστούμε αδιάφορα ενώ είχαμε ακούσει και δει ότι αυτή η πρωτοφανής ένεση είναι διαβολική, ότι είναι επέμβαση και αλλαγή στη δημιουργία του Θεού;
Ότι είναι προϊόν δολοφονίας ανθρώπων; Ότι στηρίζεται πάνω σε παράνομη επιβολή; Ότι οι εγκέφαλοί της έχουν σχέση με τον σατανικό σιωνισμό, την μαγεία και θέλουν να μας κάνουν ρομπότ του Εωσφόρου; Ότι μαγνητίζουν το σώμα μας και το σφραγίζουν για να μας ελέγχουν; Ότι όλα αυτά, και όσα αναγκαστικά πια θα ακολουθήσουν μετά, είναι επίσημη σύνταξή μας με το βασίλειο του πονηρού; Ότι δεχόμαστε δαιμονική ενέργεια; Γιατί δεν ακούμε τον Άγιο Παΐσιο, τον π. Σάββα Αχιλλέως, τον γέροντα Εφραίμ της Αμερικής και όλους τους συγχρόνους Αγίους, που μας είχαν πει ακριβέστατα ότι θα φτάσουμε σε άρνηση Πίστεως και όποιος σφραγιστεί κολάζεται; Γιατί δεν βλέπουμε τα εξώφθαλμα σημεία των καιρών; ΤΩΡΑ είναι η ώρα του πολέμου πριν τον γενικό πόλεμο, ΤΩΡΑ σφραγίζεται ο κόσμος, όχι μετά, ΤΩΡΑ, πριν τον Αντίχριστο, ας φωνάξουμε, ας κηρύξουμε συναγερμό προτού έρθει η θεία οργή!! Έτσι ασφαλίζουμε τις ψυχές μας και όλη την Εκκλησία! Μετά τον πόλεμο απλώς θα απονεμηθεί δικαιοσύνη σε έθνη και πρωτίστως στην Εκκλησία, με την καταδίκη όλων των σημερινών Αιρετικών.
Γιατί λοιπόν αγαπητοί υπακούμε σε βλάσφημους ανθρώπους και όχι στο λόγο του Θεού και των Αγίων; Έτσι μας δίδαξε ο Χριστός; Να φοβόμαστε αρρώστιες μέσα στον οίκο του; Να περιφρονούμε την πρώτη και μεγάλη εντολή με την απιστία μας;
Το ξέρουμε ότι η βλασφημία του Αγίου Πνεύματος δεν συγχωρείται; Τότε γιατί τρέχουμε στο δόλωμα του πονηρού;
Ω αδελφοί, τί τραγωδία τόσο ξαφνική στις μέρες μας συντελείται! Κλαίει ο ουρανός τους αρνητές Χριστού εμβολιασμένους, μετάνοια γι’ αυτούς δεν κηρύττεται, η διοικούσα Εκκλησία υπηρετεί τον Αντίχριστο επίσημα, ήδη σε δύο μήνες ετοιμάζεται να ξαναδεχθεί τον Ψευδοπροφήτη και καταραμένο Πάπα, να τον ξαναφέρει στα άγια χώματα της της πατρίδας μας.
Ε, λοιπόν, ντροπή και αίσχος στους προδότες αιρετικούς και σε όσους ακόμα τυφλά τους υπηρετούν, τους διακονούν, τους ακούνε, τους μνημονεύουν και συγκοινωνούν μαζί τους ανερυθρίαστα! Σίγουρα έχουν να δοκιμάσουν τα φρικτά και επώδυνα και αιώνια βάσανα για την αδικαιολόγητη αποστασία τους!
Εμβολιασμένος και Χριστιανός αδέλφια, δεν γίνεται! Κοινωνία του φωτός με το σκότος δεν υπάρχει! Σε δύο Κύριους δεν μπορούμε να δουλεύουμε ταυτόχρονα!
Συσχηματισμένοι με τον κόσμο και φίλοι του Θεού, είναι μια θεομπαιξία. Σφραγισμένοι και εκκλησιαζόμενοι, είναι πράγματα ασυμβίβαστα! Μαθητές Χριστού και πολιτογραφημένοι στη Νέα Τάξη και κανονικότητα, είναι κάτι αδύνατο! Προσκυνητές του Κυρίου και του Θηρίου μαζί είναι το άκρον άωτον του δαιμονισμού!
Άγιοι Απόστολοι, πρεσβεύσατε υπέρ ημών, υπέρ του μικρού ποιμνίου που διώκεται, που αντιστέκεται, που υπομένει, που ελπίζει και πιστεύει ακράδαντα, να μείνουμε πιστοί και ταπεινοί μαχητές του Χριστού άχρι θανάτου! Να μην υποχωρήσουμε στο ελάχιστο τώρα, ούτε να σταθούμε με ένοχη μετριοπάθεια αμφιβολίας μπροστά στη γενικευμένη έκπτωση κλήρου και λαού από την αγία μας Πίστη και Εκκλησία! Το Άγιο Πνεύμα αποσύρεται, πάγωσαν τα πάντα, ας τρέξουμε στις κατακόμβες και μόνο εκεί πια! Αδελφοί, γρηγορείτε!!!!!!!!
” Στην ώρα του μεγάλου πειρασμού ”
Σειρά Κυριακάτικων ομολογιακών εκπομπών με παρουσίαση επίκαιρων αφυπνιστικών κηρυγμάτων, ποιημάτων και τροπαρίων
επιμέλεια κειμένων & ύμνων: Ιερομόναχος Ευφρόσυνος Σαββαΐτης
ποίηση – παρουσίαση: Πρεσβυτέρα Καλυψώ Δημητριάδη
