Θα έπρεπε να είχε ήδη αντιληφθεί το μέγεθος της γελοιότητας της δήθεν στρατηγικής (σ.σ. πρόκειται περί ηττοπαθούς τακτικής) που ακολουθεί στο ζήτημα των οχτώ Τούρκων αξιωματικών που υποτίθεται συμμετείχαν στο πραξικόπημα και ουδείς στην Τουρκία, ή στην Ελλάδα πλέον, είναι διατεθειμένος να ακούσει τα αντεπιχειρήματά τους.
Του ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Συνέλαβαν τον έναν που του δόθηκε άσυλο, αφού πρώτα προσέφυγαν και το ακύρωσαν. Θα τον κρατούν μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου, θα τον ταλαιπωρούν στα κρατητήρια, σε απάνθρωπες συνθήκες και όλα αυτά για να μην αγριέψει ο αιμοσταγής και διεφθαρμένος νέο-σουλτάνος της Άγκυρας.
Η απάντηση από την Τουρκία ήταν αυτόματη και περιγράφεται ως ακολούθως: Τα θέλω όλα και τα θέλω τώρα! Εξέφρασε μόνο ως κίνητρο υποχωρήσεων ικανοποίηση, όμως ξεκαθάρισε ότι δεν συμβιβάζεται με τίποτα λιγότερο από την πλήρη ελληνική συμμόρφωση. Στα παλιά του τα παπούτσια το ρίσκο που πήρε ο Αλέξης και η παρέα του με μια άκρως αμφιλεγόμενη νομική απόφαση που δεν είναι σίγουρο ότι θα μπορέσει να σταθεί σοβαρά εάν προσβληθεί νομικά.
Επανέρχεται διά του Μπεκίρ Μπόσνταγ και ζητάει τα πάντα. Να τους στείλουμε αμέσως όλους στην Τουρκία να τους κρίνει η απόλυτα ελεγχόμενη από τους ισλαμιστές, δήθεν «δικαιοσύνη» της χώρας. Ούτε καν να τον καλύψει στοιχειωδώς, να μπορέσει να πει στον ελληνικό λαό «έχουμε μια άτυπη επικοινωνία και δι’ αυτής κρατάμε τη θερμοκρασία χαμηλά».
Όχι μόνο γελοιοποιούμαστε συνεχώς, αλλά και στέλνουμε τα εντελώς λάθος μηνύματα, κάτι που θα το βρούμε μπροστά μας. Άσε που καθιστούν γράμμα κενό τις ευκαιριακές διακηρύξεις για την αποφασιστικότητα να υπερασπίσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας, αλλά και δυσφημούμε τη χώρα μας, ενώ η εικόνα που έχουμε δημιουργήσει, είναι ότι μόλις μας πιέσουν θα υποχωρήσουμε «προς χάριν της ειρήνης». Υπήρξε ποτέ κανείς που είχε το θράσος να κατηγορήσει τον Σημίτη και τον Πάγκαλο μετά τα Ίμια; Κάτι στελέχη του «πατριωτικού ΠΑΣΟΚ»; Κάτι άλλοι που εσχάτως ανακάλυψαν ότι κατά βάθος είναι κεντρώοι;
