…ΤΑ ΚΑΛΑΜΠΟΥΡΙΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ. ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ ΛΑΟΣ-ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ»
«Κάναμε πολύ μεγάλη υπομονή.
Εξευτελιζόμαστε καθημερινά στο Ελληνικό Αρχιπέλαγος, το Αιγαίο των ηρώων μας, των προγόνων μας, του Κουντουριώτη, του Κανάρη και όλων των υπολοίπων αρχιστράτηγων και αρχηγών Στόλου, του Έθνους, που έχυσαν το αίμα τους για την ελευθερία της πατρίδος απέναντι στην νομαδική φυλή προαιώνιων εχθρών που από το 1821 μας έχουν καθίσει στο σβέρκο, πλην συγκεκριμένων τιμημένων εποχών που η Ελλάδα, βγήκε ασπροπρόσωπη λόγω των ανδραγαθημάτων λαμπερών προσωπικοτήτων, που ουδεμία σχέση έχουν με τους σημερινούς γκιαούρηδες της κυβέρνησης των ανδρεικέλων.
—Ξέρετε μήπως, ωρέ προδότες της φυλής, ποιος ήταν ο Κουντουριώτης; Ο Παύλος Κουντουριώτης (9 Απριλίου 1855 − 22 Αυγούστου 1935) ήταν Ναύαρχος του Βασιλικού Ναυτικού, Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και Αρχηγός του Β΄ Στόλου κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Συμμετείχε στην Κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης ως μέλος της τριανδρίας και διετέλεσε δύο φορές Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ως Κυβερνήτης του θωρηκτού «Αβέρωφ» καταλαμβάνει τη Λήμνο, ενώ τις επόμενες ημέρες ακολουθούν οι Θάσος, Ίμβρος, Τένεδος, Ψαρά, Άγιος Ευστράτιος και Σαμοθράκη. Μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου 1912, είχε κατορθώσει να ελευθερώσει όλα σχεδόν τα νησιά του Αιγαίου, συμπεριλαμβανομένης και της Χίου. Με το θωρηκτό «Αβέρωφ» συμμετείχε σε δύο ναυμαχίες, σε αυτή της Έλλης και σε αυτή της Λήμνου (5 Ιανουαρίου 1913). Η τελευταία ναυμαχία κερδήθηκε χάρη σε παράτολμο ελιγμό του Κουντουριώτη, ο οποίος θεωρήθηκε ασυλλόγιστος ηρωισμός. Οι επιτυχημένοι χειρισμοί του ανάγκασαν τον τουρκικό στόλο να αποσυρθεί στα Δαρδανέλλια.
Ξέρετε, είλωτες της Τουρκιάς, ποιος ήταν ο Κωνσταντίνος Κανάρης;
Τον Ιούνιο του 1822, αφού ο ελληνικός στόλος δεν κατάφερε να σώσει τη Χίο από την τουρκική σφαγή, ο Κανάρης ανέλαβε να βάλει μπουρλότο στη ναυαρχίδα του Καρά Αλή, του επικεφαλής του στρατού που έσφαξε τους κατοίκους και έκαψε το νησί. Την επιχείρηση θα εκτελούσαν τα πυρπολικά του Κανάρη και του Ανδρέα Πιπίνου. Στο εγχείρημα βοήθησαν δύο παράγοντες: αφενός ότι η νύχτα ήταν πολύ σκοτεινή καθώς δεν είχε φεγγάρι και αφετέρου ότι στο κατάφωτο κατάστρωμα της ναυαρχίδας οι περίπου 2.000 Τούρκοι γιόρταζαν το Μπαϊράμι κι έτσι τα μέτρα φρούρησης ήταν ελλιπή. Η φωτιά απ’ το μπουρλότο μεταδόθηκε ταχύτατα στο καράβι. Πριν προλάβουν να απομακρυνθούν απ’ αυτό οι πρώτες σωστικές λέμβοι, η φωτιά έφτασε στην πυριτιδαποθήκη, η οποία ανατινάχθηκε. Ως αποτέλεσμα τα θύματα ήταν πάρα πολλά. Μεταξύ αυτών ο ναύαρχος Καρά Αλής, αξιωματικοί του και πολλοί ναύτες. Το πυρπολικό του Πιπίνου προσέγγισε την υποναυαρχίδα αλλά δεν κατάφερε να την καταστρέψει. Της προκάλεσε όμως αρκετές ζημιές.
Η ανατίναξη της τουρκικής ναυαρχίδας υπήρξε ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεγονότα του κατά θάλασσαν αγώνα, έκανε δε πολύ μεγάλη εντύπωση στην Ευρώπη. Χρησιμοποιώντας σημερινή ορολογία, θα λέγαμε ότι βοήθησε επικοινωνιακά πολύ την Επανάσταση. Τόσο μεταξύ των επαναστατημένων Ελλήνων όσο και μεταξύ των Ευρωπαίων, ο Κανάρης πλέον ήταν ήρωας.
Η δράση του βεβαίως συνεχίσθηκε καθώς συνέχισε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα τον αγώνα. Ο Κακλαμάν Πασάς Μεχμέτ τοποθετήθηκε νέος ναύαρχος στη θέση του Καρά Αλή. Τον Οκτώβριο του 1822 βγήκε με το στόλο του στο Αιγαίο για να ανεφοδιάσει τα τουρκικά φρούρια στην Πελοπόννησο και να καταστείλει την Επανάσταση στα νησιά. Αγκυροβόλησε στην Τένεδο. Αλλά στις 29 Οκτωβρίου 1822, ο Κανάρης, συνοδευόμενος από το Δημήτριο Βρατσάνο, πέρασε ανάμεσα από τον τουρκικό στόλο και μην μπορώντας να προσεγγίσει το πλοίο του ναυάρχου, την καπουδάνα, κόλλησε το πυρπολικό του στην αντιναυαρχίδα «Ρίαλα-Γεμισί» και την τίναξε στον αέρα. Έχασαν τη ζωή τους 800 μέλη του πληρώματος, Τούρκοι αλλά και Χριστιανοί ναύτες που υπηρετούσαν στον οθωμανικό στόλο. Ο Κακλαμάν Πασάς Μεχμέτ σήκωσε άγκυρα και κατέφυγε με τη βοήθεια ούριου ανέμου στο Τσανάκ-Καλεσί, στον Ελλήσποντο.
Εις το όνομα της ελευθερίας της πατρίδος, εις το όνομα των ηρώων της, εις το όνομα του Ελληνικού Έθνους αλλά και ενός λαού που καθημερινά ξυπνά προδομένος και κοιμάται πικραμένος, σας καλούμε ως ένδειξη πρώτης καλής θέλησης, πριν γίνουν χειρότερα τα πράγματα, να αποπέμψετε το παρελκόμενο του γνωστού επιχειρηματία των Βορείων Προαστίων, αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Αποστολάκη. Ουδέποτέ άλλοτε, η στρατιωτική ηγεσία δεν είχε υπό τας τυφλάς διαταγάς της, έναν τόσο ανίκανο «γιες μαν», μαριονέτα στην δουλική βούληση των πολιτικάντηδων.
-Το στράτευμα χρειάζεται στοιβαρά χέρια αληθινών στρατιωτικών κι όχι μανδαρίνων της γραφειοκρατίας της Αθήνας και αρρωστημένους νάρκισσους, που υπακούν με πειθήνια λογική σε εγκληματικές επιλογές άσχετων και ερμαφρόδιτων πολιτικών ανδρεικέλων.
Μετά, βέβαια, έρχεται η σειρά σας.
Η τιμωρία θα είναι σκληρή για όλον τον πολιτικό κόσμο. Μας οδηγείτε σε εθνική συμφορά αλλά να ξέρετε ότι στο τέλος, όσα εδάφη χαθούν , τόσο πιο σκληρή θα είναι η τιμωρία σας.
Πιστέψτε μας, είμαστε πολλοί και είμαστε αποφασισμένοι. Και πάνω από όλα, δεν κάνουμε πλάκα. Γιατί οι πλάκες είναι για κάτι λιμοκοντόρους σαν κι εσάς που παίζετε με τα ιερά και τα όσια της πατρίδος.
«Ενωμένος Πατριωτικός Λαός-Εθνική Ενότητα».
