Η ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΣΠΑΝΙΑ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΡΩΣΙΑ. Η ΤΕΧΕΡΑΝΗ ΑΛΛΑΖΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ.
Οι αεροπορικές επιδρομές στη νότια Συρία την Πέμπτη που αποδόθηκαν στο Ισραήλ δεν ήταν απαραίτητα ενδεικτικές της ανανέωσης όσων ήταν κάποτε συνήθεις ισραηλινές επιθέσεις στο έδαφος της Συρίας, αλλά μάλλον μια πιθανή εξαίρεση από τους νέους κανόνες που επέβαλε η Ρωσία στην περιοχή.
Το Ισραήλ έχει σχεδόν σταματήσει αυτές τους βομβαρδισμούς τους τελευταίους δυόμισι μήνες.Εάν το Ισραήλ ήταν στην πραγματικότητα πίσω από την εκτεταμένη επίθεση στη Συρία αργά την Πέμπτη, μπορεί να θεωρηθεί ότι ο στόχος των βομβαρδισμών αποτελούσε σαφή απειλή για το Ισραήλ και ότι, επιπλέον, η ύπαρξη αυτών των στόχων στη συριακή επικράτεια δεν ήταν των Ρώσων.
Όπως ανέφερε ο Amos Yadlin, επικεφαλής του think tank της Ινστιτούτου Εθνικής Ασφάλειας, στο ραδιόφωνο 103FM την Πέμπτη: το Ιράν άλλαξε τακτική.
Αντί να επιδιώκει να πάρει στρατιωτικά και οικονομικά τον έλεγχο της Συρίας, το Ιράν έχει αλλάξει την προσοχή του σε δύο ακόμη αρένες – τον Λίβανο και το Ιράκ.
Αυτή η νέα εστίαση περιλαμβάνει τη μετατροπή του Λιβάνου σε de facto ιρανική επαρχία, χρησιμοποιώντας ποικίλα πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά μέτρα.
Αν και αυτό δεν σημαίνει ότι το Ιράν εγκαταλείπει τη Συρία, όπως υπογράμμισε η επιτακτική ανάγκη για τους βομβαρδισμούς της Πέμπτης, η χώρα δεν αποτελεί πλέον κρίσιμο σημείο αναφοράς για τη μεταφορά προηγμένων συστημάτων όπλων στη Χεζμπολάχ. Τα όπλα μπορούν αντ ‘αυτού να σταλούν και αποστέλλονται απευθείας.
Τις τελευταίες ημέρες, υπήρξαν πολλές αναφορές ιρανικών αεροπλάνων που συνδέονται με το σώμα της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς που προσγειώνεται στο αεροδρόμιο της Βηρυτού με σύγχρονα όπλα. Το Ισραήλ προσπάθησε να αποτρέψει την είσοδο στον Λίβανο και επιτίθεται σε όπλα με συνοδεία στη Συρία.
Είναι προφανές ότι το Ιράν έχει βρει μια αποτελεσματικότερη μέθοδο – ένα απλό κανάλι σχεδιασμένο για να ενισχύσει την παρουσία της Χεζμπολάχ και της Σιιτικής τρομοκρατικής ομάδας στο Λίβανο.
Αντί να στέλνει όπλα προς τη Χεζμπολάχ μέσω της Συρίας και να διακινδυνεύει μια σύγκρουση με το Ισραήλ και την ένταση με τη Ρωσία, η Τεχεράνη τα παραδίδει απευθείας στον Λίβανο.
Στο Ιράκ, τα πράγματα είναι ακόμη ευκολότερα – τα όπλα και οι μαχητές μπορούν να μεταφερθούν απευθείας από το έδαφος στις ιρανικές στρατιωτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ.
Αυτή η μεταβολή του τρόπου λειτουργίας του Ιράν είναι πρωτίστως και πρωτίστως, όπως προαναφέρθηκε, λόγω της στάσης της Ρωσίας.
Αν και η Μόσχα δεν ενέκρινε τα Ισραηλινά κτυπήματα, ούτε και ενέκρινε τις προσπάθειες του Ιράν να αναλάβει τη Συρία.
Το μήνυμα φαίνεται να έχει ακουστεί στην Τεχεράνη, καθώς περισσότερες από τις προσπάθειες του Ιράν επικεντρώνονται τώρα στον Λίβανο, παρουσιάζοντας περαιτέρω πονοκεφάλους για το Ισραήλ.
Όπλα και επιρροή
Επιπλέον, στον Λίβανο, σημειώθηκε σημαντική αλλαγή όσον αφορά την παρουσία και την κυριαρχία της Χεζμπολάχ.
Η Χεζμπολάχ είναι περισσότερο ή λιγότερο ο ιδιοκτήτης του Λιβάνου από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, μετά τη Συμφωνία της Taif, που τερματίζει τον εμφύλιο πόλεμο της χώρας για 15 χρόνια και απαιτεί από όλες τις πολιτικές ομάδες να αφοπλιστούν … εκτός από τη Χεζμπολάχ.
Παρόλα αυτά, το Ιράν φαίνεται να έχει πραγματοποιήσει περαιτέρω σημαντικές κινήσεις κατά το παρελθόν έτος με στόχο την ανάληψη όχι μόνο των στρατιωτικών διαστάσεων του Λιβάνου, αλλά και της κυβέρνησής του.
Το Υπουργείο Δημόσιας Υγείας, για παράδειγμα, είναι επικεφαλής ενός γιατρού που συνδέεται με τη Χεζμπολάχ. Υπάρχει επίσης ο Abbas Ibrahim, ο επικεφαλής της Γενικής Διεύθυνσης Ασφάλειας – ένας από τους σημαντικότερους οργανισμούς πληροφοριών του Λιβάνου, ο οποίος θεωρείται διορισμένος από τη Χεζμπολάχ.
Ο πρόεδρος του Λιβάνου, Michel Aoun, θεωρείται μέλος της Συμμαχίας της 8ης Μαρτίου, η οποία διευθύνεται από την ομάδα των σιιτών.
Αυτό συμβαίνει και με τον αρχηγό του προσωπικού των Λιβανέζικων Ενόπλων Δυνάμεων και πολλούς άλλους.
Σύμφωνα με την έκθεση, αυτοί οι ίδιοι πράκτορες μεταφέρουν ευαίσθητες πληροφορίες στη Χεζμπολάχ, επιτρέποντάς της να κάνει ό, τι θέλει στη χώρα.
Ενώ ο Λίβανος μπορεί να είχε γιορτάσει 75 χρόνια ανεξαρτησίας πριν από μία εβδομάδα, οι δραστηριότητες εξαγοράς του Ιράν κάνουν μια κοροϊδία για οποιαδήποτε ιδέα της ανεξαρτησίας του Λιβάνου. Προσπαθώντας να αποτρέψει το Ιράν να εγκατασταθεί στη Συρία, το Ισραήλ πρέπει τώρα να παρακολουθεί όλο και πιο προσεκτικά τον Λίβανο.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΤΙΜES OF ISRAEL : Corfiatiko.blogspot.com
