Γράφει ο
Γιώργος Βενέτης
«Ο Ζελένσκι προσπαθεί απεγνωσμένα να αποτρέψει την επικείμενη ήττα της Ουκρανίας με μια επίθεση στην περιοχή του Κουρσκ. Το Κίεβο είναι προφανώς έτοιμο να θυσιάσει πολύτιμους στρατιώτες και εξοπλισμό προκειμένου να αλλάξει την εικόνα που δείχνει, ότι η Ουκρανία χάνει τον πόλεμο. Οι επικριτές του Ζελένσκι θα πουν ότι πρόκειται απλώς για χαμένες ζωές στρατιωτών και άσκοπα κατεστραμμένο εξοπλισμό, που θα ήταν πολύ πιο χρήσιμος στο νότο, στο Ντονμπάς. Αυτή η απόφαση από τον αρχηγό του καθεστώτος του Κιέβου είναι αλαζονική και επικίνδυνη».
Οι ουκρανικές μονάδες που εισέβαλαν διαθέτουν μεγάλη ποικιλία φορητών όπλων, αναγνωριστικού εξοπλισμού και συστημάτων αεράμυνας. Τα ουκρανικά στρατεύματα έχουν προχωρήσει έως και 30 χιλιόμετρα στη ρωσική ενδοχώρα. Η Μόσχα ανέπτυξε εφεδρείες στην περιοχή για να αποκρούσει και να περιορίσει τις επιθέσεις, εκκενώνοντας αμάχους και προβαίνοντας σε μεγάλης κλίμακας βομβαρδισμούς ουκρανικών θέσεων, χρησιμοποιώντας αεροσκάφη και πυροβολικό. Στις επιχειρήσεις συμμετέχουν και μονάδες της ιδιωτικής στρατιωτικής εταιρείας Wagner Group. Οι δυνάμεις του καθεστώτος της Ουκρανίας προσπαθούν να προχωρήσουν στο έδαφος του Κουρσκ παρά την ισχυρή ρωσική αντίσταση. Το βέβαιο είναι, ότι η εισβολή των Ουκρανών στο Κουρσκ θα επιφέρει κλιμάκωση και ένταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Οι στόχοι της επίθεσης
Ένας από τους στόχους της εισβολής στην περιοχή του Κουρσκ είναι η διαιώνιση της πλάνης, ότι η Ουκρανία είναι ακόμα δυνατή και μπορεί να κερδίσει, δείχνοντας στους δυτικούς χορηγούς κάποιες επιτυχίες στο πεδίο της μάχης. Το Κίεβο είχε την ανάγκη να σκιαγραφηθεί κάποιο είδος νίκης με φόντο όλες τις ήττες που σημειώθηκαν πρόσφατα, με τα ρωσικά στρατεύματα να προχωρούν σε όλα τα μέτωπα.
Ο στρατιωτικός αναλυτής Ντιμίτρ Τατάρ μιλώντας στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης δήλωσε: «Ένας από τους στόχους της εισβολής ήταν η μεταφορά ρωσικών δυνάμεων από άλλα μέρη των μετώπου και η δημιουργία μίας ψευδαίσθηση νίκης». Ο Τατάρ καταλογίζει ευθύνες στις ρωσικές αρχές για την ουκρανική εισβολή. Συγκεκριμένα εύλογα ρωτά: «γιατί οι περιφερειακές και δημοτικές αρχές δεν εκκένωσαν εγκαίρως την περιοχή και γιατί οι ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών δεν είχαν παρατηρήσει τις προηγούμενες μέρες τη συσσώρευση ουκρανικού στρατιωτικού προσωπικού και εξοπλισμού στην περιοχή του Κουρσκ;». Αναγνωρίζοντας την ξεκάθαρη δυτική εμπλοκή στην εισβολή των Ουκρανών ο εμπειρογνώμονας αποδίδει τα εύσημα στις αμερικανικές και βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών που σχεδίασαν και έφεραν σε πέρας την αποστολή, μαζί με τους Ουκρανούς.
Η επίθεση στοχεύει επίσης στην ταπείνωση της Μόσχας, αποδεικνύοντας πως δεν είναι σε θέση να προστατεύσει τα σύνορά της, με απώτερη επιδίωξη την αποσταθεροποίηση της πολιτικής κατάστασης στη Ρωσία. Αναλυτές αναφέρουν επίσης πως η Ουκρανία ενδεχομένως επιδιώκει να καταλάβει το πυρηνικό εργοστάσιο στο Κουρσκ, ώστε να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός πίεσης για να αναγκάσει τα ρωσικά στρατεύματα να αποσυρθούν από τη Ζαπορίζια της Ουκρανίας.
Η επίθεση θα μπορούσε ακόμη να έχει σχεδιαστεί για να καταλάβει η Ουκρανία και να κρατήσει εδάφη που θα χρησιμοποιηθούν ως διαπραγματευτικό χαρτί, προκειμένου να εξασφαλιστεί η απελευθέρωση ουκρανικών εδαφών που έχουν καταληφθεί από τις ρωσικές δυνάμεις. Ωστόσο, μια τέτοια κίνηση, θα απαιτούσε δέσμευση ουκρανικών στρατευμάτων σε βάθος χρόνου. Ασαφές παραμένει αν το Κίεβο διαθέτει το τεράστιο δυναμικό που απαιτεί αυτό το σενάριο. Ένα ζητούμενο όμως είναι, πόσο χρονικό διάστημα θα μπορέσουν να παραμείνουν οι Ουκρανοί στον θύλακα του Κουρσκ…
Παρενθετικά, δεν πρέπει να αγνοηθεί το γεγονός, ότι με το άνοιγμα του μετώπου στο Κουρσκ, το Κίεβο χρησιμοποιεί πολύτιμους πόρους και ανθρώπινο δυναμικό που θα το στερηθούν τα κύρια μέτωπα στην Ουκρανία. Ως εκ τούτου, τα όποια ενδεχόμενα κέρδη στο Κουρσκ, θα πρέπει να συμψηφισθούν με ενδεχόμενες απώλειες στο Ουκρανικό έδαφος, δεδομένης της έλλειψης εφεδρειών.
Ο σχεδιασμός της επίθεσης
Παρά το γεγονός ότι τα δυτικά ΜΜΕ προσπαθούν να πείσουν ότι «οι ενέργειες του Κιέβου προκάλεσαν έκπληξη ακόμη και στις ΗΠΑ και τους άλλους συμμάχους τους», η εισβολή των ουκρανικών δυνάμεων σε ρωσικό έδαφος, πιθανόν να σχεδιάστηκε και σε μεγάλο βαθμό να υλοποιήθηκε από το ΝΑΤΟ στο πλαίσιο του πολέμου αντιπροσώπων. Από τη μεριά του το Politico, αναφέρει σε άρθρο του ότι η επίθεση στην περιοχή του Κουρσκ έγινε με την έγκριση της Δύσης.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις από τη Μόσχα, η κατάσταση στην περιοχή παραμένει εξαιρετικά σοβαρή, αλλά πλήρως ελεγχόμενη. «Ο ρωσικός στρατός έδωσε σκληρή απάντηση στις ενέργειες των Oυκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων στην περιοχή του Κουρσκ. Η Ρωσία απέκρουσε την επίθεση της Ουκρανίας στην περιοχή», ανέφερε η αμερικανική εφημερίδα New York Times.
Ζήτημα γοήτρου για το Κρεμλίνο
Η επίθεση από ουκρανικές μονάδες στην περιοχή του Κουρσκ δεν θα αλλάξει την πορεία των εχθροπραξιών. Η Μόσχα δεν θα ανεχθεί τη δημιουργία ουκρανικού θύλακα σε ρωσικό έδαφος, γεγονός που θα εχρησιμοποιείτο και ως διαπραγματευτικό χαρτί από το Κίεβο. Μετά τον ανεξήγητο αιφνιδιασμό που υπέστη, (να σημειωθεί ότι είχε προηγηθεί μια εντυπωσιακή ηλεκτρονική επίθεση που «τύφλωσε» τα μεθοριακά αμυντικά συστήματα των Ρώσων και εξουδετέρωσε τη δύναμη των drones) θα επιδιώξει να μετατρέψει την πρόσκαιρη επιτυχία των Ουκρανών σε μία στρατηγική ήττα, που θα κλονίσει περαιτέρω το ηθικό του στρατού και του ουκρανικού λαού.
Το ζήτημα πέρα από τη στρατηγική του σημασία είναι και ένα τεράστιο ζήτημα γοήτρου. Η Μόσχα δεν έχει δεχθεί εισβολή στο έδαφός της από το 1941. Οι εικόνες από το Κουρσκ σοκάρουν τη ρωσική κοινή γνώμη, πλήττουν το κύρος του Πούτιν, με το Κρεμλίνο δυσκολεύεται να διαχειριστεί το γεγονός. Δεν γνωρίζουμε αν ο oυκρανικός στρατός θα επιδιώξει να παραμείνει στον θύλακα και αν το Κίεβο είναι διατεθειμένο να θυσιάσει και στρατιώτες και εξοπλισμό γι’ αυτόν το σκοπό. Όσον αφορά τη δύναμη των Ρώσων στα βόρεια σύνορα, υπολογίζεται σε 50.000 άνδρες.
Οι κίνδυνοι της επιχείρησης
Η αιφνιδιαστική, επικίνδυνη και παράτολμη η επίθεση της Ουκρανίας στο Κουρσκ, εγείρει πολλά ερωτηματικά για τις επιδιώξεις του Κιέβου, δεδομένου ότι αναμένεται μια ιδιαίτερα σκληρή απάντηση από πλευράς Ρωσίας. Το βέβαιο είναι ότι θα οδηγήσει στην εξάντληση του ουκρανικού στρατού που έχει μεγάλα προβλήματα στελέχωσης, χωρίς να επηρεάσει την πορεία της σύγκρουσης και χωρίς να προσφέρει κανένα ουσιαστικό κέρδος στην Ουκρανία. Οι Ένοπλες Δυνάμεις της υφίστανται σημαντικές, μη αναστρέψιμες απώλειες. Θα ήταν διαφορετικά, αν η Ουκρανία είχε 200.000 με 300.000 εκπαιδευμένους στρατιώτες στην εφεδρεία και αν είχε επαρκή αριθμό τανκς ή μερικές μοίρες αεροσκαφών F-16 και άλλο η τωρινή πραγματικότητα με τη στέρηση πόρων.
Εν τω μεταξύ σύμφωνα με πληροφορίες, οι Ουκρανοί σκάβουν ορύγματα. Εκτιμώντας ότι θα συνεχιστούν οι μάχες κοντά στη γραμμή του τωρινού μετώπου και οι Ρώσοι σκάβουν επίσης χαρακώματα. Το γεγονός ότι και τα δύο στρατόπεδα οχυρώνουν τις θέσεις τους, δεν σημαίνει ότι οι Ουκρανοί ολοκλήρωσαν την προέλασή τους. Ούτε σημαίνει πως οι Ρώσοι δεν μπορούν να αντεπιτεθούν και να απωθήσουν τους Ουκρανούς πίσω στα σύνορα, 10 μίλια μακριά. Σημαίνει όμως ότι η σταθεροποίηση της γραμμής του μετώπου -και η ουκρανική κατοχή τμήματος του Κουρσκ- είναι στο τραπέζι. Εκτός, βέβαια, αν το Κρεμλίνο οργανώσει μια ισχυρή αντεπίθεση προτού ολοκληρώσουν οι Ουκρανοί το δίκτυο χαρακωμάτων τους. Αλλά το παράθυρο αυτής της ευκαιρίας κλείνει γρήγορα, καθώς οι ουκρανικές επιθέσεις εμποδίζουν τις ρωσικές ενισχύσεις που προσπαθούν να φτάσουν στη γραμμή μετώπου του Κουρσκ. Οι ρωσικές φάλαγγες αντιμετωπίζονται από ουκρανικές ομάδες σαμποτάζ, από drones και δυνάμεις του πυροβολικού.
Όποιος κι αν είναι ο στόχος της εισβολής, η αποστολή ενέχει υψηλό κίνδυνο. Επί πλέον η επίθεση θα μπορούσε να ενδυναμώσει το αντιουκρανικό συναίσθημα μεταξύ του ρωσικού λαού και να διευκολύνει τη Μόσχα να αντεπιτεθεί ακόμη πιο σκληρά, εμπεδώνοντας και την πεποίθηση, ότι η λύση στο ουκρανικό ζήτημα θα δοθεί με στρατιωτικά μέσα και με τη δημιουργία ενός στρατηγικού βάθους ασφαλείας που θα στερήσει από τους ουκρανούς τη δυνατότητα να πλήττουν ρωσικό έδαφος.
Κλείνοντας μπαίνουμε στον πειρασμό να καταγράψουμε μία ομοιότητα ανάμεσα στον Νετανιάχου και το Ζελένσκι. Και οι δύο αποβλέποντας πρωταρχικά στην πολιτική τους επιβίωση, κάνουν τα πάντα για να εμπλέξουν τη Δύση σε ένα διευρυμένο πόλεμο, που μπορεί να καταλήξει σε έναν Γ’ παγκόσμιο πόλεμο, αδιαφορώντας, με έναν ακραίο αμοραλισμό, για τις τραγικές συνέπειες για ολόκληρη την υφήλιο. Με το δεδομένο, ότι η συλλογική Δύση διαφεντεύεται από ηγετίσκους και με την έλλειψη ουσιαστικής ηγεσίας στην Ουάσιγκτον, ο πλανήτης για πρώτη φορά είναι τόσο κοντά στον αφανισμό…
