Το μοναδικό κόλπο που έχει το καθεστώς για να κρατά το λαό αιχμάλωτο εξακολουθεί να είναι το παρωχημένο παραδοσιακό δίπολο «Αριστερά – Δεξιά». Μέχρι στιγμής δεν έχει εφεύρει κάτι καινούργιο, αν και το εθνικό κράτος, μέσα στο οποίο εμφανίστηκε το δίπολο αυτό, έχει καταρρεύσει.
Με την έλευση των μνημονίων, το καθεστώς έξυπνα έστησε
παράλληλα (με το Αριστερά – Δεξιά) το δίπολο Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο. Αντιμνημόνιο τόσο από αριστερά με τον ΣΥΡΙΖΑ κ.λ.π. όσο και από δεξιά με ΑΝΕΛ και ΧΑ.
Το νέο δίπολο έπαιξε μέχρι την άνοδο της Αριστεράς στην εξουσία. Μετά την αποκάλυψη ότι το δίπολο ήταν ψεύτικο και προκειμένου να μην δραπετεύσει επιτέλους ο λαός έξω από το σύστημα, το καθεστώς έσπευσε να φτιάξει δύο νέα αναχώματα. Την αριστερή ΛΑΕ του Λαφαζάνη από τα αριστερά και την Ένωση Κεντρώων του Λεβέντη από τα δεξιά.
Και έστησε την ΛΑΕ από τα αριστερά, δεδομένου ότι το ΚΚΕ δεν πείθει τις λαϊκές μάζες και επομένως δεν θα μπορούσε να αποτελέσει λαϊκό ανάχωμα, και τον Λεβέντη από δεξιά, δεδομένου ότι η ΧΑ έπιασε ταβάνι και δεν μπορεί να παίξει άλλο το ρόλο του μοναδικού αναχώματος.
Τώρα τελευταία μάλιστα, το καθεστώς εμφανίζει και άλλα αναχώματα από δεξιά και αριστερά.
Δηλαδή το καθεστώς, αντιλαμβανόμενο ότι μπορεί να καταρρεύσουν η Κεντροαριστερά και η Κεντροδεξιά, έσπευσε να ανοίξει δύο νέες πολιτικές «τάφρους» αριστερά και δεξιά, παράλληλα με το ΚΚΕ και την ΧΑ, προκειμένου να μείνει εγκλωβισμένος ο λαός στο διαχειριστικής του συστήματος λογικής δίπολο «Αριστερά – Δεξιά» και να μην δραπετεύσει προς άλλες κατευθύνσεις που θα ανατρέψουν το σύστημα.
Δηλαδή για να μην συνειδητοποιήσει ο λαός ότι το πραγματικό δίπολο είναι, οι λίγοι που εξουσιάζουν και κοροϊδεύουν και οι πολλοί που εξουσιάζονται και φοβούνται. (Το αιώνιο δίπολο Ολιγαρχία – Δημοκρατία).
