Το κρυμμένο μήνυμα του Άσωτου Γιου !!!

Το κρυμμένο μήνυμα του Άσωτου Γιου.

Στη διάρκεια μιας περιόδου βαθιάς πνευματικής αναθεώρησης, όπου οι καρδιές μας καλούνται να στραφούν προς το φως της σωτηρίας, η Εκκλησία μάς προτρέπει ν’ ακολουθήσουμε το μονοπάτι της επιστροφής στην αστείρευτη αγκαλιά του Θεού. Η εσωτερική αυτή αναζήτηση αποτελεί το θεμέλιο για μια ζωή γεμάτη πνευματική αναγέννηση.

Ο κόσμος συχνά βυθίζεται στο σκοτάδι της αμαρτίας, κάνοντας τις ψυχές του βαριές από λύπη κ απουσία χαράς. Ενώ οι καρδιές μας μπορεί να μοιάζουν παγωμένες, όταν απομακρυνόμαστε από το φως, υπάρχει πάντα ο ανοιχτός δρόμος τής επιστροφής, έτοιμος να μας οδηγήσει πίσω στην πηγή της θεϊκής αγάπης!!!

Σκέψου πως, αν για κάποιο παράξενο γεγονός εξαφανιζόταν ολόκληρη η Αγία Γραφή από τη γη, ενώ παρέμενε μόνο μια συγκεκριμένη περικοπή του Ευαγγελίου, αυτή μόνη γραπτή παράδοση θα ήταν αρκετή για να κρατήσει ζωντανή την πίστη τής Εκκλησίας, καθώς περιέχει τα ουσιώδη πνευματικά στοιχεία που δίνουν ζωή στο πνεύμα μας μέσω του Ιησού Χριστού.

Σε μια ιστορία που ξεπερνά τα χρονικά όρια, ένας νεότερος γιος αποφάσισε να απομακρυνθεί από το οικείο του περιβάλλον, ζητώντας από τον πατέρα του το μερίδιο της κληρονομιάς που “δικαιούται”. Τον έπεισε η ιδέα της ανεξαρτησίας κ έτσι άρχισε μια πορεία σπατάλης κ αμέλειας, η οποία τελικά τον οδήγησε στην κατάσταση της απόλυτης φτώχειας κ μοναξιάς.

5. Μέσα στο βάθος της απελπισίας, όταν ο γιος αυτός βρέθηκε τόσο χαμένος, που αναγκάστηκε να τρέφεται από τον δρόμο για να επιβιώσει, η καρδιά του γέμισε μετάνοια. Σε μια στιγμή αυθεντικής αναγνώρισης των λαθών του, επέστρεψε με ταπεινότητα, ζητώντας συγχώρεση, λέγοντας: «πατέρα, έχω αμαρτήσει τόσο στον Θεό όσο κ σ’ εσένα… Δεν είμαι πλέον άξιος να φέρω τ’ όνομά σου.» Ο πατέρας, γεμάτος ανείπωτη αγάπη, τον υποδέχτηκε με μια γιορτή που ανέδειξε τη χαρά της επιστροφής, υπερβαίνοντας κάθε επίπληξη.

Αντίθετα, ο μεγαλύτερος γιος, που μέχρι τότε έδειχνε εξωτερικά τις αρετές της υπακοής κ της συνέπειας, δεν μπορούσε να κατανοήσει την ευγνωμοσύνη του πατέρα για την επιστροφή του αμαρτωλού. Η καρδιά του, στερημένη από την ουσιαστική αγάπη, που χαρακτηρίζει τα παιδιά του Θεού, τον έκανε να διαμαρτύρεται για τη μεγάλη στοργή που επιδείκνυε ο πατέρας• μια στοργή, που, σύμφωνα με το θεϊκό μήνυμα, υπερβαίνει κάθε ανθρώπινο δικαίωμα κρίσης.

Μες από αυτήν την περικοπή, ο Χριστός μάς διδάσκει πως καμιά αμαρτία δεν μπορεί να υπερβεί την απέραντη συμπόνια κ φιλανθρωπία του Θεού. Η αληθινή μετάνοια δεν είναι απλά ένα συναίσθημα λύπης, αλλά μια αποφασιστική κίνηση επιστροφής στην αγάπη Του• μια κίνηση, που έχει τη δύναμη ν’ αναστατώνει καρδιές, να μεταμορφώνει ζωές κ να διαγράφει τα βαρύτατα λάθη του παρελθόντος.

Τελικά, αυτό που μπορεί να μας στερήσει την αιώνια σωτηρία είναι η επίμονη παραμονή μας στη σφαλερή πορεία της αμαρτίας, δλδ η αμετανοησία. Αν δεν επιλέξουμε να επιστρέψουμε στην πατρική οικία τού Θεού, τα λάθη μας θα παραμείνουν αμετάβλητα. Αντίθετα, κάθε βήμα προς το φως της μετάνοιας ανοίγει τον δρόμο για ένα νέο μέλλον, στο οποίο ο στοργικός Πατέρας μας μάς περιμένει με ανοιχτές αγκαλιές στην πύλη του Παράδεισου, έτοιμος να μας υποδεχτεί σε ένα αιώνιο πανηγύρι.

Με τιμή, Μαρία ~ Ορθόδοξα Σκιρτήματα ~Ορθοδοξία και Επικαιρότητα ~