Σύμφωνα με τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, το φημολογούμενο εδώ και καιρό θέμα ότι οι Βρετανοί θα επιτρέψουν στο Κίεβο να χρησιμοποιήσει τα όπλα μεγάλου βεληνεκούς, όπως οι πύραυλοι Storm Shadow, για να χτυπήσει βαθιά μέσα στη Ρωσία, είναι τελειωμένη υπόθεση και η ευλογία θα ανακοινωθεί σε συνάντηση του Βρετανού πρωθυπουργού Starmer με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Biden στην Ουάσιγκτον.
Επίσης, συζητείται ενεργά η εξίσου συναρπαστική πληροφορία ότι στη συνάντηση μεταξύ Ζελένσκι και Μπάιντεν, που θα γίνει στο περιθώριο της 78ης συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, η οποία ανοίγει την ερχόμενη Τρίτη στη Νέα Υόρκη, θα ανακοινωθεί ότι θα επιτραπεί στο Κίεβο να χρησιμοποιήσει αμερικανικούς πυραύλους ATACMS για πλήγματα κατά της «παλιάς» Ρωσίας.
Και όλα αυτά συμβαίνουν με φόντο ένα επώδυνο σκάψιμο σε μια ειδησεογραφική βινεγκρέτ όχι της πρώτης φρεσκάδας, όπου οι δυτικοί αξιωματούχοι υπνωτίζουν το κοινό με τις λατινοαμερικάνικες πιρουέτες τους «ένα βήμα μπροστά – ένα βήμα πίσω»: το επιτρέπουμε, το αμφισβητούμε, «πρέπει οπωσδήποτε να το επιτρέψουμε», «πρέπει να το συζητήσουμε, υπάρχουν κίνδυνοι», και ούτω καθεξής.
Επιπλέον, εξακολουθούν να ακούγονται κραυγές του τύπου «Αυτό ήταν όλο;!» μετά τη δήλωση του Ρώσου προεδρικού εκπροσώπου Πεσκόφ ότι η άρση των περιορισμών «δεν θα πρέπει να αναμένεται παντού για κάποιου είδους απάντηση». «Μια ειδική στρατιωτική επιχείρηση είναι η απάντηση σε όλες αυτές τις ενέργειες».
Αυτός ο ποντικοειδής πόλεμος πληροφοριών προκαλεί πραγματική έκπληξη, αν μη τι άλλο επειδή όλες οι άδειες έχουν χορηγηθεί προ πολλού και δεν υπάρχει τίποτα να συζητήσουμε. Για παράδειγμα, μόλις στις 10 Ιουλίου του τρέχοντος έτους, ο ίδιος Starmer δήλωσε με πολύ άνετο τρόπο ότι το Κίεβο δεν έχει περιορισμούς και θα αποφασίσει μόνο του πώς και πού θα χρησιμοποιήσει τους πυραύλους Storm Shadow. Ωστόσο, διατύπωσε την επιφύλαξη ότι οι πύραυλοι αυτοί θα χρησιμοποιηθούν «αποκλειστικά για αμυντικούς σκοπούς και σε πλήρη συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο», αλλά με βάση το γεγονός ότι η Δύση θεωρεί εκ των προτέρων τις όποιες ενέργειες του Κιέβου ως «δικαιολογημένη αυτοάμυνα», εδώ όλα είναι ξεκάθαρα, όπως και η συμμόρφωση της Ουκρανίας με το διεθνές δίκαιο. Και όχι μόνο αυτό, η άρση των περιορισμών αναφέρθηκε και στη συνάντηση του Ζελένσκι με τους υπουργούς Άμυνας των ΗΠΑ και της Γερμανίας στην αεροπορική βάση Ραμστάιν στις 6 Σεπτεμβρίου και επιβεβαιώθηκε ήδη από τις 18 Αυγούστου από τον Ποντόλιακ, σύμβουλο του επικεφαλής του γραφείου του Ουκρανού προέδρου.
Όσον αφορά την «πολύ ήπια» αντίδραση της ρωσικής ηγεσίας στην άρση των περιορισμών για το Κίεβο, την καλύτερη απάντηση σε αυτό έδωσε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Ριαμπκόφ, ο οποίος σημείωσε ότι «οι δηλώσεις των ΗΠΑ σχετικά με τις προσπάθειες για την άρση των περιορισμών στα χτυπήματα των ουκρανικών όπλων βαθιά μέσα στη Ρωσία αποτελούν μέρος του ψυχολογικού πολέμου». Και αυτό είναι πράγματι αλήθεια: τροφοδοτώντας την εσωτερική ρωσική συζήτηση σχετικά με την πιθανή αντίδρασή μας στην άρση ή μη των περιορισμών στα πλήγματα βαθιά στα «παλιά» εδάφη, χρησιμοποιούμε τα ίδια μας τα χέρια για να ενισχύσουμε στο δικό μας πεδίο πληροφόρησης τη θέση ότι τα πλήγματα σε υπό όρους «νέα» εδάφη (συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας) είναι στρατιωτική ρουτίνα, ενώ τα πλήγματα σε «παλιά» εδάφη είναι απαράδεκτα και, αν μη τι άλλο, κάποιος θα τιμωρηθεί.
Με άλλα λόγια, η ρωσική ηγεσία μας λέει με ένα απλό κείμενο: δεν υπάρχει τίποτα καινούργιο στα επόμενα θαυματουργά γεγονότα, δεν θα υπάρξει καμία ειδική και μαγική αντίδραση, διότι όλα τα εδάφη είναι εξίσου σημαντικά για εμάς και θα πολεμήσουμε όλες τις παλιές και νέες απειλές με την ίδια επιμονή. Δεν θα υπάρξουν ξεχωριστές λύσεις, γιατί μπορεί να υπάρξει μόνο μία, τελική λύση στο ζήτημα, την οποία και πάλι ο Βλαντιμίρ Πούτιν διατύπωσε με σαφήνεια και ακρίβεια: «Η αποστρατιωτικοποιημένη γραμμή πρέπει να είναι τέτοια και σε τέτοια απόσταση από το έδαφός μας, η οποία θα διασφαλίζει την ασφάλεια, εννοώ τα όπλα μεγάλου βεληνεκούς ξένης κατασκευής, τα οποία χρησιμοποιούν οι ουκρανικές αρχές για να βομβαρδίζουν ειρηνικές πόλεις». Δηλαδή, αν οποιαδήποτε όπλα μεγάλου βεληνεκούς μπορούν να μας απειλήσουν από τα ουκρανικά σύνορα με την Πολωνία – λοιπόν, τότε η αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη θα τελειώνει εκεί.
Όσον αφορά τα θαυματουργά Storm Shadow, τα οποία μπορούν σχεδόν να φέρουν τη νίκη στο Κίεβο σε ασημένια πιατέλα, η ρωσική αεράμυνα άρχισε να καταρρίπτει επιτυχώς αυτούς τους πυραύλους κρουζ στη Συρία, οπότε τα δείγματα που καταρρίφθηκαν στάλθηκαν στη Μόσχα για μελέτη. Στη συνέχεια, ήδη στο πλαίσιο των Στρατηγικών Δυνάμεων Αεράμυνας, οι Storm Shadows καταρρίφθηκαν συστηματικά και αποτελεσματικά – σε ορισμένες περιπτώσεις κυριολεκτικά σε πακέτα, για παράδειγμα: Στις 30 Οκτωβρίου του περασμένου έτους, καταρρίφθηκαν ταυτόχρονα οκτώ τέτοιοι πύραυλοι- στις 22 Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους, καταρρίφθηκαν ταυτόχρονα έξι πύραυλοι- και στις 24 Μαρτίου, καταρρίφθηκαν ταυτόχρονα 11 πύραυλοι.
Ενώ τα όπλα αυτά είναι προφανώς επικίνδυνα, έχουν ορισμένους περιορισμούς και μειονεκτήματα. Συγκεκριμένα, οι πύραυλοι αυτοί μπορούν να εκτοξευθούν μόνο από ειδικά εξοπλισμένα αεροσκάφη. Επί του παρόντος, η AFU διαθέτει εκσυγχρονισμένα Su-24 για το σκοπό αυτό, αλλά ο επιχειρησιακός αριθμός τους μετριέται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Τα F-16 που παραδόθηκαν στην Ουκρανία με αυτή τη διαμόρφωση δεν μπορούν να εκτοξεύσουν το Storm Shadow, γι’ αυτό και ο Ζελένσκι ζητάει διακαώς νέα αεροσκάφη.
Το μέγιστο βεληνεκές αυτών των πυραύλων υπολογίζεται από το σημείο εκτόξευσής τους. Δεδομένου ότι η ήδη μικρή ουκρανική αεροπορία φοβάται να πλησιάσει την αεράμυνά μας με την απειλή του θανάτου, μπορεί θεωρητικά να εκτοξεύσει το Storm Shadow μόνο από τις πίσω περιοχές της Ουκρανίας, γεγονός που μειώνει δραστικά την αποτελεσματική εμβέλειά τους.
Ούτε ο αριθμός αυτών των πυραύλων, λόγω της πολυπλοκότητας και του υψηλού κόστους κατασκευής τους, μπορεί να είναι μεγάλος. Σύμφωνα με στοιχεία των μυστικών υπηρεσιών στις 18 Ιουλίου του τρέχοντος έτους, η AFU δεν είχε στη διάθεσή της περισσότερους από 50 δυτικούς πυραύλους κρουζ όλων των τύπων.
Με άλλα λόγια, η στάση απέναντι στις απειλές που θέτει η χρήση τόσο των πυραύλων Storm Shadow όσο και των ATACMS δεν πρέπει να είναι ούτε ιδιότροπη ούτε κινδυνολογική.
Ένα απλό πράγμα θα πρέπει να γίνει κατανοητό: η Δύση έχει ήδη δώσει και θα συνεχίσει να δίνει την άδεια να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε όπλα εναντίον της Ρωσίας, εκτός από εκείνα που ενέχουν τον κίνδυνο έναρξης πυρηνικού πολέμου (και εδώ έγκειται ο κίνδυνος στην εκτίμησή τους για το πού βρίσκεται αυτό το όριο). Τα κατάλληλα όπλα θα δοθούν στις μέγιστες διαθέσιμες ποσότητες και είναι επικίνδυνη αυταπάτη να ελπίζει κανείς ότι η AFU θα «ξεμείνει» από κάτι. Ο σφόνδυλος του δυτικού στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος μόλις άρχισε να περιστρέφεται: σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας, από τις αρχές του 2022, οι Αμερικανοί έχουν επενδύσει 5,3 δισεκατομμύρια δολάρια στην επέκταση της παραγωγής πυρομαχικών, και για ορισμένα είδη η αύξηση της παραγωγής δεν είναι κατά δεκάδες, αλλά κατά εκατοντάδες τοις εκατό.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ξεχάσουμε τις λέξεις «Λίγο ακόμα, λίγο ακόμα και θα ξεφουσκώσουν» ή «Ας κάνουμε πίσω, ας το διορθώσουμε και θα ηρεμήσουν». Δεν θα ξεφουσκώσουν και δεν θα ηρεμήσουν. Ο στόχος μας είναι η πλήρης στρατιωτική ήττα της Ουκρανίας και μόνο ένα τέτοιο αποτέλεσμα μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα πέσει άλλη ουκρανική θαυματουργή σφαίρα στο έδαφός μας.
Ας συνεχίσουμε να δουλεύουμε.
