ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΗΡ. ΔΕΣΠΟΤΗ
Ἰωάννινα Μάϊος 2022
Εἰσαγωγικά
«Ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ ἔσε-σθέ μοι μάρτυρες», (Πράξεις 1, 8).
Στήν μικρή μας αὐτή ἐργασία θά ἀσχοληθοῦμε μέ τό μαρτυρικό φρόνημα τοῦ ἁγίου μας Παϊσίου. Ὁ λόγος τῆς δημιουργίας αὐτῆς τῆς ἐργασίας εἶναι νά παρουσιά- σουμε καί νά γνωρίσουμε μία ἀπό τίς πολλές πτυχές τῆς ζωῆς του, καί νά τόν μιμη-θοῦμε ὅσο μᾶς εἶναι δυνατόν.
Φρόνημα σημαίνει τήν ψυχική διάθεση, τήν πνευματική κατάσταση πού κάνει τόν ἄνθρωπο θαρραλέο καί ἀποφασιστικό νά τηρεῖ τίς θεῖες ἐντολές γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι πιστός στό ἦθος τῆς Ἐκκλησίας, πού τό ἐκφράζει καί τό ἐκδηλώνει σέ κάθε λεπτομέρεια τῆς ζωῆς του, π.χ. πῶς θά μιμηθεῖ τήν μαρτυρική ζωή τοῦ Χριστοῦ, ὅσο αὐτό εἶναι δυνατόν.
Μάρτυρας εἶναι αὐτὸς ποὺ βεβαιώνει τὴν ἀλήθεια, δηλαδή τήν πίστη του καί τήν ἀγάπη του πρός τόν Χριστό.
Μαρτυρία εἶναι ἡ βεβαίωση τῆς ἀλήθειας καὶ μαρτύριο εἶναι οἱ συνέπειες τῆς ἐπιμονῆς τοῦ μάρτυρα στὴν ἀλήθεια. Πρῶτος Μάρτυρας τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Ὁποῖος, ὡς ἀπεσταλμένος τοῦ Πατρός, ἦρθε στὸν κόσμο νὰ μαρτυρήσει τὴν ἀποκεκαλυμμένη ἀλήθεια γιά τό πῶς θά γίνει ὁ ἄνθρωπος Ἅγιος. Ὁ μαρτυρικός θάνατος μετά αἵματος ἤ χωρίς τήν ἔκχυση αἵματος γίνεται πάντα σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Εἶναι σημεῖο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ γιά τούς ἀνθρώπους, γιά νά ἐπιστρέψουν στήν κατάσταση τήν πρό τῆς πτώσεως. Τό μαρτύριο δέν εἶναι ποτέ ἀνθρώπινη ἐπιδίωξη·γιατί ὁ ἀληθινός μάρτυρας εἶναι ἐκεῖ-νος πού ἔγινε ὅργανο τοῦ Θεοῦ, πού ταύτισε τήν δική του θέληση στό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί δέν ἐπιθυμεῖ πιά τίποτε γιά τόν ἑαυτό του οὔτε κἄν τήν δόξα τοῦ μάρτυ-ρα1.
Ἀναίμακτοι μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ, – μοναχοί καί λαϊκοί – ὅπως ὁ ἅγιός μας, εἶναι αὐτοί πού σήμερα δίνουν τήν ὁμολογία τῆς πίστεώς τους «τό ὑπέρ Αὐτοῦ πάσχειν» (Φιλ. 1, 29), γιατί ὁ Χριστός εἶναι «ὁ Μάρτυς πιστός» (Ἀποκ. 1, 5 & 3, 14). Καί ζοῦμε «κατ’ οὐσίαν, μαρτυρικόν βίο2».
Ὁ Ὅσιος Πέτρος ὁ Δαμασκηνός γράφει3: Κι ὅταν κανείς εἶναι ἀσθενής, τότε ὀφεί-λει νά προσέχει περισσότερο στήν μαρτυρία τῆς συνειδήσεως, γιά νά ἐλευθερώσει τήν ψυχή του ἀπό κάθε καταδίκη, μήπως φτάσει τό τέλος τῆς ζωῆς καί μέλλει νά μετανοεῖ ἀνώφελα καί νά θρηνεῖ αἰώνια. Ἐκεῖνος λοιπόν πού δέν μπορεῖ νά ὑποστεῖ γιά τόν Χριστό αἰσθητό θάνατο, ὅπως Ἐκεῖνος, πρέπει νά ὑπομένει τοὐλάχιστον τόν κατά προαίρεση θάνατο νοητῶς. Καί θά εἶναι μάρτυρας κατά τήν συνείδηση, μέ τό νά μή ὑποταχθεῖ στούς δαίμονες καί στά θελήματα πού τόν πολεμοῦν, ἀλλά νά τούς νικᾶ, ὅπως οἱ ἅγιοι Μάρτυρες καί οἱ Ὅσιοι Πατέρες· γιατί οἱ πρῶτοι μαρτύρησαν ….
Διαβάστε τη συνέχεια πατώντας τον παρακάτω σύνδεσμο
