Ο Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντιμίρ Πούτιν και η Υπουργός Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης και Εξωτερικών Υποθέσεων της Αυστρίας Karin Kneisl. Φωτογραφία αρχείου
Ιρίνα Alksnis
Υπάρχουν γεγονότα, τα οποία στην επίσημη ρουτίνα είναι καταδικασμένα σε μια μακρά και προσεκτική μελέτη “κάτω από το μεγεθυντικό φακό”, με πολλές εικασίες και παραδοχές γι ‘ αυτά.
Η επικείμενη επίσκεψη του Βλαντιμίρ Πούτιν στο γάμο της Αυστριακής Υπουργού Εξωτερικών Karin Kneissl στο δρόμο για μια συνάντηση με την Angela Merkel αναφέρεται ακριβώς σε αυτό. Οι επίσημες διαβεβαιώσεις του Κρεμλίνου σχετικά με την ιδιωτική φύση του επερχόμενου γεγονότος δεν είναι σε θέση να ανατρέψουν την περιέργεια παρατηρητών και εμπειρογνωμόνων σχετικά με το ιστορικό του τι συμβαίνει και δεν μπορεί να σταματήσει την πτήση της φαντασίωσης τους στην ανάλυση των γεγονότων.
Και δεδομένου ότι ακόμη και τα πιο προφανή πράγματα για τη Ρωσία και τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη της, έχουν πρόσφατα γίνει μια μορφή Κάφκα στους Δυτικούς διερμηνείες είναι πιθανό η ίδια τύχη να περιμένει το μελλοντικό εορταστικό ταξίδι του Πούτιν στην Αυστρία.
Έτσι, είναι πραγματικά λογικό να εξετάσουμε την αναγγελθείσα επίσκεψη και να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τι υπόγεια ρεύματα που προκαλούνται και αν υπάρχουν , αυτά τα υπόγεια ρεύματα, κατ ‘ αρχήν.
Ξεκινώντας πρέπει να σημειωθεί ότι πολύ καιρό το ευρύ κοινό δεν ακούει για την παρουσία του Ρώσου Προέδρου σε ιδιωτικές ενέργειες στο εξωτερικό. Τα δείπνα του με ηγέτες άλλων χωρών σε ανεπίσημους χώρους, όπως εστιατόρια ή κοινή συμμετοχή σε οποιεσδήποτε ημιεπίσημες ενέργειες (είτε πρόκειται για αθλητικό αγώνα είτε για συναυλία), αποτελούν μέρος του προγράμματος στο πλαίσιο των επισκέψεων.
Αλλά ας υπογραμμιστεί ότι ιδιωτικές εκδηλώσεις στο εξωτερικό με τη συμμετοχή του Πούτιν είναι τόσο σπάνιες που κάθε ένα από αυτά γίνεται ένα αξιοσημείωτο γεγονός. Ίσως, η συνάντηση του Ρώσου Προέδρου με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι στην Ιταλία, ο οποίος ήταν εκείνη τη στιγμή σε βαθιά ατίμωση και εν μέσω δικαστικών διενέξεων στην πατρίδα του, ήταν σχεδόν το τελευταίο τέτοιο γεγονός. Παρά το γεγονός ότι οι φιλικές σχέσεις τους είναι μακροχρόνιες και γνωστές, το αποδεικτικό βήμα του Βλαντιμίρ Πούτιν προσέλκυσε την έντονη προσοχή του κοινού.
Ωστόσο, η συνάντηση του Πούτιν με τον Μπερλουσκόνι πριν από τέσσερα χρόνια μόνο υπογραμμίζει την επικείμενη επίσκεψη του Ρώσου Προέδρου στην Αυστρία. Η Κάριν Kneisl συνδέεται με τον Ρώσο Πρόεδρο με μια σύντομη, πρόσφατη και απολύτως επίσημη γνωριμία. Κρίνοντας από τα σχόλια, αυτή απλά τόλμησε να τον καλέσει στο γάμο της σε προσωπική επικοινωνία και σε αντάλλαγμα έλαβε-προφανώς κάπως απροσδόκητα για τον εαυτό της- την συγκατάθεση του.
Η συζήτηση για τους λόγους που ωθούν τον Βλαντιμίρ Πούτιν να αποδεχθεί την πρόσκληση, θέτει την πλειοψηφία των παρατηρητών στην προφανή ιδέα ότι είναι η επιθυμία να διακριθεί η Αυστρία από αρκετούς άλλους Ευρωπαίους εταίρους και να δοθεί στη χώρα αυτή (ενώπιον της Ένας υψηλόβαθμος αντιπρόσωπος) μια ειδική-και προσωπική-συμπάθεια του Ρώσου Προέδρου.
Όπως είναι γνωστό, η Αυστρία έχει αρνηθεί άμεσα και κατηγορηματικά να απελάσει Ρώσους διπλωμάτες κατά τη διάρκεια της μεγάλης κλίμακας δράσης που οργάνωσε η μεγάλη Βρετανία στην υπόθεση Skripal. Και γενικά, τα τελευταία χρόνια, η Βιέννη υπογράμμισε την απόστασή της από όλα τα γεωπολιτικά σκάνδαλα και δεν επέτρεψε στον εαυτό της να συρθεί κατά της Ρωσικής υστερίας, διατηρώντας την πιο ρεαλιστική (και, κατά συνέπεια, φιλική) προσέγγιση στις σχέσεις με τη Ρωσία.
Την ίδια στιγμή, υπάρχει η υποψία ότι θα υπάρξουν δυνάμεις στη Δύση που θα βρουν την εξήγηση πολύ απλή και όχι αρκετά απειλητική από το Κρεμλίνο. Ως αποτέλεσμα, βαθιές και μπλεγμένες θεωρίες συνωμοσίας θα δημιουργηθούν, εξηγώντας τις προθέσεις της Μόσχας με όλα να αποδίδονται στην πονηριά.
Λοιπόν, ίσως θα πρέπει να βοηθήσουμε στη δύσκολη δουλειά τους και να προσφέρουμε μια πιο «συνωμοσιακή » εκδοχή του ταξιδιού του Βλαντιμίρ Πούτιν στο γάμο της Αυστριακής Υπουργού.
Είναι λογικό να θυμηθούμε τα γεγονότα πριν από ένα μήνα, όταν η Ρωσία φιλοξένησε το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA, όπου μεταξύ των οπαδών ήταν οι αρχηγοί των αντίστοιχων κρατών. Η αποθέωση του αθλητικού Φεστιβάλ ήταν ο τελικός αγώνας, τα αστέρια των οποίων-παράλληλα με τους παίκτες-απροσδόκητα έγιναν οι πρόεδροι της Γαλλίας και της Κροατίας, που υποστήριζαν τις εθνικές ομάδες τους.
Η Ρωσία, η Μόσχα και ο Βλαντιμίρ Πούτιν ο ίδιος, ο οποίος παρακολούθησε επίσης τον αγώνα, δημιούργησαν μια τέτοια υπέροχη ατμόσφαιρα στο πρωτάθλημα που ο κόσμος είδε Εμμανουήλ Macron και την Grabar-Kitarović με εντελώς νέα μάτια. Και οι ίδιοι οι πρόεδροι σίγουρα θα παραμείνουν στη μνήμη της βραδιάς.
Είναι εδώ όπου όλοι οι ελθόντες Ρωσόφοβοι μπορούν να ψάξουν για το νέο “μυστικό όπλο του Κρεμλίνου”.
Στον κόσμο της απελπιστικά αυξανόμενης αντιπαράθεσης, της θραύσης των δεσμών, των ατελείωτων αντιπαραθέσεων και σκανδάλων της Μόσχας (και προσωπικά του Βλαντιμίρ Πούτιν) υπενθυμίζουν στους ισχυρούς αυτού του κόσμου ότι τα πάντα μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικά. Ότι υπάρχει πολλή χαρά, καλοσύνη και φιλία στον κόσμο, και τυχόν αντιφάσεις μπορούν να επιλυθούν σε μια εποικοδομητική και ήρεμη συζήτηση.
Στο γενικό υπόβαθρο της παγκόσμιας κλιμάκωσης, και στις πιο ακαθάριστες και βρώμικες εκδηλώσεις, η Ρωσία στο υψηλότερο επίπεδο δίνει παραδείγματα απλής φυσιολογικής ανθρώπινης συμπεριφοράς: φιλοξενία, ζεστασιά και χαρά για την ευτυχία των άλλων ανθρώπων. Ανοίγει έτσι την πόρτα σε εναλλακτικές εξελίξεις, δίνοντας ελπίδα να αποφευχθεί το χειρότερο σενάριο το οποίο προσεγγίζει σταθερά τον κόσμο.
Και είναι απαραίτητο για αυτό μόνο να ακολουθήσουν τον προτεινόμενο από τη Μόσχα δρόμο.
Φαίνεται ότι αυτό είναι ένα αρκετά απειλητικό σενάριο για πολλούς στη Δύση, έτσι ώστε να βασίζεται σε άλλη έρευνα που αποκαλύπτει το Κρεμλίνο από τους Times, το CNN ή το Bloomberg.
