Το νέο μπομπολιστάν είναι εδώ. Και λέγεται σαββιδιστάν.
Διατηρούν όμως εν ζωή με συμβάσεις και δημόσια έργα και το παλιό,
..πρώτα απ’ όλα τιμής ένεκεν για τους πασόκους υπουργούς,
..και δεύτερον γιατί καλό είναι να έχεις μία καβάτζα. Ποτέ δεν ξέρεις τί γίνεται.
( Ναι, ναι. Οι πασόκοι υπουργοί είναι ακόμη
πασόκοι. Πασόκος παραμένει κανείς για όλη του τη ζωή. Είναι κάτι σαν μετάλλαξη: ζημιά στο DNA. Μόνο μετά θάνατον απαλλάσσεται κάποιος της ιδιότητας, αν και ακόμη και γι αυτό δεν υπάρχουν σαφείς μαρτυρίες.)
Έτσι μετά το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, και μάλλον και το κύπελλο στο ποδόσφαιρο (το πρωτάθλημα απ’ του χρόνου),
..το νέο μπομπολιστάν ετοιμάζεται να εμπλουτιστεί με την εφημερίδα-ναυαρχίδα του παλιού μπομπολιστάν.
Μπορεί και να ξανακούσουμε ειδήσεις απ’ το MOUGA, ποιοέ ξέρει; Μας έλειψε ο βόθρος και οι σκ@τατζήδες του.
Φωτιά στα τόπια. Ο ΤΣΥΡΙΖΑ πάει για μεγάλα πράγματα. Ποιά τριακονταετία του ΠαΣοΚ; Πενήντα και βλέπουμε.
Αν βοηθήσει μάλιστα κι η αξιωματική αντιπολίτευση, τα πιάνει άνετα. Που έτσι κι αλλιώς βοηθάει όσο μπορεί.
Γιατί δεν μπορεί να έχεις σοβαρή απαίτηση να γίνεις κυβέρνηση με αντιπρόεδρο τον γελοιοδέστερο πολιτικό της μεταπολίτευσης. Όχι πως ο πρόεδρος είναι πολύ καλύτερος. Αλλά τουλάχιστον δεν τσιρίζει.
Φωτιά στα τόπια.
Διαπλοκή νάναι κι ας μιλάει ρώσικα. Παράγκα νάναι κι ας μη μιλάει γρι ελληνικά.
Το χρήμα δεν έχει γλώσσα. Ούτε οι μίζες. Ούτε η πολιτική ξετσιπ(ρ)ωσιά.
Η αριστερή παρένθεση τελείωσε. Κράτησε δεν κράτησε πέντε μήνες. Απ’ τον Ιανουάριο του ’15 μέχρι τον Ιούλιο. Τώρα συνεχίζεται η νεοφιλελεύθερη οιονεί νεοφασιστική χούντα που άρχισε πριν επτά χρόνια.
Τα πράγματα ξαναμπαίνουν στον κανονικό τους ρυθμό: Δικομματικό δίπολο, διαπλοκή, διορισμοί, έρχονται και τα σκάνδαλα που δεν μπορεί θα υπάρχουν, απλώς δεν έχουν “σκάσει” ακόμα, όλα καλά.
Όλα όπως παλιά. Όλα;
Εντάξει. Το ότι στο μεταξύ φτωχοποιήθηκε ο λαός, εξανδραποδίστηκε η κοινωνία, καταστράφηκε το μέλλον μιάς τουλάχιστον γενιάς, δεν είναι και τίποτα σοβαρό.
Το σύστημα να είναι καλά. Και τα τσιράκια του. Οι καραγκιόζηδές του.
Να κόβουν κορδέλες, να κλ@νουν απ’ το στόμα, να στήνουν διαπλοκές και παράγκες.
Οι καναπέδες ναν’ καλά. Κι οι πέτρες. Που κάθονται στην ησυχία τους στους δρόμους και δεν τις πειράζει κανείς.
Το μπομπολιστάν απέθανε!
Ζήτω το μπομπολιστάν!..
