Του Πέτρου Χασάπη
Αν το προσέξατε, παραιτούμενος χθες ο Πρόεδρος του ΣτΕ, ουσιαστικά κατέβασε ένα μανιφέστο, το οποίο είναι ακριβώς το ίδιο με εκείνο που επίμονα επαναλαμβάνω κι εγώ εδώ και χρόνια.
Είπε λοιπόν το εξής σε μια μόνο φράση: “Το οικονομικό έχει επιβληθεί επί του θεσμικού” και υποστήριξε πως αυτό είναι καταστροφικό.Εγώ λέω το ίδιο πράγμα εδώ και χρόνια με παραπλήσια λόγια. Ότι δηλαδή η οικονομική εξουσία έχει επιβληθεί και υποτάξει την πολιτική εξουσία, και ότι αυτό θα πρέπει να αλλάξει διαφορετικά δεν υπάρχει μέλλον, όχι μόνο για μας τους Έλληνες, αλλά για όλους τους συνανθρώπους μας όπου γης, που χωρίς να το καταλαβαίνουν γίνονται δούλοι στα δίχτυα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.
Πως όμως θα αλλάξει αυτό;
Εδώ ακριβώς έγκειται το μήνυμα της επερχόμενης κατά την άποψή μου Δ’ Ελληνικής Δημοκρατίας. Το οικονομικό επιβλήθηκε επί του θεσμικού, γιατί βρήκε πρόσφορο έδαφος. Και αυτό το πρόσφορο έδαφος είναι ο υπερσυγκεντρωτισμός του θεσμικού. Εύκολα λοιπόν μπορεί το οικονομικό να εξουσιάσει τον επικεφαλής σε ένα συγκεντρωτικό θεσμικό σύστημα, τον οποίο μάλιστα το ίδιο σπρώχνει στην εξουσία. Αυτό στην πραγματικότητα είναι ολόκληρο το πνεύμα του Δυτικού Αστισμού και Κοινοβουλευτισμού της βιομηχανικής εποχής που φεύγει. Είναι λοιπόν πολύ πιο εύκολο να επιβληθείς επί ενός συγκεντρωτικού συστήματος, αν ελέγξεις την κορυφή του, από ένα δημοκρατικό σύστημα.
Θα έχετε προσέξει ήδη το πολιτικό τέχνασμα που χρησιμοποιεί η κ. Μέρκελ. Όταν έχει το πάνω χέρι προχωράει κανονικά και επιβάλει τα γερμανικά συμφέροντα. Όταν όμως ζορίζεται και βρίσκεται προ τελεσιγράφων, αμέσως προτάσσει το γερμανικό Κοινοβούλιο και τον Γερμανό φορολογούμενο και έτσι ξεφεύγει από κάθε πίεση. Το ίδιο ακριβώς θα μπορούσε να πράξει και η ελληνική κυβέρνηση για πολλά θέματα (μνημόνιο, Σκοπιανό κ.λ.π.). Δεν το κάνει όμως, γιατί ήδη εδώ το οικονομικό έχει πλήρως επιβληθεί επί του θεσμικού.
Η μονόδρομη λύση επομένως είναι η αποσυγκέντρωση (δεν λέω αποκέντρωση που έχει άλλη έννοια) της εξουσίας. Δηλαδή η λύση είναι ο όσο το δυνατόν μεγαλύτερος εκδημοκρατισμός του θεσμικού συστήματος.
Δεν προτείνω απλά τον εκδημοκρατισμό ως ένα αφηρημένο “φάρμακο” δια πάσαν νόσον, αλλά τον προτείνω ως συγκεκριμένη θεσμική αλλαγή για να απαλλαγεί το θεσμικό από την επιβολή του οικονομικού πάνω του και με αυτόν τον τρόπο να απαλλαγεί ο ελληνικός λαός από παντός είδους πιέσεις και στυγνή εκμετάλλευση..
Αυτή πρέπει να είναι η κεντρική ιδέα και πρόταση για το πέρασμα στην Δ’ Ελληνική Δημοκρατία.
Είναι δηλαδή το νέο που αλλάζει ριζικά το οικονομικοθεσμικό σύστημα και δεν επιδιώκει απλά να το διαχειριστεί.
