Το παρακάτω κείμενο διαβάζεται με δική σας ευθύνη και ψυχραιμία…

2013: Επίκαιρη Ερώτηση Προς τον κ. Πρωθυπουργό

Θέμα : «Ενιαίος φόρος ακινήτων. Μία νέα επιχείρηση κλοπής εισοδήματος και δήμευσης της περιουσίας των πολιτών»

Τα τελευταία τρία χρόνια έχουν κατατεθεί και ψηφιστεί από την Βουλή των Ελλήνων δεκάδες μικρά και μεγάλα φορολογικά νομοσχέδια. Όλα είχαν στόχο την οικονομική αφαίμαξη μισθωτών και συνταξιούχων. Το τελευταίο νομοσχέδιο που έφερε προς…

Η διαφθορά, η φορολογική ασυλία του μεγάλου πλούτου και των εξωχώριων εταιρειών, οι ενδοομιλικές συναλλαγές και η φοροαποφυγή και φοροδιαφυγή των εγχώριων ελίτ, ουδέποτε βρέθηκαν στο επίκεντρο της φορολογικής πολιτικής της κυβέρνησης, μιας και ο έλεγχος στις μεγάλες λίστες της φοροδιαφυγής δεν έγινε ποτέ, ούτε έγινε καμία απόπειρα αξιοποίησης ενός σύγχρονου περιουσιολογίου, που να στοχεύει στη φορολογική δικαιοσύνη.

Η γνώριμη συνταγή της μνημονικής πολιτικής αποθεώνεται στα νέα σχέδια του υπουργείου Οικονομικών. Καταργείται το αφορολόγητο όριο, το «έκτακτο» -υποτίθεται- χαράτσι της ΔΕΗ μονιμοποιείται, ενώ εκατομμύρια πολίτες καλούνται από το πρώτο τετραγωνικό και από το πρώτο ευρώ, να καταβάλλουν χρήματα που δεν έχουν. Επειδή το υπουργείο Οικονομικών ξεπέρασε κάθε νοσηρή φαντασία με τις προτάσεις φορολόγησης αγροτεμαχίων και χέρσων χωραφιών, επειδή πρέπει επιτέλους να σταματήσει η λεηλασία της μεσαίας τάξης και του κόσμου της εργασίας,

Ερωτάται ο κ. Πρωθυπουργός

·Γιατί δεν υλοποιείται επιτέλους η συνταγματική επιταγή σύμφωνα με την οποία η φορολογική επιβάρυνση οφείλει να απορρέει από τη φοροδοτική ικανότητα εκάστου;

·Ως πότε θα συνεχίζεται η προκλητική φοροαπαλλαγή του μεγάλου πλούτου εις βάρος μισθωτών και συνταξιούχων, η ανοχή απέναντι σε έκνομες δραστηριότητες, όπως η λαθρεμπορία και τα πλαστά και εικονικά τιμολόγια, η μη σύνταξη και αξιοποίηση ενός σύγχρονου περιουσιολογίου που να αποσκοπεί στη φορολογική δικαιοσύνη;

Ο ερωτών Βουλευτής

Αλέξης Τσίπρας

Αντί σχολίου:

Χτες και σήμερα ίδια κι όμοια, χρόνος μπρος, χρόνια μετά.
Η ύπαρξή μου σε σκοτάδια όλο πηχτότερα βουτά.
Τάχα η θελησή μου λίγη, τάχα ο πόνος μου μεγάλος;

Ω! πούσαι, νιότη, πούδειχνες, πως θα γινόμουν άλλος!

(Απο τη χειρόγραφη έκδοση των Σκλάβων Πολιορκημένων του Κ.Βάρναλη)