Από παλιότερη συνεύρεση του προέδρου της Ιταλίας Ματαρέλα και Σουλτς
Η σύγκρουση που προέβλεπε η ανακοίνωση μας προ ημερών μεταξύ των κομμάτων που στηρίζουν την Εθνική και Οικονομική κυριαρχία στην Ιταλία, τα οποία εξασφάλισαν το 60% των ψήφων, και της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε) που εκφράζουν πιστά σε κάθε χώρα οι πρόεδροι της Δημοκρατίας, όπως ο Ματαρέλα, ήδη έγινε πραγματικότητα με το άθλιο και θρασύτατο πραξικόπημα του Ματαρέλα που
απαιτεί να αποφασίζει αυτός (δηλ. η Υ/Ε και τα τυφλά όργανά της στην Κομισιόν) ποιοι μπορούν να είναι υπουργοί οικονομικών μιας χώρας και ποιοι όχι. Έτσι έβαλαν βέτο στον διορισμό του Σαβόνα που είναι δεδηλωμένος εχθρός της ΕΕ και της Ευρωζώνης.
Με άλλα λόγια οι Ελίτ τώρα δηλώνουν ξεκάθαρα στους λαούς, «μπορείτε να ψηφίζετε όποιους θέλετε, εφόσον όμως είναι απλές παραλλαγές των οργάνων μας»: π.χ. έχετε δικαίωμα να ψηφίζετε Ρέντσι ή κάθε παρόμοιο καραγκιόζη στην Ιταλία, ή αντίστοιχα στην Ελλάδα έχετε δικαίωμα να ψηφίζετε πολιτικούς απατεώνες τύπου Τσίπρα, Μητσοτάκη, Γεννηματά και το υπόλοιπο σκυλολόι, αλλά όχι οποιαδήποτε ηγεσία που θα προέκυπτε από τον λαό και θα έθετε σαφώς θέμα ΕΕ και Ευρωζώνης (και δεν εννοούμε βέβαια τα ασήμαντα ναζιστικά υπολείμματα, αλλά όλα αυτά τα κόμματα που τα άθλια ΜΜΕ των Ελίτ χαρακτηρίζουν «ακροδεξιά» κλπ).
Το παραμύθι «Δεξιάς» κατά «Αριστεράς» και των «Δημοκρατών» κατά «Φασιστών» στην εποχή της Νέας Διεθνούς Τάξης (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, το έχουν πια αντιληφθεί όλοι οι λαοί από τη στιγμή που η «Αριστερά» σχεδόν σύσσωμη προσχώρησε σε αυτή τη Νέα Διεθνή Τάξη. Σήμερα υπάρχουν παντού, από τη Βρετανία μέχρι την Ιταλία, από τη μία μεριά κινήματα που παλεύουν για την Εθνική και Οικονομική κυριαρχία των λαών που καταπατείται βάναυσα από τις ελίτ που ελέγχουν την ΕΕ, και από την άλλη μεριά οι «Ευρωπαϊστές» και οι «Αριστεροί» διάφορων αποχρώσεων που στηρίζουν ή έστω συμπλέουν άμεσα ή έμμεσα με τις ελίτ της ΕΕ.
Οι ελίτ αυτές δεν είναι απλά «κακές» επειδή εφαρμόζουν πολιτικές λιτότητας, όπως υποστηρίζει το παραμύθι της παγκοσμιοποιητικής «Αριστεράς», αλλά γιατί αποφάσισαν και εφαρμόζουν, με την ενσωμάτωσή τους στη ΝΔΤ, την πλήρη «ελευθερία» των αγορών (οι περίφημες «4 ελευθερίες» του Μάαστριχτ: άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών κεφαλαίου, εργασίας, αγαθών και εμπορευμάτων) που συνεπάγεται τη μεγαλύτερη ανισότητα στη μεταπολεμική περίοδο, αλλά και τη μαζική ανεργία και υπο-απασχόληση. Με άλλα λόγια, οι πολιτικές λιτότητας είναι απλά η συνέπεια και όχι η αιτία της σημερινής καταστροφής, παρά τα παραμύθια που πουλά ο κάθε Τσίπρας ο οποίος εξαπατά για άλλη μια φορά τον λαό ότι από τον Αύγουστο θα έχουμε περίοδο «παχιών αγελάδων».
Γι αυτό και οι λαοί διαλέγουν παντού τα κινήματα κυριαρχίας που σαρώνουν σήμερα σε όλη την Ευρώπη…
