Πριν λίγο αποφάσισα να ανοίξω το κουτί (έτσι λέω τον υπολογιστή) που εδώ και έξι χρόνια μαζί του δίνω τον αγώνα μου ενάντια στην πανούκλα που έχει σκεπάσει την Ελλάδα μας.
Πηγαίνοντας στα ηλεκτρονικά μηνύματα είδα πολλά μηνύματα … πάρα πολλά με τίτλο “συλλυπητήρια”.
Με την καρδιά μου πονεμένη από την χθεσινή ημέρα που συνόδευσα τη μανούλα μου και την είδα να πηγαίνει στην νέα της κατοικία άρχισα να διαβάζω τα μηνύματά σας …
ΤΡΟΜΑΞΑ ! Δεν είξερα ότι υπάρχει τόση αγάπη και προς εμένα αλλα ποιο πολύ σε αυτό που κάνω τόσα χρόνια στην προσπάθειά μου να σας ενημερώσω και να σας αφυπνίσω στα δόλια τους σχέδια !
Ξαφνικά εκτός από τον πόνο που κουβαλάω μέσα μου ένιωσα ένα τεράστιο βάρος στο σώμα μου από την ευθύνη μου απέναντί σας … δεν ειχα καταλάβει πόση εκτίμηση υπάρχει !
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω καθ έναν προσωπικά όμως είστε τόσοι πολλοί που μου είναι αδύνατο αυτή τη στιγμή που η ψυχή μου πονά και το σώμα μου είναι βαρύ και μη συνεργάσιμο .
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !!! Με έχετε συγκινήσει σας ΑΓΑΠΩ όλους !!! Η τρικλοποδιά θα συνεχίσει δυναμικά και θα τιμά τους υπέροχους αναγνώστες της !
Ο αγώνας συνεχίζετε … γιατί όπως μου έλεγε η πολυαγαπημένη μανούλα μου …. Μιχάλη παιδί μου το εγγόνι μου δεν μπορεί να μεγαλώσει σε μιά τέτοια Ελλάδα … μια Ελλάδα που εμείς οι μεγάλοι με τις επιλογές μας καταστρέψαμε … είμαστε υπεύθυνοι και υποχρεωμένοι να ελευθερώσουμε ξανά την πατρίδα μας !
Σας ευχαριστώ απο καρδιάς όλους σας !!!
Ευαγγελία … το όνομά της .Πολλοί από σας προσκυνητές στο Άγιον Όρος η και όχι μου ζητήσατε το όνομα της μητέρας μου ώστε να μνημονεύσετε την μνήμη της .Σας ευχαριστώ !
