Κυριακή 5 Δεκεμβρίου σήμερα, σεβαστοί μας πατέρες και αγαπητοί αδελφοί, ημέρα μνήμης και εορτής του αγίου Σάββα του Ηγιασμένου, μεγάλου ασκητή της ερήμου και διδασκάλου των μοναχών, θαυματουργού, αδιάφθορου, όπως επίσης θείου αγωνιστή και προμάχου της Ορθοδοξίας. Τις περασμένες ημέρες, τιμήσαμε επίσης κορυφαίους Πατέρες της ερήμου και στύλους της Πίστεως, τον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό χθες και τον άγιο Ιωάννη τον Ησυχαστή, επίσκοπο Κολωνίας, στις 3 του μηνός. Όλοι αυτοί οι θεοφόροι άνδρες, πέρα από τη λάμψη της Ορθόδοξης ζωής και διδασκαλίας τους, είχαν και ένα άλλο κοινό γνώρισμα, ασκήθηκαν και μεγαλούργησαν πνευματικά στη Λαύρα του Αγίου Σάββα, την πριγκίπισσα των Μονών και γεννήτρια των μεγάλων ομολογητών και υμνογράφων της Εκκλησίας μας.
Το Ευαγγέλιο πάλι, που σήμερα μας προβάλλει η αγία μας Εκκλησία, είναι η διήγηση από τον Ευαγγελιστή Λουκά της θεραπείας από τον Χριστό, μιας συγκύπτουσας γυναίκας, που ήταν κατεχόμενη εξαιτίας αμαρτιών της για 18 χρόνια από ακάθαρτο πνεύμα ασθένειας.
Ας δούμε όμως σήμερα, καλοί μας αναγνώστες, άγνωστες στιγμές ηρωϊκών αγώνων για την Ορθοδοξία από τον Άγιο Σάββα και τους λοιπούς πατέρες της σαββαϊτικής ερήμου, ποιό είναι ακόμη το δικό μας χρέος, αν θέλουμε να τιμάμε σωστά τους Αγίους και πώς για πρώτη φορά σήμερα το αρχαιότερο αυτό προπύργιο της Πίστεώς μας έχει δυστυχώς εκπέσει αμαχητί μαζί με όλους τους πλανηθέντες εκλεκτούς, στην υπηρεσία της Παναίρεσης και των χαραγμένων αιρετικών αποστατών του πάλαι ποτέ Ορθοδόξου Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων, της αγίας Σιών, της μητρός των απανταχού της γης τοπικών ορθοδόξων Εκκλησιών, κατά τον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό. Θα δούμε ποιοι επίσης είναι οι συγκύπτοντες σήμερα στο ακάθαρτο πνεύμα του Αντιχρίστου και της μεταλλαγμένης Ορθοδοξίας και αν υπάρχει γι’ αυτούς ελπίδα γιατρειάς και θεραπείας από τον μόνο Σωτήρα και Κύριό μας Ιησού Χριστό.
Α. ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ, ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ !!!
Μετά από την Τέταρτη Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451, ξέσπασαν μεγάλες έριδες, οι οποίες δυστυχώς οδήγησαν στη σταδιακή κατάληψη των Πατριαρχείων από αιρετικούς Μονοφυσίτες. Μόνο η αρχαία Ρώμη και η έρημος της Ιουδαίας είχαν μείνει ορθόδοξες!
Το 512 ο Άγιος Σάββας σε ηλικία 73 ετών πήγε για πρώτη φορά στην Κωνσταντινούπολη και ενώπιον του αιρετικού Αυτοκράτορα Αναστασίου παρακάλεσε να ανασταλεί η εξορία του Ορθόδοξου Πατριάρχη των Ιεροσολύμων Ηλία. Όταν όμως μετά από ένα χρόνο αυτή τελικά υπογράφτηκε, τότε ο μακάριος Σάββας συγκέντρωσε 10.000 μοναχούς απ’ όλη την έρημο!, οι οποίοι εμπόδισαν και αναθεμάτισαν τους αιρετικούς απεσταλμένους του Αυτοκράτορα.
Την ίδια ακριβώς σωτήρια κινητοποίηση έκανε ο Άγιος μαζί με τον όσιο Θεοδόσιο τρία χρόνια αργότερα το 516, για να στηρίξει στην Ορθοδοξία τον νέο Πατριάρχη Ιωάννη τον Γ’.
Ας φανταστούμε αδελφοί την εντυπωσιακή και ασυνήθιστη εκείνη σκηνή, όλες αυτές οι χιλιάδες των μοναχών να καταλαμβάνουν τον Ναό της Αναστάσεως και να φωνάζουν πάνω από τον φρικτό Γολγοθά “ανάθεμα στον Σεβήρο και σε όσους κοινωνούν μαζί του!”
Είναι όμως επίσης πολύ χαρακτηριστικό και αποκαλυπτικό για τη σημερινή προδοσία των Σαββαϊτών Πατέρων, το σημείο εκείνο της επιστολής των Αγίων ερημιτών προς τον Αυτοκράτορα, στο οποίο τονίζουν ότι “καλύτερα να καούν τα Προσκυνήματα, παρά να δεχθούμε κάποια καινοτομία στην Πίστη ή την χειροτονία κάποιου Μονοφυσίτη! Διότι, ποιό είναι το όφελος της ονομασίας “Άγιοι Τόποι” όταν αυτοί έτσι ατιμάζονται από την Αίρεση;”
Πού είναι λοιπόν τώρα όσοι θέλουν να ονομάζονται ορθόδοξοι Αγιοταφίτες και Σαββαΐτες μοναχοί, όσοι θέλουν να τιμούν τους Αγίους Πατέρες και την Ορθοδοξία μας, πού είναι να ξεσηκωθούν και να αναθεματίσουν τον πολύ πιο βλάσφημο από τους τότε αιρετικούς Οικουμενιστή Πατριάρχη Θεόφιλο, ή τον Βαρθολομαίο οι Αγιορείτες, και να χωριστούν από την κοινωνία του πολεμώντας άχρι θανάτου;
Δυστυχώς, όχι μόνο δεν αντιδρούν στην αρχηγική Παναίρεσή τους, αλλά δίχως ίχνος αισχύνης τους υποδέχονται φιλοφρόνως!!!, τους παραχωρούν τα άγια της Μονής, και το χειρότερο όλων, δίνουν “ευλογία” να εμβολιαστούν πιστοί άνθρωποι!!! και δέχονται σε κοινωνία όλους τους χαραγμένους αρνητές του Χριστού, να λειτουργούν και να μιαίνουν τα αγιασμένα και μαρτυρικά χώματα των Πατέρων, που έδωσαν τη ζωή τους για να μείνουν Ορθόδοξοι.
Τί κάνεις γέροντα Ευδόκιμε και σεις οι αδελφοί της Λαύρας; Τόσο πολύ σκοτισθήκατε; Στην κορύφωση της αποστασίας και του χαράγματος, αντί να ελέγχετε και να διώκεστε, εσείς συντάσσεσθε με τον Αντίχριστο; Πού είναι η ομολογία σας και οι αγώνες σας για την Εκκλησία του Χριστού;
Πού είναι τα αναθέματά σας στον χειρότερο Πατριάρχη όλων των αιώνων; Γιατί ατιμάζετε τον Άγιο και τον διώξατε από τη Μάνδρα του; Γιατί με τη βλάσφημη ανοχή και συνεργασία σας με τους Αιρετικούς καταστήσατε απροσπέλαστη την Μονή για τον Χριστό και τους Αγίους;
Το ξέρετε ότι εκεί μέσα έμειναν μόνο οι τοίχοι; Το ξέρετε ότι αποχώρησε η Θεία Χάρις από τη Λαύρα; Το ξέρετε ότι δεν σας ωφελούν ούτε τα άγια λείψανα, ούτε τα ιερά σεβάσματα που νομίζετε ότι φυλάτε, αφού προδώσατε την Πίστη;
Αίσχος πατέρες, ντροπή σας!
Λυπούμαστε, ως πρώην αδελφοί σας, που, αντί να πρωτοστατείτε στους αντιαιρετικούς αγώνες, όπως πάντοτε αυτό γινόταν από τους Σαββαΐτες Πατέρες σε κάθε νεοφανή Αίρεση, σήμερα γίνατε για πρώτη φορά, οι μεγαλύτεροι προδότες μοναχοί της ιστορίας!
Λυπούμαστε, που διώξατε και υπογράψατε την άδικη καταδίκη των ίδιων των παιδιών σας!
Μόνους μας αφήσατε να παλεύουμε εναντίον όλων και εσείς μας λοιδωρείτε κι από πάνω σαν πλανεμένους! Αναλογιστείτε όμως, αν ζούσε ο Άγιος Σάββας, θα καθόταν στο κελλάκι του ή θα αναθεμάτιζε τον Πατριάρχη του Αντιχρίστου; Θα έδινε ευχή να σφραγίζονται άνθρωποι από το Θηρίο ή θα έδινε τη ζωή του για την ομολογία της Αλήθειας;
Όσο προλαβαίνετε, αποκλείστε την είσοδο τώρα στην αγία Λαύρα κάθε Αγιοταφίτη αιρετικού επισκόπου και κάθε εμβολιασμένου από τον Σατανά προσκυνητή του σκότους!
Κρίμα στους ιδρώτες και την στείρα σας πολυχρόνια άσκηση! Χάσατε και χάνεστε…!!!, από τον τυφλό σας εγωϊσμό της δήθεν αποταγής, από τις φιλίες σας με ανίερους Μασώνους δωρητές σας και με σχισματικούς Αγιομάχους πρώην αδελφούς σας, κολάζεσθε από την αδιαφορία σας για την Ορθοδοξία των Αγίων Πατέρων!!
Ξυπνήστε, αν έχετε ακόμα λίγη πνευματική ακοή και όραση και ομολογήστε τώρα!!!, πριν σας επισκεφτεί η θεία οργή της σφαγής και της φωτιάς, όχι προς αγιασμό, αλλά προς εξολόθρευση!
Και το αίμα σας τώρα να χύσετε από αλλόθρησκους, έτσι όπως είστε, δεν σώζεσθε!!!, διότι ο μολυσμός της κοινωνίας σας με την Παναίρεση και το χάραγμα ξεπλένεται μόνο με δημόσια ομολογία και χωρισμό από τους σφραγισμένους και Οικουμενιστές φίλους σας! Μετανοείτε!!!
Β. ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΡΗΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ.
Μια μεγάλη μορφή της Εκκλησίας μας είναι ο επίσης Σαββαΐτης Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, τον οποίο μόλις χθες εορτάσαμε μαζί με την μεγαλομάρτυρα και παρθενομάρτυρα αγία Βαρβάρα, την οποία ο ίδιος μοναδικά και εξαίσια εγκωμίασε και εξύμνησε.
Υπηρξε ο Όσιος, άριστος ποιητής και μελωδός, φιλόσοφος, υμνογράφος, δογματικός θεολόγος και στοιχειωτής όλης της προ αυτού Πατερικής διδασκαλίας. Λάμπρυνε μόνος του σχεδόν την διωκόμενη τότε Εκκλησία με πύρινες δογματικές επιστολές υπέρ των Αγίων Εικόνων, για τις οποίες και αξιώθηκε της τιμής του μαρτυρικού αίματος. Αγαπημένος της Παναγίας μας μαζί με τον θετό του αδελφό Κοσμά τον Μελωδό, άκρως ταπεινόφρων, συνδύασε τέλεια τη γλυκύτητα της ερημικής σιωπής με το πνεύμα της ομολογιακής βροντής!
Αναδείχτηκε επίγειος Άγγελος , έμπυρη ψυχή, που κατέκαυσε τις Αιρέσεις, πηγή χρυσορρέουσα, που δρόσισε όλη την οικουμένη, το πιο ευωδιαστό άνθος της ερήμου, υπέρτερος της Δαυϊτικής κιθάρας, πέννα φλογοβόλα, μελουργική και ουράνια!
Ήταν τόση η μανία των ηττημένων Εικονομάχων στο πρόσωπό του, ώστε αφορίστηκε και καθαιρέθηκε το 754 στην Ψευδοσύνοδο των 338 λυκοποιμένων της Ιέρειας, την κατά τους διοικούντες τότε αγία, όπως και σήμερα θεωρείται η αντίστοιχη ληστρική και αντίχριστη της Κρήτης.
Ο Άγιος Ιωάννης βέβαια, αν και άδικα αφορισμένος, αν και ποτέ εν ζωή δεν αποκαταστάθηκε Συνοδικά στην ιερωσύνη, όμως μέχρι τα βαθιά του γεράματα λειτουργούσε, υμνογραφούσε και στήριζε στην Πίστη ολόκληρη την οικουμένη, καθότι, όπως όλοι οι θείοι Πατέρες, δεν αποδέχθηκε την άκυρη και άδικη καταδίκη του από Αιρετικούς.
Ήρθε όμως η αγία Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος 33 χρόνια αργότερα, μετά τον θάνατό του, να τον αποκαταστήσει, να τον τιμήσει ιδιαιτέρως και να στηριχθεί μάλιστα πάνω στα θεόσοφα συγγράμματά του, όπως και μέχρι σήμερα θεωρείται ο ίδιος ως η βάση της ορθόδοξης δογματικής θεολογίας. Άφθορος επίσης έμεινε μετά θάνατον και σωματικά ο Ιωάννης, όπως ήταν φυσικό!
Αυτή, αγαπητοί, είναι η άνωθεν επιβράβευση του Θεού στους γνήσιους δούλους του, που τον τιμούν και λατρεύουν θυσιαστικά, ταπεινά και μαρτυρικά, διωκόμενοι και συκοφαντούμενοι για την αλήθεια της Εκκλησίας του.
Ανάμεσα στις αμέτρητες διδαχές του αγίου πολύ επίκαιρη είναι αυτή που τονίζει πως όσοι κοινωνούν με τους ακοινώνητους, δηλ. τους αιρετικούς και τους φίλους τους, γίνονται ένα σώμα με τον διάβολο!
Τα ίδια ακριβώς δεν έπραξαν και δίδαξαν με ακρίβεια όλοι οι Άγιοι Πατέρες μας, χωριζόμενοι κι από τους πιο στενούς τους φίλους, όταν επρόκειτο για την αλλοίωση του εκκλησιαστικού φρονήματος;
Τα περιστατικά και τα χωρία της θείας διδασκαλίας του Χριστού μας, των Προφητών και των Αγίων Ιεραρχών και Οσίων μας πάνω στο θέμα αυτό είναι τόσο πολλά και ξεκάθαρα, που κατακαίουν όλους τους σημερινούς προδότες της ομολογίας θεολόγους και γέροντες, οι οποίοι με το ένα πόδι θέλουν να στέκονται στην αγία μας Παράδοση και με το άλλο στην κοινωνία με τους Οικουμενιστές και όσους τους μνημονεύουν. Γι’ αυτούς όμως όλους και όσους τους ακολουθούν αμετανόητα, ένα θα είναι το τέλος σύμφωνα με τον Κύριο: η διχοτόμηση και η κόλαση με το μέρος των υποκριτών!
Αδελφοί, ας γρηγορούμε με θάρρος και ταπείνωση, ας προσέχουμε την πολυποίκιλη πλάνη των ημερών μας, ας ευχόμαστε αδιαλείπτως και ας υπομένουμε με ελπίδα, ακολουθώντας ακριβώς την Πίστη των Αγίων Πατέρων μας!
Γ. ΑΓΝΩΣΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΣΑΒΒΑ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΟΥ.
Όταν ο Άγιος Σάββας ταξίδεψε για δεύτερη και τελευταία φορά στη Βασιλεύουσα ήταν ήδη 90 ετών!
Εκεί, ενώπιον του Ιουστινιανού και της Θεοδώρας, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια απρόσμενη πρόκληση. Τον παρακάλεσε το βασιλικό ζεύγος τρεις φορές να τους ευλογήσει και να λύσει την ατεκνία τους. Παρόλες όμως αυτές τις επίμονες παρακλήσεις ο Όσιος Σάββας αρνούνταν να σταυρώσει την Θεοδώρα, ενώ ευχόταν γενικά μόνο για τις νίκες τους κατά των εχθρών του κράτους. Περίλυπη τότε η βασίλισσα αναχώρησε και στην απορία των λοιπών Πατέρων της συνοδείας γιατί αρνήθηκε να της ευχηθεί, ο Άγιος απάντησε: “Διότι το παιδί αυτό, που θα γεννιόταν κα θα γαλουχούνταν ως Μονοφυσίτης από την μητέρα του, θα έκανε μεγάλο κακό στην Εκκλησία του Χριστού!!!”
Μια ευσεβής πάλι και αριστοκράτισσα κυρία, Καππαδόκισσα στο γένος, η Βασιλίνα, αποφάσισε να ταξιδέψει με κάθε θυσία ως την Ιουδαϊκή έρημο, για να συναντήσει από κοντά τον Άγιο Ιωάννη, επίσκοπο Κολωνίας τον Ησυχαστή, περίφημο και φωτισμένο και διορατικό ασκητή της Σαββαϊτικής ερήμου.
Είχε μαζί της το αγαπημένο της παιδί, το οποίο όμως είχε προσχωρήσει στην Αίρεση του Σεβήρου, των Μονοφυσιτών δηλ.
Ήθελε βέβαια η καλή μάνα, ο γιος της να δει τον Όσιο, μήπως και τον βοηθήσει να απεμπλακεί από την κοινωνία του με την πλάνη και έτσι σωθεί. Τον οδήγησε λοιπόν ενώπιον του Αγίου ο μαθητής του Θεόδωρος, καθότι ο τόπος ήταν άβατος στις γυναίκες. Όταν όμως του ζήτησαν και οι δύο την ευλογία του, ο Όσιος ευλόγησε μόνο τον μαθητή του, ενώ για τον άλλον είπε ότι όσο παραμένει στην Αίρεση είναι ανευλόγητος! Θαύμασε τότε ο νέος για το χάρισμα και τη στάση του Αγίου και αμέσως υποσχέθηκε ότι δεν θα ξανακοινωνήσει με τους Μονοφυσίτες. Τότε και μόνο ο Άγιος Ιωάννης τον ευλόγησε και τον παρέδωσε Ορθόδοξο και μετανοημένο στην ευγνώμονα μητέρα του.
Πόσα δεν μας διδάσκει η σωτήρια αυτή ως προς την Πίστη αυστηρότητα των μακαρίων Πατέρων μας;
Αντίθετα όμως από τους Αγίους μας σήμερα οι υποτιθέμενοι πνευματικοί της πλάνης ευλογούν τα ανευλόγητα και κοινωνούν με τα ακοινώνητα! Ανακατεύτηκαν τα άγια με τα σατανικά, οι σφραγισμένοι του Αντιχρίστου ενώνονται σε ένα μυστικό σώμα με τους πιστούς ως απόλυτα φυσική κατάσταση!!!, η Ορθοδοξία των Αγίων μας συγχωνεύτηκε θανάσιμα με τον δαιμονισμό, τον θρησκευτικό συγκρητισμό και την εσχάτη επικρατούσα Παναίρεση!
Αλήθεια, πατέρες και αδελφοί, τί παιδιά θα γεννηθούν από την ανόσια και συγχωρούμενη συζυγική ένωση χαραγμένων αρνητών και Χριστιανών; Για ποια Ορθοδοξία και τιμή Αγίων μας μιλούν όσοι ευλογούν, ανέχονται και κοινωνούν τους μασκοφόρους και αιρετικούς, τους φονιάδες και κανίβαλους, τους σοδομισμένους και σφραγισμένους; Για ποιον αντιαιρετικό αγώνα κόπτονται όσοι ανερυθρίαστα εκκλησιάζονται συγκύπτοντες στους ναούς της αποστασίας, δήθεν για να κοινωνήσουν, μένοντας τάχα εσωτερικά ορθόδοξοι, αμασκοφόρητοι και ανεμβολίαστοι; Ποιόν νομίζουν ότι κοροϊδεύουν αυτοί που έκαναν αγώνες κατά του Οικουμενισμού και τώρα έχουν ξεπέσει σε φιλίες με Αγιομάχους και εμβολιασμένους τηρητές των σατανικών μέτρων υγιεινής μέσα στους ναούς;
Ποιον κοροϊδεύουν όσοι ανεβάζουν ως Αγίους τους προδότες Αρχιερείς, τύπου Αιτωλίας, Κυθήρων και Μόρφου, οι οποίοι τιμούν τον Αιρεσιάρχη Βαρθολομαίο ως Ορθόδοξο Πατριάρχη; Σε ποια Ορθοδοξία ανήκουν όσοι λοιδωρούν την Πατερική αυστηρότητα και επαινούν τους ψυχιάτρους ιερείς και επιτήδειους παραδοσιακούς θολολόγους των καναλιών, τους προσκυνητές του Ιερωνύμου και φίλους των σεβασμιωτάτων της Αίρεσης, ως αγωνιστές;
Δ. ΟΙ ΣΥΓΚΥΠΤΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΣ, Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΑΣ.
Αγαπητοί μας φίλοι και αδελφοί, έχουμε ζωντανά τα παραδείγματα των Αγίων μας Μαρτύρων και Ομολογητών Πατέρων. Η αγία Βαρβάρα, ένα κοριτσάκι, ξεπέρασε σε τιμή τους Μεγάλους Πατέρες και ασκητές, επειδή απλώς δεν ενέδωσε και δεν κοινώνησε με την πατρική ασέβεια! Όλοι οι Άγιοι γενικά, μας προτρέπουν σε καθαρές και ολοκληρωμένες θυσίες και εμείς γινόμαστε ταραμοσαλάτα με τους αρνητές, τους φονιάδες και τους χαραγμένους της κολάσεως;
Όχι!!! Έως εδώ!!! Ας πετάξουμε από πάνω μας την πνευματική νύστα της αμέλειας! Μη γινόμαστε εκούσια συγκύπτοντες στον Αντίχριστο και στα πολυκέφαλα όργανά του, τους φανερούς δηλ. αιρετικούς, μα και τους κρυφούς ψευτοομολογητές!
Προσέξτε αγαπητοί και από τους αυτοδιαφημιζόμενους στο περιβάλλον τους αγίους μοναχούς με το πνεύμα του πύθωνος!!! Υπάρχουν δυστυχώς τέτοιοι πολλοί, που παριστάνουν τους διορατικούς, τους ομολογητές, τους αποτειχισμένους, τους προσευχόμενους. Οι ίδιοι έχουν το προσωπείο των Αγίων, κολυμπούν όμως στον κρυφό εγωϊσμό, την φιλαργυρία, την φιληδονία, κάνουν τον δάσκαλο, τον γέροντα, τον εξομολόγο, τον θαυματουργό! Θα τους διακρίνετε εύκολα από τα υπεροπτικά τους λόγια, την ελευθεριότητα με νεαρές γυναίκες, από την ανοχή τους στην άσεμνη ενδυμασία, από την περιφρόνηση στους ανθρώπους του Θεού, από την άστατη ζωή με γέλια ταυτόχρονα και προσευχή…
Προσέξτε αδελφοί, μη γινόμαστε αδιάφορα συγκύπτοντες σε πρόσωπα με αρχοντικό πνεύμα πλάνης, διότι πολλοί ψευδοπροφήτες και ψευδοδιδασκαλοι έχουν επιστρατευτεί από τον Σατανά να πλανήσουν τώρα και τους πιο εκλεκτούς! Μην προσκολλάστε σε πρόσωπα, φύγετε κάθε πνευματική κοινωνία μαζί τους! Μη χρηματοδοτείτε φιλανθρωπικούς εράνους των Αιρετικών Μητροπόλεων και Μονών, μην συνεργάζεστε τέτοιες μέρες σε ανέγερση και καλλωπισμούς περιττών και μή λειτουργούμενων ορθοδόξως εκκλησιών, μήν ακούτε τους γέροντες του διαδικτύου, οι οποίοι άλλα κηρύττουν και άλλα πράττουν, που μνημονεύουν Οικουμενιστές και συγχωρούν την ακαθαρσία του χαράγματος!
Τέτοιοι και τέτοιες συγκύπτουσες δεν θεραπεύονται από τον Κύριο, όσο εκκλησιάζονται σε συναγωγές πονηρευομένων, όσο επιμένουν στην κοινωνία τους με τους ακοινώνητους, όσο υποτάσσονται σε φθονερούς προϊσταμένους. Την προαίρεσή μας κοιτάζει ο ελεήμων και μακρόθυμος Κύριος και αναλόγως συνεργάζεται. Η συγκύπτουσα του Ευαγγελίου προσερχόταν εν μετανοία και υπομονή και με θυσίες και με ταπείνωση πολλή στη νόμιμη τότε εκκλησιαστική σύναξη των Ιουδαίων, γι’ αυτό και πέτυχε της ποθουμένης από τον Χριστό μας θεραπείας.
Εμείς άραγε, προσευχόμαστε νομίμως, συγκύπτοντες ενώπιον του Ευαγγελίου και των Αγίων Πατέρων, με μετάνοια, με θυσίες, με ταπείνωση και υπομονή, εκεί που λατρεύεται ορθόδοξα ο Θεός, εκεί που ακούγεται ανόθευτος ο λόγος της Αληθείας; Αν ναι, σίγουρα κάποτε, και αν είναι για το συμφέρον της ψυχής μας, θα γιατρευτούμε από κάθε πνευματική και υλική αγκύλωση.
Αν όμως εμμείνουμε στον άνομο εκκλησιασμό μας σε ενορίες και μοναστήρια και προσκυνήματα της αίρεσης, αν έχουμε στενές φιλίες με εμβολιασμένους, είναι αδύνατον να αξιωθούμε της ψυχικής και σωματικής μας υγείας, αδύνατον να τύχουμε της θείας ευλογίας και της προστασίας των Αγίων μας, οι οποίοι καθόλου δεν τιμώνται με αρτοκλασίες και ύμνους και με ωραία κηρύγματα στους τοίχους των κρατικών ναών και μονών, αλλά μόνο με την ακριβή κατά το δυνατόν μίμηση της καθαρής τους ομολογίας και του μαρτυρικού και ταπεινού τους φρονήματος.
Ταις των Αγίων Πατέρων ημών πρεσβείαις Κύριε, Σάββα του Ηγιασμένου, Ιωάννου του Δαμασκηνού, Ιωάννου του Ησυχαστού, Βαρβάρας της μεγαλομάρτυρος, Σεραφείμ του νέου ιερομάρτυρος και του Αγίου Νικολάου επισκόπου Μύρων της Λυκίας του θαυματουργού, του ραπίσαντος τον Άρειον και αδίκως φυλακισθέντος, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.
