Το σχέδιο του Μακρόν δεν συνιστά αποκλιμάκωση. Συνιστά κλιμάκωση.
Πρόκειται για την παλιά «στρατηγική της έντασης».
Αφήστε τις διαδηλώσεις να γίνουν πιο ριζοσπαστικές. Αφήστε το αντίπαλο στρατόπεδο να γίνει, με τη σειρά του, πιο ριζοσπαστικό. Απομακρύνετε τις δύο πλευρές τη μία από την άλλη, μέχρι να φτάσουν να συγκρούονται μεταξύ τους και ολόκληρη η χώρα να διχαστεί ακόμη περισσότερο.
Μια χώρα που βρίσκεται σε πόλεμο με τον εαυτό της είναι πολύ πιο εύκολο να ελεγχθεί.
Τότε, ο Μακρόν μπορεί να εμφανιστεί ως ο «λογικός άνθρωπος», ζητώντας ειρήνη, σταθερότητα και επιστροφή στην κανονικότητα. Παρουσιάζει τον εαυτό του ως τον μοναδικό ικανό να αποκαταστήσει την τάξη.
Όμως, προσέξτε τι συνοδεύει αυτή την υπόσχεση: περισσότερες εξουσίες για την αστυνομία, περισσότερη επιτήρηση, περισσότεροι περιορισμοί και ένα κράτος που σφίγγει όλο και περισσότερο τον κλοιό γύρω από την κοινωνία.
Πρώτα δημιουργείς το χάος και μετά παρουσιάζεις τον εαυτό σου ως τον άνθρωπο που μπορεί να σώσει τη χώρα από αυτό.
Έτσι μετατρέπεις μια κρίση σε ευκαιρία για την επέκταση της εξουσίας σου.
Όσο πιο διχασμένοι και φοβισμένοι γίνονται οι Γάλλοι, τόσο πιο εύκολο είναι να τους πείσεις ότι πρέπει να θυσιάσουν περισσότερες από τις ελευθερίες τους με αντάλλαγμα την ασφάλεια.
Ο στόχος δεν είναι να ενωθεί η Γαλλία.
Ο στόχος είναι να αποδεχτούν οι άνθρωποι περισσότερο έλεγχο, στο όνομα της αποκατάστασης της τάξης.
Σχόλιο: Περιττό να αναφερθεί ότι αυτές οι διαδηλώσεις έχουν υποστεί διείσδυση και το σενάριο ξαναγράφεται από αστυνομικούς με πολιτικά ρούχα, οι οποίοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή για να υποκινήσουν τη βία, με σκοπό να εκτροχιάσουν τις διαδηλώσεις και να απονομιμοποιήσουν τον σκοπό τους.
Άντζελο Τζουλιάνο / πολιτικός αναλυτής
