Της Λέττας Καλαμαρά
Την αιματοβαμμένη Σμύρνη θυμήθηκε προεκλογικά ο Τούρκος Πρόεδρος και σύσσωμα τα ελληνικά μέσα εκτελούν την προπαγάνδα του παρακράτους της Ελλάδας, των διακινητών ψυχών και σωματών ένθεν κακείθεν εις βάρος των δύο συμμάχων χωρών. Η Ιταλία ήταν ο τελευταίος εισβολέας στην Ελλάδα, την Τουρκία θυμούνται καθημερινώς οι ντόπιοι διακινητές. «Ο ολετήρας της χώρας και της κυβέρνησης ομολόγησε ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ», αηδόνησε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος και όποιος κατάλαβε κατάλαβε.
Μα τι είναι αποστασία θα αναρωτηθούν οι νεώτεροι, για τη χρονιά που γεννήθηκε ο Πάνος Καμμένος, το 1965. Η αποστασία η οποία άνοιξε το δρόμο σε μία πολιτική αποσταθεροποίηση της Ελλάδας που κατέληξε στη δικτατορία του 1967 και το χειρότερο στο διαμελισμό της Κύπρου το 1974 έγινε για έναν λόγο. Τη διαφωνία Βασιλιά-Παπανδρέου για τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Πέτρο Γαρουφαλλιά και τον Αρχηγό ΓΕΣ Στρατηγό Γεννηματά. Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος ήθελε να τους διατηρήσει ενώ ο Πρωθυπουργός της Ένωσης Κεντρωών Γ.Παπανδρέου, με τον υιό Ανδρέα Παπανδρέου μπλεγμένο στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ, ήθελε να τους αντικαταστατήσει. Ο Βασιλιάς αρνιόταν την ανάληψη του Υπουργείου από τον Πρωθυπουργό Παπανδρέου παρά τον ανασχηματισμό της Κυβέρνησης του τελευταίου ο Γαρουφαλιάς αρνιόταν να αποχωρήσει από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας για πατριωτικούς λόγους. Βία ακολούθησε με το θάνατο του φοιτητή Σωτήρη Πετρούλα και πολλά άλλα θλιβερά και διχαστικά γεγονότα.
Σήμερα σε μία διαβολική σύμπτωση σαν το παρακράτος της Ελλάδας να μην έφυγε ποτέ ανεξάρτητα Βασειλίας, Δικτατορίας και Δημοκρατίας, σαν να ξεψυχά τώρα και να αρνείται να φύγει, κάποιοι διακαώς επιζητούν την πολιτική εκδίωξη του Πάνου Καμμένου από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας με επικείμενη την κρίση παραμονής ή αποπομοπής του Αρχηγού ΓΕΣ Στρατηγού Στεφανή. Την ίδια ώρα μάλιστα που παλλονται με τουρκικές κορώνες τα μέσα ενημέρωσης για τη δημιουργία συνθηκών έκτατης εθνικής ενότητας και αποφυγής εκλογων επ’αόριστον προφανώς.
Οι αντεθνικοί κύκλοι εντός της χώρας και του στρατεύματος, που κατέστρεψαν τη χώρα και τη μετέτρεψαν σε αποικία χρέους θέλουν να ολοκληρώσουν το έργο τους με τη διάλυση της Ελλάδας και παράδοση εδάφους σε άλλη χώρα. Οι κύκλοι αυτοί είναι γνωστοί και γαλουχήθηκαν από επίορκους Υπουργούς Εθνικής Άμυνας κολυμπώντας μέσα σε μίζες εις βάρος της εθνικής ασφάλειας. Ουδέποτε ενοχλήθηκαν και μάλιστα προωθήθηκαν σε υψηλά αξιώματα και θέσεις εξωτερικού ασκώντας τρομοκρατία σε υφισταμένους τους. Τα πλοκάμια των εχθρών της Ελλάδας ήταν δυστυχώς μακριά και επέφεραν τρομερή ζημιά. Έχουμε αναφερθεί κατ’επανάληψη στο ρασοφόρο βασανιστή των ΕΣΑ που συνόδευε το Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων σε επίσημες εκδηλώσεις και τον γνωρίζουν πολλοί και πολλές και σιωπούν ένοχα. Το ίδιο για τη Κυρία των Παρισίων που παραλαμβάνει κάθε φορά τους φακέλλους των Ελλήνων Αξιωματικών για εκλεκτική προώθηση ή εκτέλεση. Κανείς δεν τόλμησε από την αποστασία του 1965 μέχρι τη νέα τώρα να τους αποκαλύψει. Ο αιώνας άλλαξε όμως και η Ελλάδα δεν θα γίνει η Αλβανία του Χότζα όσο και αν προσπαθούν μάταια για να μας φέρουν εγκάθετους διακεκριμένους καθηγητές της Γαλλίας που φλέγεται ως το νέο Βασιλιά στο παλάτι της ντεμέκ (θεσσαλονικιώτικα) Αριστεράς. Δεν χρειάζεται η Ελλάδα άλλη Φρειδερίκη να ορίζει την Ελληνική Κυβέρνηση και να διαφεντεύει την αποικία της.
Οι πικραμένοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που ζητούν εκδίκηση οφείλουν να συνηδητοποιήσουν το εθνικό συμφέρον και να εγκαταλείψουν σενάρια αποστασίας για τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας και πάλι. Δεν χρειάζεται η Ελλάδα μία τραγωδία αυτή τη στιγμή. Αυτό που χρειάζεται είναι μία δημοκρατική κάθαρση. Όπως ακριβώς πήρε την εξουσία ο κ.Τσίπρας με εκλογές έτσι πρέπει και να την παραδώσει. Ο «Βασιλιάς» της Δημοκρατίας μας, ο ίσος μεταξύ ίσων, οφείλει να εγγυηθεί τις δημοκρατικές διαδικασίες του τόπου μας στον 21ο αιώνα. Αν βρέθηκε στη θέση του για άλλους λόγους δεν γνωρίζουμε αλλά η ευθύνη διακυβέρνησής του της Ελλάδας έχει δοθεί από τους Έλληνες στον Αλέξη Τσίπρα και σε κανέναν άλλο μέχρι τις επόμενες εκλογές.
Η πολυαναμενόμενη Συμφωνία ή προδοσία των Πρεσπών δεν απαιτεί βιασύνες. Η Άνοιξη της Ελλάδας είναι κοντά και μπορούν όλοι να περιμένουν. Ίσως όχι όλοι για αυτούς που αδημονούν να τραβήξει ο Αλέξης Τσίπρας το τελευταίο του χαρτί στη γαλάζια τσόχα της ΑΟΖ μας, με τον ίδιο Αρχηγό της πολιτικής και στρατιωτικής ιεραρχίας… Ας το τραβήξει λοιπόν και όποιος καεί κάηκε, σαν τη Σμύρνη το ’22, όποιος φοβηθεί ας κολλήσει…
