Τέτοιες ημέρες του 1989, γράφτηκε ο επίλογος της κομμουνιστικής δικτατορίας του Νικολάε Τσαουσέσκου, με την εκτέλεση του δικτάτορα και της συμβίας του, της διαβόητης Ελένα.
Η εξέγερση του ρουμανικού λαού που οδήγησε στην εκτέλεση των τυράννων και στην ανατροπή του αιματοβαμμένου καθεστώτος των, άρχισε στα μέσα του μηνός, στην πόλη Τιμισοάρα, με πρωτοστάτες τους φοιτητές. Στις 17 Δεκεμβρίου, επενέβη ο στρατός και η απαίσια «Σεκιουριτάτε» (η μυστική αστυνομία του καθεστώτος), με αποτέλεσμα να υπάρξουν δεκάδες νεκροοί. Ωστόσο, αντί να καταπνιγεί η εξέγερση επεκτάθηκε! Το απόγευμα της 20ης Δεκεμβρίου, ο κόκκινος δικτάτορας έβγαλε διάγγελμα προς το λαό, χαρακτηρίζοντας την εξέγερση «ξένη επέμβαση». Την επομένη, το καθεστώς διοργάνωσε διαδήλωση συμπαράστασης στον Τσαουσέσκου στο κέντρο του Βουκουρεστίου, η οποία κατέληξε σε οδομαχίες με οργισμένους αντιφρονούντες, ενώ το ζεύγος των τυράννων την κοπάνησε έντρομο και κρύφτηκε στο παλάτι του.
Ακολούθησαν μαζικές συγκρούσεις στους δρόμους του Βουκουρεστίου και ο στρατός επενέβη σκοτώνοντας και συλλαμβάνοντας εξεγερμένους. Την επομένη, 23 Δεκεμβρίου, ανακοινώθηκε ο «θάνατος» (δολοφονία από παρακρατικούς του Τσαουσέσκου, γιατί θεωρήθηκε υπεύθυνος για την μη αποτελεσματική καταστολή της εξέγερσης) του Vasile Milea, Υπουργού Άμυνας, και τη διοίκηση του στρατού ανέλαβε πλέον ο ίδιος Τσαουσέσκου. Αμέσως μετά, επιχείρησε να απευθυνθεί στο πλήθος που ήταν συγκεντρωμένο έξω από τα γραφεία του ΚΚ Ρουμανίας, αλλά το πλήθος εισέβαλε μέσα και ο ίδιος με τη σύζυγό του φυγαδεύτηκαν με ελικόπτερο από την πίσω πλευρά του κτιρίου.
Αλλά, δεν πήγαν μακριά. Λίγο αργότερα, συνελήφθησαν από την αστυνομία, παραδόθηκαν στο στρατό, πέρασαν από Στρατοδικείο με σωρεία κατηγοριών (από κλοπή δημοσίου χρήματος μέχρι γενοκτονία του ρουμανικού λαού), καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν ανήμερα των Χριστουγέννων του 1989, στον προαύλιο χώρο ενός στρατοπέδου.
Πρόκειται σίγουρα για μια εξόχως διδακτική ιστορία για τα εν Ελλάδι ορφανά του, που σήμερα κυβερνούν την Ελλάδα, με την υπόμνηση ότι «η ιστορία επαναλαμβάνεται», όπως είχε πει κάποτε ο… παππούς τους, ο Μαρξ – Μαρδοχαίος!
