Το ΥΠΕΘΑ απαξιώνει επικίνδυνα την ενημέρωση του πολίτη και χάνει τον «πόλεμο» στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Τι δείχνουν τα τελευταία 24ωρα
Γράφει η Ιωάννα Ηλιάδη
Λέμε συχνά ότι η ενημέρωση είναι δημόσιο αγαθό, το οποίο προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις. Αυτό που βιώσαμε όμως τις τελευταίες ημέρες έντονα στο ΥΠΕΘΑ, αλλά το έχουμε βιώσει και στο πρόσφατο παρελθόν, φανερώνει ότι η ηγεσία του ΥΠΕΘΑ προάγει μόνο για την ελεγχόμενη ενημέρωση, απαξιώνοντας τα δικαιώματα των πολιτών.
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος το Σάββατο προτίμησε το ασφαλές περιβάλλον ενός ιστότοπου, στον οποίο προφανώς νιώθει οικεία, για να κάνει ανακοινώσεις για το πλέον σοβαρό θέμα που αφορά στα αναδρομικά των στρατιωτικών, αποφεύγοντας ενοχλητικές ερωτήσεις από τους δημοσιογράφους.
Τα είπε όπως τον βόλευε, χωρίς να χρειαστεί να δώσει διευκρινίσεις.
Χθες αναφορικά με το περιστατικό στον Έβρο έφθαναν στους δημοσιογράφους πληροφορίες, πολλές φορές με σφάλματα, αλλά ήταν σοβαρές πληροφορίες γύρω από το περιστατικό που συνέβη στον Έβρο.
Τα αρμόδια Γενικά Επιτελεία, ΓΕΕΘΑ και ΓΕΣ, τα οποία σαφώς και λογοδοτούν στο ΥΠΕΘΑ, δεν παρείχαν κανενός είδους ενημέρωση, μέχρι αργά το βράδυ.
Την επίσημη επιβεβαίωση του περιστατικού την είχαμε από το Τουρκικό Γενικό Επιτελείο, το οποίο εξέδωσε ανακοίνωση μισή ώρα μετά την απελευθέρωση των δυο σττρατιωτικών.
Όλη την ημέρα, οι φήμες έδιναν κι έπαιρναν για πυροβολισμούς και άλλα τινά. Ωστόσο το ελληνικό υπουργείο άμυνας «αγρόν ηγόρασε».
Έδειχνε να αδιαφορεί πλήρως για όσα συμβαίνουν στην κοινωνία και προετοίμαζε ανακοίνωση η οποία ήρθε αργά αφού ήδη είχε περάσει στον Τύπο η τουρκική ανακοίνωση.
Αν πάμε έτσι σε πόλεμο οπουδήποτε θα τον χάσουμε. Γιατί σήμερα έτσι ακριβώς χάνονται οι πόλεμοι.
Ο σύγχρονος πόλεμος είναι επικοινωνιακός
Στις μέρες μας οι νέες μορφές πολέμου θέλουν το πεδίο της μάχης να μην έχει στενά γεωγραφικά όρια, αλλά να είναι “το κοινό” που παρακολουθεί τις εξελίξεις μέσω των social media.
Η μεταπαραδοσιακή άποψη για τον πόλεμο, war 2.0 κατά τους Thomas Rid & Marc Hecker (2009) , αναφέρει πως πρόκειται κυρίως για πολιτική άσκηση, αφορά την κοινωνία και περιστρέφεται γύρω από τα πολιτισμικά συστήματα.
Δεν έχει συγκεκριμένο τερματισμό ενώ βασίζεται στην ανθρώπινη νοημοσύνη. Τα media και το κοινό στον war 2.0 είναι το βασικό πεδίο της μάχης και έχουν υψηλή προτεραιότητα.
Η πληροφορία είναι σε κοινή θέα, οι πηγές είναι ανοιχτές και προσφέρονται για εξωτερική κατανάλωση.
Το είδαμε να συμβαίνει κυρίως στην περίοδο της Αραβικής Άνοιξης, αλλά και σε πολλές άλλες περιτπώσεις που ακολούθησαν.
Σε γενικές γραμμές, το τοπίο της πολεμικής επικοινωνίας έχει υποστεί σημαντικές αλλάγες, επειδή έχει ουσιαστικά χαθεί το επικοινωνιακό μονοπώλιο που κατείχαν τα ΜΜΕ.
Το αποτέλεσμα είναι ότι, παρόλες τις προσπάθειες των ΜΜΕ αλλά και των κυβερνησεων και στρατών να ανακτήσουν τον έλεγχο, αυτό ειναι κάτι αδύνατο καθώς οι πηγές επικοινωνίας έχουν πολλαπλασιαστεί.
Αν μια ολόκληρη ημέρα είσαι απών από την ενημέρωση, σημαίνει ότι κανένας δεν σε υπολογίζει, και το έχεις επιλέξει ο ίδιος.
