Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή για την COVID προχωρά. Την Τετάρτη, η Βουλή των Αντιπροσώπων πραγματοποίησε ακρόαση σχετικά με τη βλάβη που σχετίζεται με τα εμβόλια. Συμμετείχε ο Δρ. Dario Giacomini, πρόεδρος του συλλόγου ContiamoCi!. Ο Giacomini εργάζεται από την αρχή για να επαναφέρει τη δημόσια συζήτηση στο πεδίο της ακριβούς επιστημονικής επικοινωνίας, προστατεύοντας παράλληλα τα συνταγματικά δικαιώματα που καταπατήθηκαν κατά τη διάρκεια της διετούς πανδημίας.
Δρ. Τζιακομίνι, τι συζητήθηκε χθες στην Επιτροπή;
Παρείχαμε τεκμηρίωση που αποδεικνύει ότι τα θεσμικά όργανα, και συγκεκριμένα το Υπουργείο Υγείας, γνώριζαν το πρόβλημα των ανεπιθύμητων συμβάντων ήδη από το 2021. Οι υπουργικές εγκύκλιοι είχαν ήδη αναγνωρίσει το ζήτημα.
Ποιες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ήδη γνωστές στο Υπουργείο Υγείας;
Εκτός από τις πιθανές αλλεργικές αντιδράσεις που σχετίζονται με τη σύνθεση του ορού, ήταν γνωστές ορισμένες παθολογίες όπως το σύνδρομο τριχοειδικής διαρροής, το σύνδρομο Guillain-Barré, η μυοκαρδίτιδα, η περικαρδίτιδα και το θρομβωτικό θρομβοπενικό σύνδρομο.
Μπορείτε να μας δώσετε ένα παράδειγμα εγγράφου που περιείχε ήδη αυτές τις πληροφορίες;
Η εγκύκλιος του Υπουργείου Υγείας με ημερομηνία 4 Αυγούστου 2021. Βρισκόμαστε οκτώ μήνες πριν από την έναρξη της εθνικής εκστρατείας εμβολιασμού.
Και τι έκανε το υπουργείο;
Το υπουργείο γνώριζε αυτά τα πράγματα. Αλλά είπε ότι ο εμβολιασμός θα έπρεπε να συνεχιστεί: απλώς πρότεινε την αλλαγή της μάρκας του εμβολίου. Στην πράξη, οι αντιδράσεις στους ορούς δεν σήμαιναν αναστολή του εμβολιασμού, αλλά μάλλον αλλαγή της ετικέτας: εάν το εμβόλιο της Pfizer σας βλάψει, κάντε το εμβόλιο της Moderna.
Γιατί δεν σταμάτησαν;
Μπορώ να πω ότι το υπουργείο φάνηκε να ενδιαφέρεται περισσότερο για τη διασφάλιση της συνέχισης της εθνικής εκστρατείας εμβολιασμού χωρίς διακοπή παρά για την υγεία των μεμονωμένων πολιτών, οι οποίοι είχαν επίσημα αναγνωριστεί ως έχοντες υποστεί βλάβη από το εμβόλιο. Το ίδιο ζήτημα προέκυψε και με τις έγκυες γυναίκες. Η απόφαση ελήφθη να συνεχιστεί με τις έγκυες γυναίκες παρά την πλήρη έλλειψη μελετών σχετικά με τις επιπτώσεις σε αυτόν τον πληθυσμό. Η ίδια εγκύκλιος επιμένει ότι εάν το άτομο είχε αναρρώσει από την ασθένεια, δηλαδή είχε φυσική ανοσία, ο τίτλος αντισωμάτων δεν θα πρέπει να θεωρείται κριτήριο αποκλεισμού από τον εμβολιασμό κατά της COVID.
Δηλαδή, σύμφωνα με την εγκύκλιο, αν είχατε προσβληθεί από την ασθένεια, έπρεπε να εμβολιαστείτε;
Ναι, έπρεπε να εμβολιαστείς για να αποκτήσεις αντισώματα —αντισώματα εμβολίου, επομένως τεχνητά παραγόμενα κατά ενός τμήματος του παθογόνου— αλλά τα αντισώματα που παράγονται από φυσική ανοσία δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Η αίσθηση είναι ότι όλοι χρειάζονταν πραγματικά να εμβολιαστούν.
Γιατί;
Η υποψία μου είναι ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει πληθυσμός ελέγχου, δηλαδή μια ομάδα μη εμβολιασμένων ανθρώπων — μιλάμε για δεκάδες εκατομμύρια πολίτες που είχαν αναρρώσει και επομένως είχαν φυσική ανοσία. Θα είχαν αποδείξει ότι ήταν δυνατό να επιβιώσει κανείς από τον ιό χωρίς τον ορό. Αντ’ αυτού, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής έπρεπε να αποδείξουν την σωτήρια ποιότητα του εμβολιασμού. Χωρίς μια ομάδα ελέγχου αναρρωμένων, οι οποίοι είχαν επίσης εμβολιαστεί, δεν είναι δυνατή η σύγκριση και, ως εκ τούτου, η αφήγηση ότι τα εμβόλια είναι η μόνη διέξοδος από την πανδημία μπορεί να συνεχιστεί.
Ποια άλλα στοιχεία υπάρχουν σε αυτή τη διαδικασία;
Ένα άλλο στοιχείο που μας βοηθά να κατανοήσουμε πώς μπορεί να υπήρξε επίγνωση πιθανών ανεπιθύμητων συμβάντων, ακόμη και θανατηφόρων, είναι η ποινική ασπίδα που θεσπίζεται με το άρθρο 3 του νομοθετικού διατάγματος 44/2021: ρυθμίζει το γεγονός ότι σε περίπτωση ανεπιθύμητου συμβάντος, ακόμη και θανατηφόρου, ο εμβολιάζων γιατρός θα απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη, αρκεί να τηρεί τις οδηγίες και τις υπουργικές εγκυκλίους.
Σε τι οδήγησαν όλα αυτά;
Όλα αυτά έχουν οδηγήσει σε μια βαθιά δυσπιστία μεταξύ των πολιτών απέναντι στους θεσμούς και την ιατρική επιστήμη, καθώς η πολιτική και ιδεολογική ατζέντα γίνεται εμφανής, όπως και η παράλειψη πληροφοριών που υπήρχαν στις θεσμικές επικοινωνίες. Ας θυμηθούμε πώς ήταν εκείνες τις μέρες: υπήρχε λογοκρισία, και αν έλεγες τα ίδια πράγματα που περιέχονταν στην υπουργική εγκύκλιο, σε χαρακτήριζαν επικίνδυνο «αντιεμβολιαστικό».
Είναι λοιπόν οι οροί «ασφαλείς και αποτελεσματικοί»;
Αυτά τα φάρμακα, λόγω της ίδιας της σύνθεσής τους, μπορούν να έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες: το mRNA μπορεί να φτάσει σε όλους τους ιστούς και δεν γνωρίζουμε τις διαφορετικές αντιδράσεις τους στην ουσία. Όλα αυτά ήταν γνωστά, αλλά δεν μπορούσαν να κοινοποιηθούν εξωτερικά επειδή δεν ήθελαν να μετριάσουν αυτό που ο Υπουργός Σπεράντζα, σε μια ηχογράφηση της συνεδρίασης της CTS μετά τον θάνατο της Καμίλα Κανέπα, θα ονόμαζε «ενθουσιασμό για τον εμβολιασμό».
Τι συνέβη κατά τη διάρκεια της ακρόασης;
Μετά την παρουσίασή μου και του Μάρκο Κοσεντίνο, Αντιπροέδρου της ContiamoCi!, μίλησε η Γερουσιαστής του Δημοκρατικού Κόμματος, Ιλένια Ζαμπίτο. Είχε το θάρρος να πει ότι ο εμβολιασμός δεν ήταν υποχρεωτικός. Έπρεπε να της υπενθυμίσω, μαζί με τον Αξιότιμο Μπαγκνάι, ότι όχι μόνο υπήρχε υποχρεωτικός εμβολιασμός, αλλά υπήρχαν και δυσανάλογες και παράλογες διοικητικές κυρώσεις, οι οποίες είχαν οδηγήσει στην πείνα εκατομμύρια πολίτες που δεν μπορούσαν πλέον να εργαστούν. Πολλοί άνθρωποι υπέκυψαν σε αυτόν τον «διοικητικό καταναγκασμό», ο οποίος, κατά την άποψή μου, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από έναν μαζικό «εκβιασμό».
Απλώς εκβιασμός;
Επιπλέον, για μένα, αυτό που συνέβη ήταν ένας εμφύλιος πόλεμος. Για πρώτη φορά, το κράτος αποκήρυξε εκατομμύρια πολίτες του και τους καταδίωξε απλώς επειδή ήθελαν να αποφασίζουν ελεύθερα για το σώμα τους – ένα δικαίωμα που κατοχυρώνεται στο Άρθρο 32 του Συντάγματος.
Λένε ότι ο εμβολιασμός έχει σώσει εκατομμύρια ζωές.
Ακόμα κι αν αυτό ίσχυε, η σωτηρία εκατομμυρίων ζωών δεν μπορεί να επιτευχθεί θυσιάζοντας βίαια μια μειονότητα για να πεθάνει. Το κράτος δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Το Σύνταγμα είναι σαφές σε αυτό. Έπρεπε να αναλάβετε τον κίνδυνο μιας ανεπιθύμητης αντίδρασης στην ασθένεια ή ακόμα και του θανάτου, χωρίς εναλλακτική λύση. Έπρεπε να δεχτείτε τη ρώσικη ρουλέτα. Όλα αυτά ενώ παράλληλα σας αναγκάζουν να υπογράψετε μια ενημερωμένη φόρμα συγκατάθεσης που δεν ήταν ενημερωμένη.
Αλλάζουν γνώμη οι πολιτικοί που τάσσονται υπέρ των εμβολίων;
Είχα την εντύπωση ότι οι πολιτικές δυνάμεις που υποστήριζαν τις διακρίσεις και τον καταναγκασμό εκείνα τα χρόνια δεν μπορούν πλέον να υπερασπιστούν αυτές τις θέσεις σήμερα, προσπαθώντας να σπρώξουν εκείνη την εποχή στη λήθη. Άλλωστε, αυτές οι θέσεις είναι αδικαιολόγητες: η επιστημονική βιβλιογραφία, τα περιστατικά υγείας σε όλη τη χώρα, το Σύνταγμα -το οποίο υπερασπίστηκαν στο τελευταίο δημοψήφισμα- παραβιάστηκε σε τόσα πολλά σημεία. Σε σύγκριση με το 2024, όταν πρωτοαπευθυνθήκαμε στην Επιτροπή COVID, όταν ήταν αρκετά μαχητικοί, φάνηκαν πιο αμυντικοί, πιο υποτακτικοί. Τα όπλα τους είναι αμετάκλητα: αντιμέτωποι με αυστηρές και ήρεμες αναφορές, δεν έχουν καμία πιθανότητα να αντιταχθούν σε τίποτα.
Ποια είναι η αξία της Επιτροπής αυτή τη στιγμή;
Το έργο της Επιτροπής συνεχίζει να αποσιωπάται από τον κυρίαρχο τύπο. Ωστόσο, ένα γεγονός που έχει ανατρέψει τις ζωές όλων των Ιταλών, ανεξάρτητα από την οπτική γωνία του καθενός, δεν μπορεί να κρυφτεί μόνιμα. Έχουμε την πολιτική και ηθική υποχρέωση να αναλύσουμε όλα όσα συνέβησαν και να φέρουμε στο φως τις αλήθειες που έχουν αποσιωπηθεί, προκειμένου να παρέχουμε στους πολίτες τις απαραίτητες πληροφορίες. Αν βρισκόμαστε ακόμα σε μια δημοκρατία, πρέπει να έχουμε το θάρρος να αναζητήσουμε την αλήθεια, ανεξάρτητα από τα συμπεράσματα που θα εξαχθούν στο τέλος αυτής της διαδικασίας.
Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες του Renovatio 21 ;
Ότι το στήριγμα πρέπει να είναι ο εργάτης, ο άνθρωπος που το κάνει, που δημιουργεί το δικό του πεπρωμένο. Ως εκ τούτου, καλούμε όλους να υποστηρίξουν τη δράση του συνδικάτου DI.CO.S I. Let’s Count On It! για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην εργασία, το οποίο δεν πρέπει ποτέ ξανά να καταπατηθεί στο όνομα μιας έκτακτης ανάγκης, η οποία, συμπτωματικά, τώρα επανεμφανίζεται με άλλες μορφές. Επειδή ο απώτερος μεταπολιτικός στόχος όλων αυτών είναι να στερήσουν από τον άνθρωπο την ελευθερία του. Η αφαίρεση της εργασίας σημαίνει αφαίρεση της ελευθερίας και, ως εκ τούτου, η δημιουργία ενός εύκολα ελεγχόμενου πληθυσμού σκλάβων.
