Αναζητώντας το πλέον βασικό – που πρέπει όλοι μας, ως Έλληνες, να γνωρίζουμε – , ψάχνουμε να βρούμε το πότε, το πώς και το ποιοι μας πρόδωσαν, ώστε να φτάσουμε στην αθλιότητα των Μνημονίων. Ποιοι δηλαδή ήταν οι πρώτοι, οι οποίοι δεν έκαναν χρήση των νόμων που υπέγραψε η χώρα, προκειμένου αυτή να εισαχθεί στην ευρωζώνη. Ποιοι έκαναν χρήση τής άγνοιας του λαού και επένδυσαν σ’ αυτήν. Τι θέλουμε να πούμε; …Ότι η προδοσία έγινε πολύ πριν φτάσουμε στο Μνημόνιο …Η προδοσία έγινε όταν άνοιξαν οι “Θερμοπύλες” και όχι όταν είδαμε τους “βάρβαρους” έξω από τα σπίτια μας και “μέσα” στη ζωή μας.
Πότε έγινε; …Επί κυβέρνησης Καραμανλή …Ο κοιλιόδουλος της Ραφήνας ήταν ο πρώτος και βασικότερος προδότης. Γι’ αυτόν τον λόγο ακόμα και σήμερα τον προστατεύουν, δίνοντάς του το προνόμιο τής “σιωπής”. Γι’ αυτόν τον λόγο τού πρόσφεραν το άλλοθι μιας δήθεν απόπειρας δολοφονίας. Αυτός ήταν ο βασικός προδότης και στη δική του θητεία βρίσκεται η άκρη τού “νήματος” της σημερινής αθλιότητας. Αυτός τους έκανε την πρώτη και βασικότερη εξυπηρέτηση, για να μας καταστρέψουν. Αυτός έκανε το παγκόσμιο ρεκόρ στα χρονικά. Αυτός πήρε το ιδιωτικό χρέος των ιδιωτικών τραπεζών και το έκανε δημόσιο. Αυτός πήρε ένα πρόβλημα της ΕΚΤ και το έκανε πρόβλημα του ελληνικού κράτους.
Αυτό ήταν το καθοριστικό έγκλημα, το οποίο μας οδήγησε στην καταστροφή. Αυτή η εσκεμμένη και εγκληματική επιλογή ανέτρεψε τις “ισορροπίες” με το δημόσιο χρέος και το ΑΕΠ και ήταν θέμα χρόνου να μπούμε στο “σφαγείο” τού ΔΝΤ. Γιατί αυτό ήταν προδοσία και όχι μια αναγκαστική επιλογή, όπως υποστηρίζουν οι εγκληματίες; …Ήταν προδοσία, γιατί αυτά τα δεκάδες δισεκατομμύρια των χρεών τών ντόπιων τοκογλύφων δεν έπρεπε να φορτωθούν στις “πλάτες” ενός μικρού λαού. Αυτό έγινε τότε. Όταν έγιναν τα στρες-τεστ των Ελληνικών Τραπεζών, μόνον οι κρατικές τράπεζες βρίσκονταν σε καλή κατάσταση. Οι ιδιωτικές τράπεζες, με πρώτη την Πειραιώς του σκουπιδιού Σάλα, ήταν όλες για “λουκέτο”.
Όμως, αντί ο διεφθαρμένος ηγέτης να τιμωρήσει τους Έλληνες τοκογλύφους και τους ξένους συνεργάτες τους, τιμώρησε τον ελληνικό λαό. Αντί να μιμηθεί τους Ισλανδούς και να αφήσει τους ιδιώτες τραπεζίτες είτε να χρεοκοπήσουν είτε να στραφούν στην ΕΚΤ για να τους σώσει, επέλεξε να κάνει τα ακριβώς αντίθετα …Έσωσε με τον πλέον ακριβό τρόπο τις χρεοκοπημένες ιδιωτικές τράπεζες και τους παρέδωσε σαν λεία-σωσίβιο τις κρατικές. Δεν έσωσε με ελάχιστο κρατικό χρήμα τις κρατικές τράπεζες. Τις άφησε λεία τής “παραπληροφόρησης”, για να τις ξεπουλήσει στους αρπακτικούς ιδιώτες τοκογλύφους για ψίχουλα. Χρηματοδότησε με άπειρο κρατικό χρήμα τις ιδιωτικές τράπεζες και τις άφησε να καταστρέψουν τα πάντα.
…Αυτή ακριβώς ήταν η προδοσία …Η προδοσία ήταν στα χρήματα που έβαλε ο προδότης Καραμανλής, για να καλύψει τις “τρύπες” των ελληνικών ιδιωτικών τραπεζών – οι οποίες ήταν ταυτόχρονα και ευρωπαϊκές – και τα οποία πρόσθεσε στο ελληνικό δημόσιο χρέος. Ήταν μια προδοσία, γιατί ανέλαβε, εις βάρος τού ελληνικού λαού, μια πολυδάπανη υποχρέωση, η οποία, εκ της Διεθνούς Συμφωνίας τής Νομισματικής Ένωσης, ήταν αρμοδιότητα της ΕΚΤ να καλύψει. Δεν ήταν υποχρέωση των Ευρωπαίων Ελλήνων να καλύψουν τις ζημιές των ευρωπαϊκών τραπεζών, οι οποίες μόνον στο τυπικό επίπεδο ήταν ελληνικές, εφόσον κινούνταν ελεύθερα στην διεθνή αγορά χρήματος.
Από τη στιγμή που αυτές οι τράπεζες λειτουργούσαν μέσα σε ένα “περιβάλλον”, του οποίου τους νόμους και τους κανόνες τούς επέβαλαν και τους έλεγχαν τα ευρωπαϊκά όργανα, ευθύνη αυτών των οργάνων ήταν η όποια δυσλειτουργία τους. Από τη στιγμή που αυτές οι τράπεζες δανείζονταν απ’ όπου ήθελαν – όπως προέβλεπε το ευρωπαϊκό τραπεζικό περιβάλλον – και είχαν πελάτες χωρίς κανέναν περιορισμό καταγωγής, δεν ήταν αρμοδιότητα του ελληνικού κράτους η σωτηρία τους. Οι κατ’ όνομα “ελληνικές” ιδιωτικές τράπεζες ήταν ευρωπαϊκές, που απλά είχαν πολλούς Έλληνες πελάτες …Ήταν αρμοδιότητα της ΕΚΤ να τις επαναφέρει σε ένα ασφαλές επίπεδο λειτουργίας, όσο κι αν αυτό κόστιζε.
Δικές της παραλείψεις επέτρεψαν στις “ελληνικές” τράπεζες να “εκτροχιαστούν” και με δικά της κόστη θα έπρεπε να τις επαναφέρουν. Ποιος επέτρεπε στις τράπεζες αυτές να αγοράζουν ανεξέλεγκτα τα ελληνικά ομόλογα, τα οποία χρηματοδοτούσαν τις σπατάλες των Χριστοφοράκων και των Ναζί; Ο ελληνικός λαός ήταν αυτός που το επέτρεπε και φορτώθηκε το κόστος του λάθους; Γιατί οι Ευρωπαίοι κεντρικοί τραπεζίτες δεν σταματούσαν τις τράπεζες, όταν έβλεπαν πως ήταν πλέον φανερό ότι δεν είχαν τη δυνατότητα ν’ αντεπεξέλθουν; …Μήπως επειδή συνέφερε την Μέρκελ και τον Σόιμπλε να πουλάνε τα γερμανικά εργοστάσια “σαβούρα” στην Ελλάδα, χωρίς να φαίνονται δάνεια – και άρα κάτω από τη “μύτη” των Ελλήνων, με τη χρηματοδότηση των τοκογλυφικών τραπεζών;…
…Μήπως έτσι η Γερμανία κατέρριπτε το ένα μετά το άλλο ρεκόρ ανάπτυξής της; …Μήπως έτσι η Γερμανία έχτιζε το ένα εργοστάσιό της μετά το άλλο; …Μήπως έτσι η Μέρκελ εμφάνιζε “άλματα” οικονομικής προόδου; Με αυτόν τον ύπουλο τρόπο η ναζιστική Siemens του δωσιλογικού γόνου Χριστοφοράκου μετέτρεπε την Ελλάδα σε “μεγαλοπελάτη” της και μελλοντική “αποικία” χρέους; Πού ήταν ο περίφημος Τρισέ, όταν οι “ελληνικές” τράπεζες αγόραζαν τα “πέτσινα” ελληνικά ομόλογα με τον τόνο, για να πληρωθούν οι ηθικοί Γερμανοί; Πού ήταν ο περίφημος Τρισέ, ο οποίος υποτίθεται ήξερε όλες τις πιστωτικές “εξισώσεις”, οι οποίες αποκάλυπταν πότε θα έπρεπε να πατηθεί το “φρένο” στον τραπεζικό δανεισμό;
Αυτές οι τράπεζες έπρεπε να πληρώσουν τα λάθη τους και τις άστοχες επιλογές τους, οι οποίες τις οδήγησαν τις ίδιες στην ασφυξία και αναζητούσαν σωτηρία …Μια σωτηρία, την οποία την αναζήτησαν – με υπόδειξη των πονηρών Ευρωπαίων – στο ελληνικό κράτος. Εδώ αποκαλύπτεται και το μέγεθος της συνωμοσίας εις βάρος της Ελλάδας. Δεν ήταν μόνον οι τραπεζίτες τής Φρανκφούρτης, που δεν αναγνώρισαν τα λάθη τους και τα “φόρτωσαν” στις “πλάτες” των Ελλήνων. Συμμετοχή στο έγκλημα είχαν και οι μανδαρίνοι των Βρυξελών. Πού είναι τα περίφημα ευρωπαϊκά όργανα, τα οποία επιβλέπουν την οικονομία; …Τα όργανα των σκληρών και ηθικολόγων προτεσταντών, τα οποία απαγορεύουν τις κρατικές επιχορηγήσεις στις ιδιωτικές εταιρείες και επιβάλουν πρόστιμα στα κράτη που τις επιχειρούν …Τα όργανα, τα οποία, όποτε και ν’ αντιληφθούν μια παρανομία, επαναφέρουν τη νομιμότητα, μοιράζοντας πρόστιμα και απαιτώντας επιστροφή χρημάτων; Γιατί δεν αναγκάζουν το ελληνικό κράτος να ζητήσει πίσω το χρήμα που έδωσε στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι οποίες δραστηριοποιούνται στον τραπεζικό τομέα;
Κάνουν εξαίρεση, επειδή είναι τράπεζες; Αυτός ο τομέας δεν ανήκει στον τομέα ευθύνης της ΕΚΤ; Γιατί δόθηκαν δημόσια χρήματα για τη ρευστότητα της αγοράς, η οποία απειλούνταν από τις τράπεζες, πράγμα που ήταν υποχρέωση της ΕΚΤ να διατηρήσει; Ήταν ή δεν ήταν μια παράνομη κρατική επιχορήγηση που πήραν οι ελληνικές τράπεζες και η οποία πρέπει να επιστραφεί; Στην Ελλάδα δεν δόθηκε η ευκαιρία που δόθηκε στην Ισλανδία να αφήσει τις τράπεζες αβοήθητες εις βάρος των τοκογλύφων δανειστών τους. Στην Ελλάδα δεν δόθηκε η ευκαιρία που δόθηκε στην Ιρλανδία, να πάρει φρεσκοτυπωμένο ευρωπαϊκό χρήμα, για να διατηρήσει τη ρευστότητα της αγοράς. Στην Ελλάδα επέτρεψαν τα προβλήματα των ιδιωτικών τραπεζών να μετατραπούν σε δημοσιονομικό πρόβλημα και να μην υπάρχει περίπτωση σωτηρίας.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ,
(Μια ωραία πεταλούδα… Jan 23, 2015)
