Η Sara Stewart κάνει μια βόλτα σε ένα μικρό μεξικάνικο εστιατόριο στο Λος Άντζελες και παραγγέλνει ένα σάντουιτς.
Για να πληρώσει, απλώς κοιτάζει σε μια μικρή οθόνη LCD που βρίσκεται στον πάγκο του ταμείου. Εν συνεχεία, για να πληρώσει το ακριβές ποσό, κάνει ένα γρήγορο «σήμα της ειρήνης» στην οθόνη.
Η όλη διαδικασία διαρκεί λιγότερο από πέντε δευτερόλεπτα και είναι εντελώς ανέπαφη.
Αυτά γράφει το BBC, το πασίγνωστο βρετανικό ενημερωτικό δίκτυο, προειδοποιώντας τους πάντες πως πλησιάζουμε σε άλλες εποχές.
Η κα Stewart, συνεχίζει το άρθρο, δεν χρειάζεται να έχει μαζί της το κινητό της τηλέφωνο ή την τραπεζική της κάρτα, ούτε να επιδείξει οποιαδήποτε μορφή αναγνώρισης ή ακόμη και να εισαγάγει έναν αριθμό PIN.
«Καλώς ορίσατε στον φουτουριστικό κόσμο της πληρωμής μέσω αναγνώρισης προσώπου. Μπορεί να ακούγεται σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας, αλλά αυτό το είδος συναλλαγών πραγματοποιείται ήδη εκατομμύρια φορές την ημέρα σε μεγάλες πόλεις της Κίνας», υπογραμμίζει το BBC και πλέον η πληρωμή μέσω αναγνώρισης προσώπου εισάγεται στην Δύση, αφού δοκιμάστηκε επιτυχώς στο κομμουνιστικό καθεστώς των Κινέζων.
«Την νέα τεχνολογία που εισάγεται τώρα στις ΗΠΑ, και σε άλλες χώρες όπως η Δανία και η Νιγηρία, θα την χρησιμοποιήσουμε όλοι μέσα σε λίγα χρόνια; Υπάρχουν προβλήματα ασφάλειας και απορρήτου δεδομένων για τα οποία πρέπει να ανησυχούμε;», αναρωτιέται το BBC.
Η κα Stewart, 18χρονη φοιτήτρια, λέει ότι δεν έχει τέτοιες ανησυχίες: «Νιώθω ότι η τεχνολογία προχωρά τόσο γρήγορα που οι άνθρωποι δεν έχουν καν δεύτερες σκέψεις για το αν θα χρησιμοποιήσουν κάτι τέτοιο».
«Τα τηλέφωνά μας έχουν ήδη διαβάσει τα πρόσωπά μας και τα πρόσωπά μας είναι ήδη σε όλο το Διαδίκτυο, οπότε δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιο θέμα [αναφορικά με την ασφάλεια κάποιου]. Είναι ταχύτερο, πιο βολικό και ασφαλέστερο … και εσείς δεν χρειάζεται να ανησυχείτε αν ξεχάσετε το τηλέφωνο ή τις κάρτες σας στο σπίτι», αναφέρει.
Το σύστημα χρησιμοποιεί πληρωμή αναγνώρισης προσώπου, μέσω μιας αμερικανικής τεχνολογίας που ονομάζεται PopID. Μπορεί κάποιος να εγγραφεί ιντερνετικά, ανεβάζοντας μια φωτογραφία του προσώπου του, η οποία αποθηκεύεται στο σύστημα που βασίζεται στο cloud της εταιρείας. Στην συνέχεια ο λογαριασμός του καθενός συνδέεται με την τραπεζική του κάρτα.
Το PopID εδρεύει στο Λος Άντζελες και τώρα χρησιμοποιείται από περίπου 70 ανεξάρτητα εστιατόρια και καφετέριες σε πόλεις των ΗΠΑ, κυρίως στη Δυτική Ακτή.
Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας John Miller: «Η άποψή μας είναι ότι η χρήση του προσώπου σας για πληρωμή δεν διαφέρει [από την χρήση του τηλεφώνου σας]».
«Είναι απλώς ένας άλλος τρόπος ταυτοποίησης. Η [ψηφιακή] εικόνα [που τραβήχτηκε στο σημείο πώλησης] καταστρέφεται αμέσως και τα δεδομένα δεν κοινοποιούνται σε κανέναν», ισχυρίζεται.
Προς το παρόν, το PopID απαιτεί από τον χρήστη να κατεβάσει προσωρινά την μάσκα του, αλλά η εταιρεία αναφέρει πως αναβαθμίζει τα συστήματά της, έτσι ώστε να μην χρειάζεται να γίνεται κάτι τέτοιο στο μέλλον.
Περίπου 7.000 μίλια (12.000 χλμ.) μακριά, στην κινεζική πόλη Γκουανγκζού, μία άλλη μαθήτρια αναφέρεται στην τεχνολογία πληρωμών προσώπου. Η Λινγκ (που δεν ήθελε να μοιραστεί το πραγματικό της όνομα επειδή φοβόταν να μπει σε μπελάδες) λέει ότι η πληρωμή μέσω αναγνώρισης προσώπου έχει γίνει ο μοναδικός τρόπος για να αγοράσει κάποιος φαγητό από το μηχάνημα αυτόματης πώλησης στο συγκρότημά της, στο Πανεπιστήμιο Sun Yat-sen.
Σε αντίθεση με την Σάρα στο Λος Άντζελες, η Λινγκ κάθε άλλο παρά χαρούμενη είναι για την ανάπτυξη της εν λόγω τεχνολογίας. Ανησυχώντας για την ολοένα αυξανόμενη καταπάτηση της καθημερινής της ελευθερίας, αρνείται να την χρησιμοποιήσει. Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι δεν θα μπορεί να αγοράσει σνακ αργά το βράδυ.
«Η τεχνολογία είναι σαν παλίρροια», λέει. «Δεν υπάρχει τρόπος να κολυμπήσεις εναντίον του. Αλλά θέλω να κάνω μια παύση, για όσο διάστημα μπορώ να το κάνω». Τι θα γίνει σε περίπτωση που τέτοιου είδους πληρωμές αντικαταστήσουν παγκοσμίως τις υπόλοιπες; Όσοι τις αρνούνται θα αποκλείονται από την κοινωνία;
Εάν η τεχνολογία είναι πράγματι παλίρροια, τότε η ανάπτυξη της τεχνολογίας πληρωμών μέσω αναγνώρισης προσώπου στην Κίνα είναι κάτι σαν τσουνάμι, σημειώνει το BBC.
Σχεδόν το σύνολο (98%) των πληρωμών μέσω κινητού στην Κίνα περνά από δύο μόνο εφαρμογές – την Alipay (που ανήκει στον γίγαντα ηλεκτρονικού εμπορίου Alibaba) και την WeChat Pay. Οι δυο αγωνίζονται να εγκαταστήσουν τα συστήματα αναγνώρισης προσώπου τους σε ολόκληρη την χώρα, ρίχνοντας κλεφτές ματιές και στην Δύση.
