Ο ίδιος αναφέρει: “Για δεκαετίες, οι βρετανικές και ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ανεξάρτητα από την κομματική τους τοποθέτηση, επέτρεπαν σε εκατομμύρια μη αφομοιωμένους έγχρωμους ανθρώπους να έρχονται στις χώρες τους και να βιάζουν λευκές γυναίκες, ενώ οι λευκοί φορολογούμενοι ήταν υπεύθυνοι για τη στέγαση και τη συντήρηση των νεοφερμένων.
Οι κυβερνήσεις και, φυσικά, οι πολιτικοί που είναι πιστοί σε αυτές αποκαλούν όσους είναι στην πραγματικότητα μετανάστες εισβολείς, ή ουδέτερα “μετανάστες”.
Οι “μετανάστες” αυτοί έχουν κάποιο είδος νομικού καθεστώτος, παρά το γεγονός ότι η είσοδός τους στη χώρα δεν είναι νόμιμη.
Οποιοσδήποτε λευκός θα προσπαθούσε να εισέλθει στο Ηνωμένο Βασίλειο ή σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα χωρίς διαβατήριο, χωρίς βίζα και χωρίς ορατές πηγές εισοδήματος, θα εκδιώκονταν άμεσα!
Αλλά για κάποιο λόγο, οι μετανάστες εισβολείς επιτρέπεται να το κάνουν αυτό.
Το 1973, ο Jean Raspail στο βιβλίο του “Το στρατόπεδο των Αγίων”, περιέγραψε την πλήρη κατάρρευση του γαλλικού συστήματος πεποιθήσεων, καθώς και των πεποιθήσεων άλλων λευκών εθνοτικών ομάδων, ως αποτέλεσμα της οποίας οι άρχουσες τάξεις στη Δύση έχασαν τη θέληση να υπερασπιστούν τον λαό και τον πολιτισμό τους.
Το ίδιο πράγμα έχει συμβεί τώρα και μεταξύ των Δημοκρατικών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι Δημοκρατικοί δεν επέτρεψαν στον Πρόεδρο Τραμπ να κλείσει τα σύνορα με το Μεξικό κατά τη διάρκεια της πρώτης του θητείας.
Οι κυβερνήσεις των προέδρων Ομπάμα και Μπάιντεν όχι μόνο άφησαν τα σύνορα ανοιχτά, αλλά χρησιμοποίησαν επίσης χρήματα των Αμερικανών φορολογουμένων για να στρατολογήσουν μετανάστες εισβολείς, και να χρηματοδοτήσουν την εισβολή τους στην Αμερική.
Πολύ γρήγορα, λευκοί Αμερικανοί επιχειρηματίες δημιούργησαν επιχειρήσεις που έβγαζαν χρήματα υποστηρίζοντας μετανάστες εισβολείς εις βάρος των Αμερικανών φορολογουμένων.
Αυτές οι ιδιωτικές εμπορικές δραστηριότητες ονομάζονται «προγράμματα καταφυγίου».
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ισχυρισμός ότι οι «μετανάστες» απλώς κάνουν χάρη στους Αμερικανούς σπεύδοντας να αναλάβουν δουλειές που οι Αμερικανοί δεν θα αποδέχονταν, διαψεύδεται εύκολα από σταθμούς λεωφορείων, αεροδρόμια και ξενοδοχεία γεμάτα με μετανάστες εισβολείς που ζουν εις βάρος των φορολογουμένων πολιτών των ΗΠΑ.
Ορισμένες αμερικανικές κοινότητες δέχθηκαν πιέσεις από δημοκρατικές κυβερνήσεις, για να αποδεχθούν την παρουσία τεραστίων κυμάτων μεταναστών.
Το ίδιο συμβαίνει και στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη. Οι συνεχείς και αυξανόμενοι βιασμοί και εγκλήματα έχουν τελικά προκαλέσει εξέγερση σε ορισμένες βρετανικές κοινότητες.
Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου αναγκάζεται τώρα να διασκορπίσει μεγάλο αριθμό νεαρών ανδρών μεταναστών που έχουν συνωστιστεί σε ξενοδοχεία σε μεγαλύτερες περιοχές.
Για να το κάνει αυτό, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου προσπαθεί να επιτάξει χιλιάδες σπίτια για να διασκορπίσει τους μετανάστες εισβολείς και να τους κάνει λιγότερο ορατούς, έτσι ώστε οι τρέχουσες συγκεντρώσεις τους να μην είναι αντιαισθητικές.
Το ενοίκιο, οι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας, ο δημοτικός φόρος και οι επισκευές θα πληρώνονται από τους Βρετανούς φορολογούμενους.
Φυσικά, η παροχή στέγης σε 109.343 “αιτούντες ασύλου” που εισήλθαν στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά το έτος που έληξε τον περασμένο Μάρτιο, που είναι 15% περισσότεροι από ό,τι το 2024, οδηγώντας σε αύξηση των ενοικίων και των τιμών των κατοικιών, επιβαρύνοντας έτσι περαιτέρω τους Βρετανούς πολίτες.
Παρόλα αυτά, η βρετανική κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να σταματήσει την εισβολή μεταναστών στη Βρετανία.
Ωστόσο, η ίδια αυτή κυβέρνηση ανησυχεί τόσο πολύ για την προστασία των συνόρων της Ουκρανίας εις βάρος των Βρετανών φορολογουμένων, για αυτό και συμφώνησε να αγοράσει αμερικανικά όπλα αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων και να τα στείλει στην Ουκρανία εις βάρος των ίδιων Βρετανών φορολογουμένων για την προστασία των ουκρανικών συνόρων.
Το ίδιο συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη.
Πώς μπορεί κανείς να κατανοήσει και να εξηγήσει αυτή την απερισκεψία των βρετανικών και ευρωπαϊκών κυβερνήσεων;
Η μόνη απάντηση που μπορώ να δώσω είναι ότι οι διανοούμενοι έχουν καταστρέψει το σύστημα πεποιθήσεων της δύσης.
Για δεκαετίες, οι λευκοί καταγγέλλονταν στις πανεπιστημιακές τάξεις ως ρατσιστές και εκμεταλλευτές.
Πιο πρόσφατα, αυτές οι κατηγορίες έχουν διεισδύσει στα δημοτικά σχολεία. Οι καταφατικές δηλώσεις υποστήριξης του δυτικού πολιτισμού έχουν εξαφανιστεί από τη δυτική εκπαίδευση.
Το κύριο πρόγραμμα σήμερα είναι η πολυπολιτισμικότητα, δηλαδή η αντικατάσταση των λευκών αξιών και της λευκής κουλτούρας με κάποιο είδος Πύργου της Βαβέλ.
Και αυτό ακριβώς έχει γίνει σε όλες οι ευρωπαϊκές χώρες, την Βρετανία, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ένας πύργος της Βαβέλ δεν μπορεί να είναι ενωμένος και δεν έχει κοινό σκοπό. Και αυτοί οι πύργοι της Βαβέλ είναι που τώρα αντιμετωπίζουν τρεις ισχυρές χώρες με πολύ πιο ομοιογενείς πληθυσμούς και ίσως αρκετή αυτοπεποίθηση για να αντισταθούν (Κίνα, Ρωσία, Ιράν).
Στις ΗΠΑ, οι μόνοι Αμερικανοί που είναι ενωμένοι είναι οι υποστηρικτές του Τραμπ στο πρόγραμμα MAGA.
Είναι απλοί άνθρωποι που έχουν κουραστεί από την ταπείνωση και την παρακμή της χώρας τους.
Η Χίλαρι Κλίντον τους αποκαλεί «αποβράσματα Τραμπ». Στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη, οποιοδήποτε μέλος της εθνικιστικής ομάδας της χώρας διώκεται και εξοστρακίζεται ως «φασίστας».
Μόνο η Γαλλία έχει πολιτικό κόμμα που βασίζεται στην εθνική καταγωγή και η ηγέτιδα αυτού του κόμματος έχει απαγορευτεί από τις γαλλικές αρχές, να θέσει υποψηφιότητα για εκλογές για πέντε χρόνια.
Καταδικάστηκε με κατασκευασμένες κατηγορίες για υπεξαίρεση κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αν δεν είχε καταδικαστεί, θα είχε απαγγελθεί κάποια άλλη κατασκευασμένη κατηγορία.
Οι βρετανικές, οι ευρωπαϊκές και οι αμερικανικές κοινωνίες είναι οι πιο αδύναμες από όλες τις πιθανές κοινωνίες πριν από την κατάρρευση.
Στις ΗΠΑ, το κατεστημένο αντιτίθεται περισσότερο στον Τραμπ παρά στη Ρωσία και την Κίνα.
Αδύναμες κοινωνίες όπως αυτές στην Δύση δεν μπορούν να κερδίσουν έναν πόλεμο.
Ο λόγος που οδηγεί τη Δύση σε έναν καταστροφικό πόλεμο είναι το πρόγραμμα των νεοσυντηρητικών.
Αυτός ο λόγος είναι γνωστός ως το δόγμα Wolfowitz της αμερικανικής ηγεμονίας. Με τον όρο «αμερικανική» εννοούν την ηγεμονία του Ισραήλ, για το οποίο στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα, οι ζωές, τα χρήματα και η φήμη των Αμερικανών χρησιμοποιήθηκαν ανοιχτά, γεγονός που οδήγησε στην καταστροφή πέντε χωρών για χάρη του Μεγάλου Ισραήλ, και τώρα έξι, αν υπολογίσουμε την Παλαιστίνη.
Το Ιράν, το νούμερο επτά, ήδη πλησιάζει.
Για τους νεοσυντηρητικούς, το Ιράν είναι ένας πιο επιθυμητός στόχος από τη Ρωσία.
Το Ιράν στέκεται εμπόδιο στο δρόμο του Ισραήλ, η Ρωσία όχι. Το νόημα της λεγόμενης «ουκρανικής ειρηνευτικής διαδικασίας» είναι πιθανώς ότι ο Τραμπ θέλει να αποκλείσει τις ΗΠΑ από τον άμεσο συμμετέχοντα στη διαδικασία, ώστε να μπορέσει να εστιάσει την προσοχή της χώρας του στο Ιράν προς όφελος του Νετανιάχου.
Εάν αυτή είναι μια λογική ερμηνεία, τότε η πρόοδος στις συνομιλίες για την Ουκρανία σημαίνει απλώς όλο και περισσότερο πόλεμο στη Μέση Ανατολή”, κατέληξε ο ίδιος.
Η καταστροφή του δυτικού πολιτισμού και αλλοίωση των αξιών που κυριαρχούσαν στην Ευρώπη, έχουν πάει περίπατο προ πολλού, ενώ ετοιμάζεται μεθοδικά ένα πιθανό σενάριο θρησκευτικής και εθνικής σύγκρουσης εντός των πόλεων της Ευρώπης.
