Αυτό το παιδί, ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος μπορεί να δηλώνει απογοητευμένο με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), μόνο που θα έπρεπε να αντιλαμβάνεται το πόσο απογοητευμένοι είμαστε όλοι οι υπόλοιποι από αυτόν…
«Με έχει απογοητεύσει η στάση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου», δήλωσε μιλώντας στη «Real News» και προσθέτει: «Λάμπει δια της απουσίας του στη διαπραγμάτευση. Δεν δίνει καμιά μάχη για να στηρίξει την ανάλυσή του, ότι η λιτότητα δεν μπορεί να είναι λύση στο πρόγραμμα. Και ούτε πιέζει σοβαρά τους Ευρωπαίους να συγκλίνουν με τη θέση του ότι απαιτείται μεγαλύτερη μείωση του χρέους ή ότι δεν βγαίνουν τα πρωτογενή πλεονάσματα με το 3,5%».
Ο Ευκλείδης θα έπρεπε να αντιλαμβάνεται ότι είχαμε όλοι πολύ περισσότερες απαιτήσεις από αυτόν, είτε τον ψηφήσαμε είτε όχι. Μορφωμένο παιδί είναι σε τελική ανάλυση, θα έπρεπε να αντιλαμβάνεται ότι η πραγματική διαπραγμάτευση είναι ανάμεσα στους Γερμανούς, δηλαδή τον Σόιμπλε και το ΔΝΤ, όπου η Ελλάδα είναι ένα από ασήμαντο παιχνιδάκι και θα κληθεί να υποστεί όσα συμφωνήσουν στον συμβιβασμό που λογικά θα επέλθει.
Όσον αφορά τις απειλές του περί διάλυσης της Ευρωζώνης λόγω της ενίσχυσης ακροδεξιών και λαϊκιστών σε καθημερινή βάση, εάν δεν γίνουν κοινωνοί των αναπτυξιακών ωφελημάτων οι εργαζόμενοι, θα έπρεπε να αντιλαμβάνεται ότι δε συμμερίζονται όλοι τα οράματά του και δεν είναι υποχρεωμένοι άλλωστε.
Διότι ξεχνά ο κύριος Τσακαλώτος, ότι ασχέτως αν αποδειχθεί αυτό τραγικό σφάλμα για τη Γερμανία, έχει κάθε δικαίωμα να το πράξει και να μη συμμερίζεται τη δική του ανάλυση περί των εικαζομένων επιπτώσεων. Σε τελική ανάλυση, ο οικονομολόγος Ευκλείδης θα έπρεπε να σκεφτεί εάν οι χώρες που θα φύγουν από την Ευρωζώνη θα έχουν λύσει το πρόβλημά τους ή όχι. Τόσο απλό.
Διότι κάποια στιγμή ο Γερμανός έρχεται να ζυγίσει τι θα του κοστίσει λιγότερο, να πληρώνει για να διατηρεί την Ευρωζώνη ή να ρίξει τα χρήματα αυτά στη δική του οικονομία και τη Γερμανία να ακολουθήσουν όσοι θέλουν και όσοι μπορούν και οι υπόλοιποι ας κόψουν τον λαιμό τους για να δουν στη συνέχεια τον παράδεισο του εθνικού νομίσματος, ιδίως κάποιοι που έχουν ξεχάσει επί μακρόν τι θα πει παραγωγή. ‘Οταν θα μπορούν να βάζουν μια φορά το εξάμηνο βενζίνη στο αυτοκίνητό τους (εξίσου ακριβό θα είναι το καύσιμο και για την όποια βιομηχανία, άρα πολύ ανταγωνιστικλη θα γίνει με το εθνικό νόμισμα), ίσως επανέλθει ο αντιπαθέστατος Γερμανός… για να ρωτήσει πως τα πάμε.
Ο Τσακλώτος οφείλει κάποια στιγμή να κατανοήσει, ότι με τις αρλούμπες περί παγκοσμιοποίησης που αράδιασε χθες στο Κοινοβούλιο για να δικαιολογηθεί στους ελεύθερους επαγγελματίες που κατά δήλωσή του έχουν χτυπηθεί αλύπητα από την κυβέρνηση, καταφέρνει ώστε ο κόσμος της εργασίας και της παραγωγικότητας, μόνο να εξοργίζεται περισσότερο.
Διότι Ευκλείδη μας, ό,τι και να πεις, όποιον και να κατηγορήσεις, το να θέλει κανείς σχεδόν 60% του εισοδήματός του για -υποχρεωτική- ασφάλιση και φορολογία, συν 100% προκαταβολή για τον επόμενο χρόνο, δεν μπορεί να σκεφτεί τίποτα παραπάνω από το ότι έχει μπλέξει με κλέφτες, απατεώνες, λήσταρχους, ενώ αν σκεφτεί ότι τα παίρνει αυτά για να μη μειώσει το Δημόσιο, προσθέτει και το «αληταράδες».
