Εικόνα : Ο θάνατος του Κάστορα. Τοιχογραφικό έργο του Φίκου, Αθήνα
Τοῦ ΚΩΣΤΑ ΔΟΥΚΑ
Ἡ περίεργη ἱστορία πού θά διαβάσετε ἀρχίζει τήν ἐποχή κατά τήν ὁποία
βασιλιᾶς τῆς Σπάρτης ἦταν ὁ Τυνδάρεως. Αὐτός εἶχε μία ὡραιοτάτη
γυναῖκα, τήν Λήδα, τήν ὁποία ἐρωτεύθηκε ὁ Ζεύς. Συνευρέθηκε λοιπόν
μαζί της καί γεννήθηκε ὁ Πολυδεύκης, ὡραῖος καί ἀθάνατος, καθώς εἶχε
πατέρα τόν Δία.
Ἡ Λήδα συνευρίσκεται καί μέ τόν Τυνδάρεω καί γεννᾶ δεύτερο γιό, τόν Κάστορα.
Αὐτοί οἱ δύο ἀδελφοί, αὐτάδελφοι κατά τόν Ὃμηρο, δηλαδή ὡς γεννηθέντες
ἀπό τήν ἲδια μήτρα, ἀλλά ἒχοντες διαφορετικό πατέρα ὁ καθένας, εἶναι
οἱ πιό διάσημοι Διόσκουροι τῆς ἀρχαιότητος, δηλαδή κοῦροι, γιοί τοῦ
Διός, φερόμενοι ἀπό τόν παντογνώστη Ὃμηρο ὡς ἀδελφοί τῆς Ἑλένης.
Ὑπῆρξαν ὃμως καί ἂλλοι δύο διάσημοι Διόσκουροι τῆς ἀρχαιότητος, ὁ Ἲδας
καί ὁ Λυγκεύς, γιοί τοῦ Ἀφάρεως, ἀντίπαλοι τῶν Διοσκούρων.
Σέ κάποια σύγκρουση, ὁ Ἲδας σκότωσε τόν Κάστορα, κι αὐτό προκάλεσε
μεγάλη θλίψη στόν Πολυδεύκη, πού τόν ὑπεραγαποῦσε.Ἒτσι ὁ Πολυδεύκης
παρακάλεσε τόν πατέρα του τόν Δία νά μοιράση μεταξύ τους τήν ζωή καί
τόν θάνατο. Ὁ Ζεύς συγκινήθηκε ἀπό τήν ἀγάπη αὐτή καί ἀποφάσισε μιά
μέρα ὁ ἓνας νά ζῆ πάνω στήν Γῆ καί ὁ ἂλλος κάτω στόν Ἂδη, καί τήν
ἂλλη μέρα νά ἀντιστρέφονται οἱ ὃροι. Ἡ σχετική περικοπή ἀπό τήν
Ὀδύσσεια λ. 304 τοῦ παντογνώστη Ὁμήρου ἒχει ὡς ἑξῆς:
ἂλλοτε μέν ζώουσ᾽ ἑτερήμεροι, ἂλλοτε δ᾽ αὖτε
τεθνᾶσιν.
(ἂλλοτε ζοῦν τήν μία ἡμέρα, ἂλλοτε τήν ἂλλη πεθαίνουν).
Οἱ ἀρχαῖοι Ἓλληνες πρός τιμή τους ἒδωσαν τά ὀνόματά τους σέ δύο
λαμπερά ἀστέρια στόν ἀστερισμό τῶν Διδύμων, Κάστωρ καί Πολυδεύκης.
Ἐλᾶτε τώρα στήν σύγχρονη ἐποχή, ὃταν ὁ Χάϊζεμπεργκ ἀνεκάλυψε τήν ἀρχή
τῆς ἀπροσδιοριστίας, σύμφωνα μέ τήν ὁποία, ὁ δυϊσμός
κύματος-σωματιδίου κυριαρχεῖ στίς μαθηματικές ἐξισώσεις. Διαπιστώθηκε
ὃτι τό ἐνεργειακό δυναμικό ἑνός ὑποατομικοῦ σωματιδίου ἐνεργεῖ μέ τήν
ἀντιστροφή τῆς κυματικῆς μορφῆς. Ὃταν δηλαδή τό ἓνα <κουάρκ> (προϊόν
διασπάσεως τοῦ πρωτονίου καί τοῦ νετρονίου) βρίσκεται πάνω (Up), τό
ἂλλο βρίσκεται κάτω (Down), ἢ ὃταν ἓνα ἂλλο <κουάρκ> εἶναι Ὑψηλό
(Top), τό ἂλλο βρίσκεται στόν πυθμένα (Bottom). Ὑπάρχουν ἂλλα δύο
<κουάρκ> μέ ἀστεῖες ὀνομασίες. Τό ἓνα λέγεται Charming (Χαριτωμένο)
καί τό ἂλλο Strage (Παράξενο).
Ὁ παγκοσμίως γνωστός φυσικός Λά Βιολέτ, πιστεύει ὃτι ἡ Ἑλληνική
Μυθολογία περιέχει κωδικοποιημένες γνώσεις μιᾶς παλαιότερης προηγμένης
τεχνολογίας τοῦ κόσμου, πού χάθηκε μυστηριωδῶς, καί φέρει ὡς
παράδειγμα τήν περίπτωση τοῦ Κάστορος καί τοῦ Πολυδεύκη.
Τό ἐρώτημα εἶναι γιατί οἱ ἀρχαῖοι Ἓλληνες διάλεξαν τούς ἀστέρες αὐτούς
γιά νά δώσουν τά ὀνόματα τῶν Διοσκούρων.
Ὑπομονή.
Ἐλᾶτε τώρα νοερά στό ἒτος 1678, ὃταν ὁ Ἰταλός ἀστρονόμος Κασίνι, μέ
καλύτερη διόπτρα ἀπό ἐκείνη τοῦ Γαλιλαίου, ἒστρεψε τό τηλεσκόπιό του
πρός τόν ἀστέρα Κάστορα. Μέ ἒκπληξη διαπίστωσε ὃτι ὁ ἀστέρας αὐτός δέν
εἶναι μονός, ὃπως φαίνεται διά γυμνοῦ ὀφθαλμοῦ, ἀλλά διπλός. Λέγεται
ὃτι οἱ ἀρχαῖοι Ἓλληνες δέν εἶχαν τηλεσκόπια, ἂν καί αὐτό ἀποκλείεται,
καθώς ἒχει βρεθῆ θραῦσμα μελανοφόρου ἀγγείου, πού δείχνει καθαρά ἓναν
ἀρχαῖο νά κοιτάζη τόν οὐρανό μέ κανοκυάλι. Ἂλλωστε πώς ἦταν δυνατόν νά
διαθέτουν τόν περίφημο μηχανισμό τῶν Ἀντικυθήρων, ἓναν ἀστρολάβο καί
ὂχι μόνο, καί νά ἐστεροῦντο φακῶν, σάν ἐκείνους πού ἀναφέρονται στά
<Λιθικά> τοῦ Ὀρφέως. Ἂς ποῦμε ὃμως πώς δέν εἶχαν τηλεσκόπιο. Ἒβλεπαν
λοιπόν τόν Κάστορα ὡς μονό ἀστέρα καί τόν συνδύασαν μέ τόν πιό λαμπρό
ἀστέρα, τόν Πολυδεύκη, ὀνομάζοντάς τους ἀστερισμό τῶν Διδύμων, ὁ
ὁποῖος περιλαμβάνει δεκάδες ἂστρα πού δέν φαίνονται διά γυμνοῦ
ὀφθαλμοῦ.
Καθώς οἱ αἰῶνες προχωροῦν καί ἡ ἐπιστήμη ἐξελίσσεται, ὃπως καί ἡ
τεχνολογία, διαπιστώνεται ὃτι ὁ Κάστωρ δέν εἶναι διπλός ἀστέρας,
ἀλλά…ἑξαπλός. Δηλαδή Κάστωρ, Κάστωρ, Κάστωρ, Κάστωρ, Κάστωρ, Κάστωρ.
Ὃμως ἡ παράλλαξη τῶν ἀστέρων εἶναι τόσο μικρή, πού εἶναι πολύ δύσκολο
νά διακριθοῦν, ἀκόμη καί μέ πολύ ἰσχυρό τηλεσκόπιο. Τελικά τό 2006
ἐπιβεβαιώθηκε ὁριστικά ὃτι ὁ Κάστωρ εἶναι ἑξαπλοῦς ἀστέρας.
Μά τόσα, ἓξι τόν ἀριθμό, εἶναι καί τά…<κουάρκ>.
Καί ἀκόμη:
Ἓξι εἶναι οἱ μυθολογικοί ἣρωες πού ἐμπλέκονται στόν μύθο τῶν
Διοσκούρων: Τυνδάρεως, Λήδα, Κάστωρ, Πολυδεύκης, Ἲδας, Λυγκεύς.
Ἀλλά ἂν προχωρήσουμε πιό πέρα καί λάβουμε ὑπ᾽ ὂψιν τόν ἀστέρα
Πολυδεύκη, διαπιστώνουμε ὃτι στήν περίεργη αὐτή ἱστορία ἐμπλέκονται
τόσο ὁ Ζεύς (ὡς Πολυδεύκης) ὃσο καί ἡ ἀδελφή τῶν Διοσκούρων, ἡ Ἑλένη,
ἢτοι συνιλικά ὀκτώ ὂντα, καθώς διαπιστώθηκε ὃτι ὁ Πολυδεύκης ἒχει καί
συνοδό.
Σήμερα οἱ ἐπιστήμονες άναζητοῦν ἐπιμόνως διπλοῦς, τριπλοῦς καί
πολλαπλοῦς ἀστέρες, δηλαδή ἣλιους, μέ πλανητικά συστήματα πού
ὀνομάζουν ἐξωπλανῆτες, καί ἒχουν βρεῖ πολλούς πλανῆτες πού
προσομοιάζουν μέ τήν Γῆ, καθώς σκέπτονται ὃτι μία καταστροφή τοῦ
πλανήτη μας δέν ἀποκλείεται, ἀπό τήν ἀνόητη συμπεριφορά τοῦ ἀνθρώπου.
Ὁ Ὃμηρος τό ἒχει πεῖ ἀπό τίς πρῶτες ἀράδες τῆς Ὀδύσσειας. Δέν μπόρεσε,
κι ἂς τό ἢθελε, νά σώση τούς συντρόφους του, οἱ ὁποῖοι <σφετέροισιν
ἀτασθαλίοισιν ὢλοντο>. Δηλαδή χάθηκαν ἀπό τίς δικές τους ἀνοησίες.
Ἀλλά τό ἐρώτημα εἶναι γιατί καί πῶς οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας διάλεξαν
τούς σημερινούς Διδύμους στόν οὐρανό. Εἶναι ἂραγε τυχαία ἡ ἐπιλογή;
Ἢ μήπως κάποιοι παλαιότεροι ἂνθρωπο εἶχαν χαρτογραφήσει τήν οὐράνια
σφαῖρα χιλιάδες χρόνια πρίν τήν σημερινή ἐποχή τῆς τεχνολογίας, πού
ἒμεινε στούς μεταγενεστέρους σάν…μυθολογία;
