Γράφει ὁ Καλλιντέρης Νικόδημος
Μὲ ἀπόφαση τοῦ (ὑπόθεση C-61/22) στὶς 21 Μαρτίου 2024, τὸ Δικαστήριο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης ΑΚΥΡΩΣΕ τὸν Κανονισμὸ 2019/1157, μὲ τὸν ὁποῖο θεσπίστηκαν οἱ νέες ἠλεκτρονικὲς ταυτότητες (πρόκειται γι’ αὐτὲς ποὺ ἤδη διανέμονται καὶ στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2023). Ἡ ἀκύρωση ὀφείλεται στὴν ἐσφαλμένη νομικὴ βάση ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐρείδεται ὁ Κανονισμός…
Τὸ Δικαστήριο ὅμως, ἔκρινε συμβατὴ μὲ τὸ δίκαιο τῆς ΕΕ (Γενικὸς Κανονισμὸς Προστασίας Δεδομένων καὶ Χάρτης Θεμελιωδῶν Δικαιωμάτων τῆς ΕΕ) τὴν ἐπεξεργασία καὶ ἀποθήκευση δύο δακτυλικῶν ἀποτυπωμάτων στὸ ἠλεκτρονικὸ μέσο (chip) τῆς ταυτότητας. Σὲ αὐτὸ τὸ ζήτημα ἐπικεντρώνονταν καὶ ἡ ἀπὸ τὸ 2021 προσφυγὴ ἑνὸς Γερμανοῦ πολίτη ἀπὸ τὸ Wiesbaden μέσῳ τῆς ὀργάνωσης Digitalcourage, ὁ ὁποῖος ἀρνήθηκε νὰ δακτυλοσκοπηθεῖ ἀπὸ τὶς ἀστυνομικὲς ἀρχὲς προκειμένου νὰ ἐκδώσει τὴ νέα του ταυτότητα!
Ἀξίζει πάντως γιὰ τὸ συγκεκριμένο θέμα νὰ ἀνακαλέσουμε στὴ μνήμη μας… τὴν ἀπόφαση τῆς ἑλληνικῆς Ἀρχῆς Προστασίας Δεδομένων Προσωπικοῦ Χαρακτῆρα (Ἀριθ. Πρώτ.: 510/17/15-05-2000) μὲ τὴν ὁποία κρίθηκε ὡς μὴ συνάδουσα μὲ τὸ ἑλληνικὸ Σύνταγμα ἡ συλλογὴ τῶν δακτυλικῶν ἀποτυπωμάτων (πρόκειται γιὰ τὴν ἀπόφαση μὲ τὴν ὁποία διεγράφη καὶ τὸ θρήσκευμα ἀπὸ τὶς ταυτότητες)! Κατὰ τὴν Ἀρχὴ «τὸ στοιχεῖο (ἐν. τὸ δακτυλικὸ ἀποτύπωμα) αὐτὸ δὲν εἶναι ἀναγκαῖο γιὰ τὴν βεβαίωση τῆς ταυτότητας τοῦ ὑποκειμένου ἀφοῦ αὐτὴ κατ’ ἀρχὴν προκύπτει ἀπὸ τὴν προβλεπόμενη φωτογραφία. Ἐπιπλέον, κατὰ τὴν κοινὴ ἀντίληψη, τὸ ἀποτύπωμα (ἡ “σήμανση”) συνδέεται μὲ τὴν ὑποψία ἢ διαπίστωση ἐγκληματικῆς δραστηριότητας (“σεσημασμένοι”), ἡ ἀπόδοση τῆς ὁποίας ἔστω καὶ ἐν δυνάμει στὸ σύνολο τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὑπερβαίνει τὸ ἀναγκαῖο μέτρο καὶ προσβάλλει την προστατευόμενη ἀπὸ τὸ Σύνταγμα ἀξία τοῦ ἀνθρώπου».
Ἡ τωρινὴ ἀπόφαση τοῦ Δικαστηρίου τῆς ΕΕ ἀκύρωσε τὸν Κανονισμό, πλὴν ὅμως, ἐπειδὴ τὰ ἀποτελέσματα τῆς κήρυξης τοῦ Κανονισμοῦ ὡς ἀνίσχυρου θὰ ἦταν πιθανό, κατὰ τὸ σκεπτικό της, νὰ ἐπιφέρουν σοβαρὲς ἐπιπτώσεις γιὰ μεγάλο ἀριθμὸ Εὐρωπαίων πολιτῶν, τελικῶς αὐτὰ θὰ διατηρηθοῦν μέχρι νὰ τεθεῖ σὲ ἰσχύ, ἐντὸς εὔλογου χρόνου καὶ τὸ ἀργότερο τὸ τέλος τοῦ 2026, νέος Κανονισμὸς στηριζόμενος στὴν ὀρθὴ νομικὴ βάση (77 παρ. 3 τῆς ΣΛΕΕ).
Αὐτὸς ὁ νέος Κανονισμὸς ὅμως προϋποθέτει κατὰ τὴν εἰδικὴ νομοθετικὴ διαδικασία ΟΜΟΦΩΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ τοῦ Συμβουλίου τῆς ΕΕ! Ἡ χώρα μας (ἢ ὁποιαδήποτε ἄλλο κράτος-μέλος τῆς ΕΕ) ἔχει τὴ μεγάλη εὐκαιρία νὰ «βάλει φρένο» στὴν ἐπιβολὴ τῶν νέων ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων! Πρόκειται γιὰ ἀρκετὰ ρεαλιστικὸ στόχο δεδομένου ὅτι ὁ ἀκυρωθεὶς Κανονισμὸς 2019/1157 δὲν θὰ εἶχε θεσπιστεῖ μὲ αὐτὴ τὴν εἰδικὴ νομοθετικὴ διαδικασία, καθότι σὲ ἐπίπεδο Συμβουλίου τῆς ΕΕ ὑπῆρξαν τότε ΔΥΟ ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ ΨΗΦΟΙ!
Ἔστω καὶ διὰ τῆς τεθλασμένης ἡ συγκεκριμένη ἀπόφαση ἀποτελεῖ μιὰ ΝΙΚΗ γιὰ ὅσους ἀγωνίζονται κατὰ τῆς διεθνῶς ἐπιβαλλόμενης ἠλεκτρονικῆς σκλαβιᾶς!
