Ήταν να μην αρχίσουν οι επαφές ανάμεσα στην Άγκυρα και τη Μόσχα, αφού το σφοδρό μίσος, πηγαίνοντας στο άλλο άκρο μετατράπηκε σε… σφοδρό «έρωτα» και παρά τα προβλήματα και τις διαφωνίες κυρίως για τα θέματα που άπτονται των ισορροπιών για τη Συρία, εκμεταλλευόμενη την ελκυστικότητα των σχεδίων συνεργασίας ύψους πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, σε μια εποχή δύσκολη για τη Ρωσία λόγω των κυρώσεων, «βομβαρδίζει» το Κρεμλίνο!
Σύμφωνα με θέμα που ανάρτησε στον ιστοχώρο του το ρωσικό, στενά προσκολλημένο στο Κρεμλίνο, ειδησεογραφικό δίκτυο Sputnik, οι δυο χώρες σχεδιάζουν να επεκτείνουν την συνεργασία τους και στον τομέα της άμυνας και της αυτόν της ανταλλαγής πληροφοριών.
Στο δίκτυο μίλησε ο απόστρατος Τούρκος αντιπτέραρχος, Ερντογάν Καρακούς, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ άφησε να εννοηθεί, ότι θα ήταν σκόπιμη η ρωσοτουρκική συνεργασία για την ανάπτυξη τουρκικού αντιαεροπορικού – αντιβαλλιστικού συστήματος!
Η Τουρκία ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη ενός εγχώριου συστήματος, αλλά οι δυτικοί της εταίροι, κατά τον Καρακούς πάντα, δεν είναι αξιόπιστοι και για τον λόγο αυτό η Άγκυρα προτιμά την συνεργασία με τη Μόσχα! Ξέχασε βέβαια ο Τούρκος αντιπτέραρχος να εξηγήσει στο ρωσικό κοινό για ποιον λόγο η Ρωσία θα πρέπει να εμπιστευθεί την Τουρκία και δεν θα συμβεί ό,τι ακριβώς συνέβη και με την Κίνα…
Να βρει δηλαδή κάποια πειστική δικαιολογία και να τους εξηγήσει για ποιον λόγο δεν θα έχουμε και σε αυτή την περίπτωση το ίδιο φιάσκο όπως με τους κινεζικούς HQ-9 (κωδικοποίηση εξαγωγικής έκδοσης FD-2000) τους οποίους αρχικώς επέλεξε, για να εγκαταλείψει στη συνέχεια μόλις της αγρίεψαν οι ΝΑΤΟϊκοί της εταίροι. Ας δούμε όμως τι είπε ο Τούρκος στρατιωτικός, που μόνο τυχαία δεν μίλησε στο ρωσικό δίκτυο, εκτός κι αν υπάρχει και στην Τουρκία «φιλορωσικό λόμπι»!
«Η Τουρκία ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη του εθνικού της αντιπυραυλικού συστήματος αλλά δεν διαθέτει την απαραίτητη τεχνολογία. Ορισμένες δυτικές χώρες προσέφεραν την συνεργασία τους αλλά μια τέτοια συνεργασία απαιτεί άριστες φιλικές σχέσεις και αξιοπιστία. Όμως δεν φαίνεται υπάρχει κάποιος αξιόπιστος δυτικός εταίρος και για αυτό η Τουρκία θα προτιμήσει να συνεργαστεί με τη Ρωσία»!
«Ούτε η Τουρκία ούτε η Ρωσία επιθυμούν την κατάρρευση της Συρίας η οποία θα αποτελούσε απειλή και για τις δύο χώρες. Δυστυχώς υπάρχει ακόμα κόντρα Τουρκίας και Ρωσία για την Συρία, αλλά μπορεί να υπάρξει ένας συμβιβασμός. Φυσικά η Δύση θέλει τον διαμελισμό της Συρίας. Μόνο η συνεργασία Τουρκίας και Ρωσίας μπορεί να αποτρέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Προφανώς η Άγκυρα έχει αρχίσει να το κατανοεί και για αυτό προσπαθεί να βελτιώσει τις σχέσεις της με τη Μόσχα», υπογράμμισε…
Το κατά πόσον ο Τούρκος έχει την παραμικρή συνεννόηση με την κυβέρνηση της χώρας του (βλ. καθεστώς Ερντογάν) μένει να αποδειχθεί. Η υπόθεση βέβαια μπάζει πολλά νερά… από παντού. Διότι το πρώτο που θα πρέπει να διευκρινιστεί, είναι εάν οι Ρώσοι θα ήταν ποτέ διατεθειμένοι να παραδώσουν τόσο προηγμένη τεχνολογία στους Τούρκους, κάτι για το οποίο πολύ αμφιβάλλουμε.
Να υπενθυμιστεί στο σημείο αυτό, ότι στην αρχική φάση του τουρκικού διαγωνισμού για το νέο αντιαεροπορικό σύστημα μακρού βεληνεκούς των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, οι Ρώσοι είχα κατέλθει προτείνοντας το S-300, ενώ ήταν γνωστό ότι διέθεταν ήδη επιχειρησιακό το S-400 Triumph, το οποίο σαφώς θα απαιτούσαν οι Τούρκοι σε περίπτωση που αποφάσιζαν να κινηθούν με τη ρωσική αμυντική βιομηχανία.
Θα επρόκειτο για μια απόφαση που θα δημιουργούσε τα ίδια – αν όχι χειρότερα – προβλήματα σαν αυτά που αντιμετώπισε η κινεζική επιλογή και θα σηματοδοτούσε οριστική ρήξη με τη Δύση, καθώς δύσκολα θα έμπαινε η Ατλαντική Συμμαχία (βλ. Ουάσιγκτον) να συζητήσει εκ νέου για ποιον λόγο τα συστήματα αυτά δεν μπορούν να ενταχθούν στον ΝΑΤΟϊκό αμυντικό σχεδιασμό και το ενιαίο δίκτυο αεράμυνας.
Αν δεχθούμε ότι την πρώτη φορά το έκαναν για να «εκβιάσουν» κάποιον δυτικό προμηθευτή να παραδώσει τους πηγαίους κωδικούς του προτεινόμενο συστήματος, αφού άπαντες δε συμφωνούσαν, δεν θα ήταν πολύ έξυπνο να ξεκινήσουν μια τέτοια ιστορία για δεύτερη φορά. Γι’ αυτό και διατηρούμε ζωηρές επιφυλάξεις…
Ωστόσο, όπως σχεδόν σε όλα στη ζωή, υπάρχουν και οι πιο απλές εξηγήσεις, αυτές που τείνουμε να παραγνωρίζουμε, αναλογιζόμενοι ότι… δεν μπορεί, τα πράγματα είναι λίγο πιο σύνθετα! Στην περίπτωσή μας, ο Ερντογάν έχοντας δώσει διαταγή στον τουρκικό στρατό που επιχειρεί στη Συρία να κινηθεί νοτιότερα, διακινδυνεύει «επαφή» είτε με τις δυνάμεις του καθεστώτος Άσαντ, είτε με τις ρωσικές…
Κατά συνέπεια, υποσχόμενος «λαγούς με πετραχήλια» στους Ρώσους, ευελπιστεί να «αγοράσει» ανοχή και αυτοσυγκράτηση, για να μην προκύψουν από το πουθενά καταστάσεις παρόμοιες με όσες αντιμετώπισε μετά την άφρονα κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού Sukhoi Su-24 και μάλιστα σε συριακό εναέριο χώρο, επειδή είχε παραβιάσει τον τουρκικό για… 17 ολόκληρα δευτερόλεπτα.
Όσο ιδεοληπτικός και ημιπαράφρων και να είναι, το αρχαιοελληνικό «το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού», δεν μπορεί, κάπου θα το έχει ακούσει. Εναπόκειται στους Ρώσους πόσα περιθώρια θα του δώσουν, αν και έμπειροι και υποψιασμένοι στη διεθνή διπλωματία, δείχνουν να προκρίνουν το… «εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν»!
