Του Κίμωνα Χαραλάμπους
«Καθώς ο κόσμος γιορτάζει την επέτειο 100 χρόνων από την Οκτωβριανή Επανάσταση, η Ρωσία βρίσκεται ξανά υπό την εξουσία ενός Τσάρου».
Με αυτή την φράση ο Economist παρουσιάζει το νέο του τεύχος που φιλοξενεί τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος εμφανίζεται ως νέος τσάρος της Ρωσίας, που, συμπληρώνουμε εμείς, εμποδίζει τα παγκοσμιοποιητικά σχέδια των νέο-κομμουνιστών της Νέας Τάξης.
«Ένας τσάρος γεννιέται, 100 χρόνια μετά την Οκτωβριανή επανάσταση», είναι ο χαρακτηριστικός τίτλος του περιοδικού, για τον επικεφαλής της «μαύρης» Εθνικής Δεξιάς στην Ρωσία, με αναφορές στα στρατιωτικά και γεωοικονομικά του επιτεύγματα.
«Δεκαεπτά χρόνια μετά την εκλογή Πούτιν για πρώτη φορά στην θέση του Προέδρου, η επιρροή του στην Ρωσία είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Η Δύση, η οποία αντιμετωπίζει ακόμα την Ρωσία με μετα-σοβιετικούς όρους, τον έχει χαρακτηρίσει πολλάκις, ως τον ισχυρότερο ηγέτη μετά τον Στάλιν. Τόσο οι φιλελεύθεροι μεταρρυθμιστές, όσο και οι συντηρητικοί στην Μόσχα τον χαρακτηρίζουν ως έναν τσάρο του 21ου αιώνα. Ο Ρώσος πρόεδρος κέρδισε αυτόν τον τίτλο, καθώς έβγαλε την χώρα του από αυτό, το οποίο πολλοί Ρώσοι αποκαλούσαν χάος την δεκαετία του 1990 και την έκανε ξανά υπολογίσιμη δύναμη στον κόσμο», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Economist και προσθέτει:
«Παρά το γεγονός πως ο Πούτιν ανησυχεί για το “χρώμα” των επαναστάσεων που σάρωσαν την πρώην Σοβιετική Ένωση, ο μεγαλύτερος φόβος δεν είναι μία μαζική εξέγερση (σ.σ. δεν υπάρχει επαρκής αριθμός νεοταξιτών στην Ρωσία για αυτό), ακόμη λιγότερο μία αναβίωση των Μπολσεβίκων.
Ο μεγαλύτερος φόβος είναι ότι από την άνοιξη του 2018, οπότε και ο Πούτιν θα αρχίσει την έκτη θητεία του ως Πρόεδρος της Ρωσίας, σε μία εκλογή που θεωρείται σίγουρη, θα ξεκινήσουν οι υποθέσεις σε σχέση με το τι θα ακολουθήσει. Και θα αυξάνεται η ανησυχία, ότι, όπως συνέβη και με άλλους Ρώσους ηγέτες, ο Τσάρος Βλαντιμίρ θα ξεσηκώσει… ταραχές στο πέρασμά του».
Τι άλλο θέλουν να δουν οι δήθεν γεωστρατηγικοί αναλυτές εντός Ελλάδας, οι οποίοι υποτιμούσαν την Ρωσία, όταν ο «Τσάρος» ξεκινούσε την προεδρική θητεία του;
Μερικοί μάλιστα από αυτούς, ενώ χλεύαζαν τον Ρώσο ηγέτη, τώρα τον αποθεώνουν προς άγραν ψήφων.
Δεν νομίζετε πως οφείλουν μία συγγνώμη στον Δημοσθένη Λιακόπουλο που πρώτος βγήκε και μίλησε για την άνοδο των Ρώσων στο παγκόσμιο γίγνεσθαι;
ΥΓ. Εννοείται πως οι Ρώσοι δεν είναι το φιλανθρωπικό ίδρυμα που θα βοηθήσει την Ελλάδα, καθώς τα πάντα στην πολιτική έχουν να κάνουν με συμφέροντα. Αυτό για να προλάβουμε τους καλοθελητές με την «καραμέλα» του «ξανθού γένους».
el.gr
