Χάντζος Φίλιππος – Πλημμύρες: “Ένα κράτος ανίκανο στήν διαχείριση..”

Ο τίτλος αυτός ελάχιστη σχέση έχει μέ τήν πραγματικότητα..
Άρα, λέει ψέματα !
Μά πώς ?
Ο τίτλος αυτός σφάλλει ως πρός τήν αιτία.
Η αιτία τής πλημμύρας ΔΈΝ είναι τό κράτος.
Η δικαιολογία ότι για όλα φταίει τό κράτος, τελικά, καθιερώνει τό κράτος, τό κάνει πιό δυνατό, άρα πιό αυταρχικό.
Καί κάνει τούς πολίτες αδιάφορους (αφού τό κράτος είναι τόσο σκληρό).
Μέ συνέπεια τήν απανθρωποποίηση.
Η απανθρωποποίηση χαρακτηρίζει τήν σχέση ανθρώπου μέ τόν συνάνθρωπο.
Όχι τή σχέση κράτους – πολιτών.
Η πολύμορφη βία τού κράτους μπορεί νά εξυψώσει ένα λαό εάν στόν λαό υπάρχουν ηθικές αξίες.
Επομένως, τό κινούν αίτιο (αυτό πού δίνει τήν αρχική κίνηση) ΔΕΝ είναι τό κράτος.
Βέβαια, εμπλέκεται ΚΑΊ τό κράτος, αλλά, δέν είναι η αρχική αιτία.
Κάντε ένα καλό στόν εαυτό σας καί εξελιχθείτε ώριμα ως πρός τήν ερμηνεία γεγονότων πού επαναλαμβάνονται.
Δέν μπορεί, λοιπόν, η γενική κατάσταση (χάους..) μέ τήν οποία μεγαλώσαμε, νά μήν αφορά τήν νοοτροπία μας.
Καί βέβαια, μέσα σ’ αυτήν τήν νοοτροπία υπάρχει ΚΑΊ η ερμηνεία πού δίνουμε κάθε φορά.
Δεν μπορεί, κάθε φορά, άλλα νά είναι τά αίτια, αλλά, ίδια νά είναι τά αποτελέσματα.

Μιλάμε για.. νερό !
Ευκολάκι !
Μιλάμε για κάτι πού όλοι γνωρίζουμε.

Εάν κάνετε μία περιήγηση στή χώρα έχοντας τά μάτια ανοιχτά, θά δείτε ατέλειωτα ολοκληρωμένα εγκλήματα.
Ο πληθυσμός αυτής τής χώρας συμπεριφέρεται στήν ίδια τή χώρα (του) βάναυσα, εχθρικά, μέ απύθμενο μίσος, μέ ανεξακρίβωτη ψυχική κακία..
Δέν υπάρχει λογική εξήγηση.
Υπάρχει, όμως, μία παράλογη γενική κατάσταση.
Ο καθένας χτίζει ό,τι θέλει, όπου θέλει, όσο θέλει ΕΆΝ το πάρει απόφαση.
Εάν τό πάρει απόφαση, είναι θέμα χρόνου νά βρεί τρόπο.
Εδώ έρχεται τό κράτος καί αρπάζει τήν ευκαιρία (για τό συμφέρον τής εξουσίας).
Αλλά, έρχεται -χρονικά- μετά από τήν απαίτηση τού πολίτη.
Καί έρχεται σέ δεύτερο ή τρίτο στάδιο.
Σχεδόν ποτέ από τήν αρχή.
Γιατί καθυστερημένα ?
Για νά εμπλέξει τόν πολίτη μέσα στό μαζικό έγκλημα καί νά χτίσει άλλοθι : ” όλοι μαζί τά φάγαμε ! ”
Τό κράτος, λοιπόν, είναι ο διαχειριστής καί όχι η αιτία.

Ερώτηση : Στήν Ελβετία για παράδειγμα ή τήν Αυστρία ή τήν Νορβηγία, τή Δανία ή τήν Γερμανία, έχουμε ανάλογη κλίμακα κακοτεχνιών καί περιβαλλοντικών εγκλημάτων ?
Φταίει τό νερό ?
Φταίει..τό τυρί ?
Μήπως φταίει.. τό κασέρι ?
Απάντηση: Εκεί, όπως καί σ’ όλο τόν πολιτισμένο κόσμο, έχουμε.. πολιτισμένους λαούς.
Απλά !

Ακούστε :
Ο αέρας, το ηλιακό φώς καί τό νερό (τής βροχής) είναι σαρωτές.
Είναι η φύση τους.
Είναι ο τρόπος πού λειτουργεί η φύση.
Εμείς όμως, (οι κωλο – έλληνες πού θά ‘λεγε κι ο Σαββόπουλος..), έχουμε ένα μίσος για τή φύση.
Πετάμε σκουπίδια καί μπάζα παντού.
Η χώρα είναι χωματερή.
Μία απέραντη χωματερή.
Η εθνική μας χωματερή.
Αυτό πού μάς αξίζει.
Σκουπίδια, μπάζα, κακοτεχνίες, άναρχη δόμηση.
Τά σκουπίδια στό περιβάλλον είναι τά σκουπίδια τής ψυχής (σας).

Από καιρό έχω προειδοποιήσει ότι σέ λίγα χρόνια, η χώρα θά είναι αβίωτη λόγω τής μόλυνσης τού περιβάλλοντος.
Δεν υπάρχει πλάτος καί βάθος πού ανά λίγα μέτρα, νά μήν έχει σκουπίδια.
Παντού.
Φρίκη..
Αιτία έχει τόν θάνατο τής αισθητικής.
Ένας πληθυσμός χωρίς λογική, χωρίς ηθική, χωρίς αισθητική, χωρίς μεταφυσική..

Χάντζος Φίλιππος