Ο Χουλουσί Ακάρ εθεωρείτο σοβαρός αξιωματικός όταν ήταν Αρχηγός του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου. Το προφίλ του βέβαια τσαλακώθηκε πολύ άσχημα το βράδυ του πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016. Ο Αρχηγός εμφανίστηκε να μην ΄είχε πάρει “μυρουδιά” για το θέμα. Ή τέλος πάντων αυτή την εκδοχή προτίμησε να υποστηρίξει και έπεισε τον Ερντογάν… Ήταν μία από εκείνες τις άβολες στιγμές που σε όλους μπορούν να συμβούν: να πρέπει να επιλέξεις ανάμεσα στο “ένοχος” και στο “αφελής” για να το πούμε ευγενικά…
Ο Ακάρ έγινε έμπιστος του καθεστώτος, αλλά με την υπόθεση της αιχμαλωσίας των δύο στρατιωτικών καταλάβαμε ότι ήταν…διακοσμητικός.
Τελικά η πίστη του επιβραβεύθηκε, έβγαλε τη στολή και φόρεσε το κοστούμι του υπουργού Άμυνας. Δεν είναι εύκολη η προσαρμογή…Εύκολα μπορείς να “ξεφύγεις”. Τις τελευταίες ημέρες ο κ.Ακάρ επαναλαμβάνει κάθε μέρα τα ίδια και τα ίδια…Περί γαλάζιας πατρίδας που δεν θα εγκαταλείψουν κλπ. Η πρωτοβουλία των κινήσεων ανήκει στην Τουρκία. Αν θέλει να προκαλέσει κρίση με την Ελλάδα μπορεί να το κάνει ότι ώρα θέλει. Αν λοιπόν το αποφασίσει θα αναλάβει και το κόστος της απόφασης… Μέχρι τότε το επικοινωνιακό επιτελείο του κ.Ακάρ θα πρέπει να του εξηγήσει ότι έχει αρχίσει να ξεπερνά τα όρια της γραφικότητας…
Δεν μπορούμε να φανταστούμε τι θα γινόταν στην Ελλάδα αν ο ΥΕΘΑ έλεγε κάθε μέρα την ίδια δήλωση σαν “ποιηματάκι”. Δεν μπορούμε επίσης να μην επισημάνουμε ότι διάφοροι “λαλίστατοι” κάθε φορά που μιλάει ο ΥΕΘΑ ή ο Α/ΓΕΕΘΑ , εκφράζουν την έντονη …δυσαρέσκειά τους, αλλά με τον Ακάρ δεν ακούγονται…
