Φωτο: ΑΠΕ – ΜΠΕ
Mια από τις πιο έξυπνες κινήσεις του πρωθυπουργού, ίσως η σημαντικότερη, ήταν το ότι φρόντισε από νωρίς να «μπουκώσει» τα ΜΜΕ με κρατικό χρήμα προκειμένου να περνάει στην κοινή γνώμη η ατζέντα που θέλει και να μην υπάρχει ουσιαστική αντιπολιτευτική ενημέρωση.
Σε μια χώρα όπου η πλειονότητα όσων πολιτών «ενδιαφέρονται» διαβάζει αθλητικές εφημερίδες (ακόμη και το καλοκαίρι), ενημερώνεται αποκλειστικά από τα κανάλια και σπανίως διαβάζει πολιτικά άρθρα, ή βιβλία, η εν λόγω μακιαβελική κίνηση της κυβέρνησης ήταν αριστοτεχνική.
Εκεί δηλαδή που οι προηγούμενοι ερασιτέχνες στις μηχανορραφίες και στις μεθοδεύσεις προσπάθησαν να εκβιάσουν ή να κλείσουν ΜΜΕ, αυτοί τώρα τα «εξαγόρασαν».
Αν στην παραπάνω εξίσωση προσθέσουμε και μερικούς ακόμη παράγοντες, όπως το γεγονός ότι οι κυβερνητικοί βουλευτές υπερψηφίζουν ό,τι τους πει το Μαξίμου για να μη χάσουν το μηνιάτικο, ότι η αντιπολίτευση είναι εξαφανισμένη και απαξιωμένη παντελώς κι ότι ο κοΖμάκης είναι μελανιασμένος και κατατρομαγμένος… τότε εύκολα μπορεί να πει κανείς πως ο Κυριάκος θα βασιλεύει παντοδύναμος πολλά ακόμη τέρμινα.
Με τη στήριξη τόσο των ΜΜΕ όσο και των λιβανιστών, που είτε βολεύτηκαν, είτε περιμένουν να βολευτούν, είτε σιτίζονται και αυτοί από μαύρα κονδύλια, γράφοντας καθημερινούς διθυράμβους για τους «άριστους» στα σόσιαλ μύδια.
Την ίδια ώρα που η οικονομία στενάζει, τα κρούσματα αυξάνονται, τα εμβόλια παραπέμπονται στις καλένδες, οι απειλές για σκληρότερο λοκντάουν πέφτουν χιαστί και οι πολίτες αλληλοκαρφώνονται είτε για τις μάσκες είτε για σεξουαλικές παρενοχλήσεις πριν από 30 χρόνια, κάποιοι επιτήδειοι έχουν βρει τη χαρά τους μιας και το «μαύρο» χρήμα ρέει και αλλάζει χέρια χωρίς κανείς να παίρνει χαμπάρι.
Χωρίς κανείς δαιμόνιος ρεπόρτερ, από εκείνους που μέχρι πρότινος όλα τα έσφαζαν και όλα τα μαχαίρωναν, να λέει το παραμικρό.
Μπουκωμένοι στο χρήμα άπαντες; Ποιος ξέρει…
Άρα, ο έλεγχος των ΜΜΕ είναι αντίστοιχος του ελέγχου των «τανκς» τις προηγούμενες πιο πρωτόγονες και πιο «αθώες» δεκαετίες.
Με το ίδιο αποτέλεσμα. Διάχυση της επίσημης προπαγάνδας… της μοναδικής αλήθειας.
1984 στην πράξη και με κοινοβουλευτικό μανδύα. Με πλουραλισμό στην ενημέρωση…
Δεν συμβαίνει όμως μόνο εδώ στη μπανανία μας, η οποία (να τα λέμε όλα) ανέκαθεν απλά ακολουθούσε το καραβάνι, με μια υστέρηση κάποιων χρόνων.
Συμβαίνει και αλλού. Στα καλύτερα σπίτια.
Όπως π.χ. στο λίκνο της σύγχρονης δημοκρατίας, στις ΗΠΑ δηλαδή, εκεί που οι δικαστές για παράδειγμα, οι εισαγγελείς, ακόμη και ο αρμόδιος ύδρευσης ενός άσημου δήμου στις εσχατιές της Αλαμπάμα είναι εκλεγμένοι από τον λαό.
Εκεί λοιπόν, σύμφωνα με το The Daily Beast (White House Reporters: Biden Team Wanted Our Questions in Advance), τα ΜΜΕ που είναι διαπιστευμένα για να καλύπτουν τον Λευκό Οίκο του νέου προέδρου, του «δημοκράτη» Μπάιντεν ο οποίος διαδέχτηκε τον «φασίστα» Τραμπ, έχουν απαυδήσει αφού πιέζονται από τους αξιωματούχους να δίνουν από πριν τα οποιαδήποτε ερωτήματα έχουν, έτσι ώστε να επεξεργάζονται κατάλληλα και οι επίσημες απαντήσεις.
Κάτι που δεν γίνονταν επί Τραμπ, λένε, αλλά που γίνεται εδώ στα δικά μας κατά κόρον. Όσοι έχουν αντίληψη το καταλαβαίνουν.
Στην Αμερική όμως αυτό θεωρείται ανάθεμα.
«Αυτό δεν είναι ελευθερία του Τύπου», λένε λοιπόν οι δημοσιογράφοι του Λευκού Οίκου, οι οποίοι έχουν ήδη προσφύγει στο συνδικαλιστικό τους όργανο μπας και βρεθεί μια άκρη.
Η πρωτοφανής αυτή πίεση, που δέχονται, τους έχει αναστατώσει, αφού δεν θέλουν σε καμιά περίπτωση να ταυτιστούν στην κοινή γνώμη με τα επίσημα δελτία Τύπου της κυβέρνησης.
Άσχετα αν ο πρώην υφυπουργός Τύπου του Ομπάμα, ο Eric Schultz, επιμένει ότι αυτή είναι μια σωστή τακτική εκ μέρους του Λευκού Οίκου, έτσι ώστε να είναι προετοιμασμένοι οι αρμόδιοι να απαντούν στα πολλά ερωτήματα που τίθενται στα καθημερινά μπρίφινγκ, χωρίς να «στέλνουν τη μπάλα στη κερκίδα» μη γνωρίζοντας τις απαντήσεις. Τους δίνεται χρόνος να προετοιμαστούν, λέει, κι αυτό είναι καλό για τη σωστή ενημέρωση του λαού.
Πάλι ο λαός…
Πέφτει όμως κανείς από τα σύννεφα, μαθαίνοντας την απαίτηση του Λευκού Οίκου να ξέρει από πριν τα ερωτήματα;
Όχι… μάλλον πέφτουμε από τα σύννεφα μαθαίνοντας πως κάποιοι δημοσιογράφοι αντιδρούν.
Κάτι που σημαίνει πως μερικοί τουλάχιστον έχουν ακόμη τσίπα και σέβονται το λειτούργημα του Τύπου, δηλαδή του ελέγχου της εξουσίας.
Κατά τα άλλα, όλα δείχνουν σικέ και όλα καλύπτονται από ένα ψέμα.
Όπως αναφέρει το caityjohnstone.medium.com, ο πολιτισμός μας κατασκευάζεται στο Χόλιγουντ και η πολιτική μας μέσα σε σκοτεινά think tanks.
Όσο για την αντίληψη που έχουμε για τον κόσμο, αυτή προετοιμάζεται στο Langley (έδρα της CIA) και μας σερβίρεται από τα ΜΜΕ.
Μας νοιάζει εμάς εδώ στα απόνερα των Βαλκανίων; Μπα…
Η Σία και ο Πορτοσάλτε να ‘ναι καλά, να μας τα λένε όλα και δεν βαριέσαι.
Τι άλλο να μας πουν δηλαδή οι δημοσιογράφοι;
Εξάλλου έχουμε τον Νικ Χαρντ, έχουμε τον Γεραπετρίτη, έχουμε και τον Άδωνι, που μας ενημερώνουν καθημερινά, σφαιρικά, με αλήθειες… έξω από τα δόντια.
