Η παρακάτω ιστορία, φαντάζει βγαλμένη από σενάριο ταινίας του Χόλιγουντ, όμως δεν είναι.
Ο Ρώσος αξιωματικός Stanislav Petrov, σύμφωνα με όσα έχουν γραφεί στις 25 προς 26 Σεπτεμβρίου 1983, εν μέσω του Ψυχρού Πολέμου έκανε τη βάρδια του σε ένα στρατιωτικό καταφύγιο κοντά στη Μόσχα. Άλλη μια συνηθισμένη νύχτα. Ωστόσο αυτό που συνέβη εκείνο το βράδυ δεν το περίμενε κανείς, ούτε φυσικά ο ίδιος.
Η ιστορία, είναι γεμάτη με μικρές και μεγάλες ενέργειες ανθρώπων που την κατάλληλη στιγμή παίρνουν τη σωστή απόφαση και κάνουν κάτι που ίσως και ποτέ να μην μάθουν τι αντίκρυσμα είχε στον κόσμο μας. Ο συγκεκριμένος άνηκε στην κατηγορία αυτών που το έμαθαν.
Τι έκανε όμως;
Πήρε τη σωστή απόφαση την πιο δύσκολη για κείνον στιγμή. Η λάθος απόφαση θα είχε ανυπολόγιστες συνέπειες και θύματα.
Όπως σας γράψαμε, έκανε απλά τη βάρδιά του, όντας υπεύθυνος παρακολούθησης των ραντάρ και του όλου συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης σε περίπτωση εκτόξευσης πυραύλων με στόχο τα σοβιετικά εδάφη. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ένιωσε πως του κοβόταν η ανάσα, όταν είδε ότι η οθόνη του ραντάρ που είχε μπροστά του έδειχνε πως οι ΗΠΑ είχαν εκτοξεύσει έναν πύραυλο που κατευθυνόταν προς την ΕΣΣΔ.
«Όταν είδα το μήνυμα συναγερμού για πρώτη φορά, σηκώθηκα από την καρέκλα μου. Όλοι οι υφιστάμενοί μου ήταν μπερδεμένοι, γι ‘αυτό άρχισα να φωνάζω εντολές για να αποφευχθεί ο πανικός. Ήξερα ότι η απόφασή μου θα είχε σοβαρές συνέπειες», είχε δηλώσει ο Petrov στο Russia Today στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε το 2010.
«Η σειρήνα ήχησε για δεύτερη φορά. Τεράστια κόκκινα γράμματα, σαν το αίμα εμφανίστηκαν στην κεντρική οθόνη. (σ.σ. Το μήνυμα) Έγραφε πως τέσσερις ακόμη πύραυλοι είχαν εκτοξευθεί».
Από τη στιγμή της εκτόξευσης, το Κρεμλίνο είχε περιθώριο 30 λεπτών να αποφασίσει εάν θα πατούσε και εκείνο με τη σειρά του το «κόκκινο κουμπί». Όμως ο Petrov είχε στη διάθεσή του μόνο 15 λεπτά για να αποσαφηνίσει εάν η απειλή ήταν πραγματική και να αναφέρει στους προϊσταμένους του.
«Είχα όλα τα δεδομένα που έδειχναν ότι είναι σε εξέλιξη μια πυραυλική επίθεση. Εάν είχα στείλει την αναφορά μου πιο πάνω στην ιεραρχία, κανείς δεν θα είχε φέρει αντίρρηση» είχε πει στο BBC το 2013.
«Η σειρήνα χτυπούσε, αλλά καθόμουν εκεί για μερικά δευτερόλεπτα, κοιτώντας την οθόνη, με τη λέξη “ΕΚΤΟΞΕΥΣΗ”…».
Όπως είχε εκμυστηρευτεί το 2010 στο RT «Η άνετη πολυθρόνα μου έμοιαζε με ένα τεράστιο καυτό τηγάνι και τα πόδια που παρέλυσαν. Ένιωθα πως δεν μπορούσαν καν να σηκωθώ. Τόσο νευρικός ήμουν όταν έλαβα αυτή την απόφαση».
Από την εκπαίδευσή του ο Petrov γνώριζε πως εάν οι ΗΠΑ αποφάσιζαν να επιτεθούν θα το έκαναν με όλα τα μέσα. Έτσι ο Petrov αποφάσισε να πει στους προϊσταμένους του που ο συναγερμός ενεργοποιήθηκε εξαιτίας κάποιας δυσλειτουργίας.
«Το παραδέχομαι. Φοβόμουν. Ήξερα το μέγεθος της ευθύνης που είχα αναλάβει», είπε το 2010 ο Petrov.
23 λεπτά μετά ήξερε πια πως είχε λάβει τη σωστή απόφαση. Σε διαφορετική περίπτωση θα οι πύραυλοι θα είχαν φτάσει σε σοβιετικό έδαφος και ένας πυρηνικός πόλεμος θα ξεκινούσε.
Αργότερα όπως έχει γραφεί, είναι πως αυτό που τα σοβιετικοί δορυφόροι είχαν καταγράψει ως πυραυλική επίθεση ήταν στην πραγματικότητα η αντανάκλαση του ηλιακού φωτός από τα σύννεφα.
Ωστόσο η γενναία απόφαση του Petrov δεν έτυχε επαίνων. Το Κρεμλίνο επέπληξε τους προϊσταμένους του για την αστοχία του συστήματος και εκείνοι με τη σειρά τους δεν ήθελαν να αναγνωρίσουν τα δέοντα στον κατώτερό τους αξιωματικό.
Το περιστατικό καταχωρήθηκε ως απόρρητο ενώ ακόμη και η γυναίκα του Petrov που πέθανε το 1997 δεν έμαθε ποτέ για τη γενναία πράξη του συζύγου της. Το όνομά του δεν έγινε γνωστό παρά πολλά χρόνια αργότερα ενώ ακόμη και ο θάνατός του δημοσιοποιήθηκε, εντελώς τυχαία τέσσερις μήνες αφού ο Petrov άφησε την τελευταία του πνοή.
Το εν λόγω περιστατικό ήρθε στο φως, το 1998 από τον προϊστάμενο του Petrov, συνταγματάρχη Yury Votintsev o οποίος μίλησε για εκείνη τη νύχτα στη γερμανική εφημερίδα Bild. O πολιτικός ακτιβιστής Karl Schumacher διάβασε το θέμα και βάλθηκε να εντοπίσει τον Petrov. «Έπρεπε να κάνω κάτι για τον άνθρωπο που εμπόδισε έναν πυρηνικό πόλεμο και έσωσε τον κόσμο», είχε γράψει στο blog του.
Τελικά εντόπισε τον Petrov σε ένα διαμέρισμα, στο Fryaino, βορειοανατολικά της Μόσχας και τον κάλεσε να επισκεφθεί την γερμανική πόλη Oberhausen για να μάθουν οι ντόπιοι την ιστορία του σοβιετικού αξιωματικού αλλά και πόσο κοντά βρέθηκε η ανθρωπότητα σε έναν πυρηνικό όλεθρο.
H ιστορία του Petrov έγινε και ντοκιμαντέρ, τμήμα του οποίου μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω:
(φώτο: Videoscreenshot-πληροφορίες Huffpost.gr)
el.gr
