Όταν με πήραν στο στρατό, η μητέρα μου, μου είπε: «Βasya, όταν αισθάνεστε άσχημα εκεί, να θυμάσαι τον Κύριο …» «Σιγά », μουρμούρισα .
Ήμουν άπιστος. Και τώρα πιστεύω, όχι αρκετά, αλλά πιστεύω – ξέρω, βοηθά ο Θεός.
Καταλήξαμε σε ένα πλοίο όπου έπρεπε να κάνουμε κάποιες μετατροπές γενικά σε ένα μέρος κοντά σε ακτή. Κάποτε βρισκόμουν στην πάνω κουκέτα και ξαφνικά – ο δαίμονας άρχισε να με καταπνίγει … – Έχετε δει τον δαίμονα; –
Όχι. Είναι σχεδόν αόρατος , αλλά τον αισθάνεστε όταν είναι. Δεν ήταν ακόμα σκοτεινά , δεν κοιμήθηκα, αλλά ήθελα μόνο να πεθάνω, καθώς ένας δαίμονας με άρπαξε από το λαιμό. Ποτέ δεν μου είχε ξανασυμβει . Δεν ήξερα τι να κάνω. Πνιγμένος ήδη, θυμήθηκα τα λόγια της μητέρας μου:
«Θυμηθείτε τον Κύριο». Και εγώ μέσα μου φώναξα: – Κύριε, έλεος!
Και τότε ο δαίμονας πέταξε μακριά από μένα. Όχι, δεν τον είδα, αλλά ταυτόχρονα τον είδα κάπως: μια σκοτεινή μπάλα, όπως ο καπνός, αλλά ζωντανός.
Τότε ήρθα στα συναισθήματά μου και ήθελα να σηκωθώ όρθιος από το κρεβάτι και , ξαφνικά τη δεύτερη φορά με άρπαξε πάλι από το λαιμό. Όχι, όχι στη φαντασία, αλλά κυριολεκτικά, αρπαγμένος από το λαιμό, πολύ οδυνηρό. Τότε δεν περίμενα, αμέσως προσευχηθηκα στον Θεό:
– Κύριε, έλεος! Βοήθεια!
Και ο δαίμονας πέταξε αμέσως. Σε μια στιγμή, έγινε γρήγορα.
Αλλά εδώ, δεν θα το πιστέψετε, υπήρξε ένα βρυχηθμός – ο σύντροφός μου ο Νικόλας έπεσε πάνω στο ντουλάπι. Δηλαδή ο Νικόλας έπεσε από την κατώτερη κουκέτα στο ντουλάπι κάτω από την κουκέτα του και συνέχισε να κοιμάται, διπλώντας τα χέρια του πάνω στο στήθος του! Σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, αυτό είναι αδύνατο: έπρεπε να πέσει στο άνοιγμα μεταξύ των κουκετών, και έπεσε διαγωνίως στο ντουλάπι.
Καταλαβαίνετε; Και κοιμόταν Πηγαίνω προς αυτόν, τον ξυπνάω :
– Νικόλα , πώς βρεθηκατε εδώ; Πώς πέσατε;
Ξύπνησε και δεν καταλαβαινε τίποτα πώς αυτός βρέθηκε στο ντουλάπι και ακόμα δεν ειχε ξυπνήσει
Αυτή είναι η ιστορία όταν ο Θεός οδήγησε έναν δαίμονα μακριά από μένα και ένας δαίμονας επιτέθηκε στον γείτονά μου.
Πηγή: Ορθόδοξα θαύματα τον 20ό αιώνα. ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΩΝ.
