Μέσα σέ λίγες λέξεις θά μοῦ ἐπιτρέψετε νά σᾶς γράψω τίς ἐμπειρίες πού ἔζησα κατά τήν Μ. Τεσσαρακοστή τοῦ ’23, ἀλλά καί τίς διαπιστώσεις μου.
Ἡ περίδος αὐτή ἡ πιό κατανυκτική, πνευματική, σημαδεύεται ἀπό τόν πόλεμο τῶν δαιμόνων.
Οἱ ὅποιες ἀδυναμίες, τά πάθη, οἱ ἐπιθυμίες μας, οἱ λογισμοί, εἶναι τά ὅπλα τοῦ ἐχθροῦ μας, τῶν δαιμόνων. Ἀπό τήν στάση μας φωτιζόμενοι διά τῆς προσευχῆς βλέπουμε τόν τρόπο καί τόν σκοπό τους, ἀλλά καί τήν πραγματική μας πνευματική κατάσταση. Γι’ αὐτό χρειάζεται πίστη, προσευχή, νηστεία κυρίως πνευματική, ὄχι μόνο ἀποχή ἀπό φαγητά, ἀλλά κυρίως λογισμῶν, (σκέψεις μέ εἰκόνες), ἁμαρτιῶν καί παθῶν. Μετάνοια γνήσια, μέ καρδιακό πνευματικό πόνο, γιά τά ἐγκλήματα πού διεπράξαμε ἐναντίον τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καί νά πᾶμε στόν πνευματικό νά τά ἐξομολογηθοῦμε μέ ταπείνωση, καρδιακή συντριβή, εἰλικρίνεια, χωρίς καμμία δικαιολογία, πού εἶναι κρυφός ἐγωϊσμός καί μέ ἀπόφαση νά ἀγωνισθοῦμε νά μήν τά ξανακάνουμε.
Πρέπει νά γνωρίζουμε ὅτι σχεδόν ὅλα τά ψυχικά νοσήματα, ἄγχος, στρέςς, κα-τάθλιψη, φόβο, αἰτία ἔχουν, ὅτι ὅλα πού γίνονται στήν ζωή μας καί μᾶς στενα-χωροῦν, ἀπελπίζουν, αἰτία ἔχουν ὅτι: δέν γίνεται τό θέλημά μας, τό ὁποῖο μᾶς ἀποκρύπτουν ὅτι αὐτό εἶναι ἡ αἰτία τῆς κατάστασή μας. Εἶναι «μάστοροι», καί μέ ἐπιμέλεια ἐπιμελῶς το κρύβουν γιά νά μή τό ἀναγνωρίσουμε καί ἀποφασίσουμε νά κάνουμε τήν πορεία ἀπό τήν ζοφερή καί βόρβορη ἁμαρτητική κατάσταση πού βρισκόμαστε στό Ἀναστάσιμο θεῖο Φῶς, αὐτό εἶναι καί ἡ γνήσια μετάνοια, ἀλλά καί Πάσχα.
Τό φάρμακο μᾶς τό δίνει ἡ λειτουργική εὐχή τῆς Ἐκκλησίας μας: «ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν, Χριστῶ τῶ Θεῶ παραθώμεθα». Μέ αὐτόν τόν ἐμπιστευόμαστε τόν ἑαυτόν μας στόν Κύριο, ἀπαρνούμαστε καί σταυρώνουμε τό θέλημά μας καί ἀποκτοῦμε τήν θεία Χάρη πού ὅλα τά θεραπεύει.
Καλό Πάσχα, εἶναι το πέρασμα ἀπό τήν Αἴγυπτο τῶν παθῶν στήν ἐλευθερία τοῦ Χριστοῦ. Κ.Η.Δ.
